IV SA/Wr 483/13

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, prowadzącego kancelarię w [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą samotną, otrzymał zasiłek z pomocy społecznej w wysokości [...] zł. Z zaskarżonej decyzji wynika nadto, że skarżący obywał karę pozbawienia wolności, wyrejestrował się z ewidencji osób bezrobotnych w związku z przyznaniem świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad niepełnosprawnym bratem. Z decyzji tej wynika również, że skarżący i jego brat nie uzyskują żadnych dochodów. Podał, że nie posiada majątku ani nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, że skarżący jest osobą samotną, nie posiadającą dochodów i majątku, realizację prawa do sądu, przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu. Nie może natomiast zostać uwzględniony podniesiony przez skarżącego argument dotyczący ustanowienia w niniejszej sprawie adwokata prowadzącego kancelarię w [...]. Skarżący nie wskazał bowiem zarówno w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ani też w, piśmie z dnia [...], złożonym wraz z tym formularzem, który konkretnie adwokat prowadzący kancelarię w [....] miałby w miarę możliwości zostać wyznaczony przez właściwą okręgową radę adwokacką. Z treści przepisu art. 244 § 3 ustawy wynika zaś, że jeżeli strona we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała konkretnego adwokata, wówczas właściwa okręgowa rada adwokacka, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata wskazanego przez stronę. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.