IV SA/Wr 486/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-09-25
Skład orzekający: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo pracodawcy odmawiające sfinansowania zakupu aparatu słuchowego, oparte na ugodzie zawartej na podstawie Kodeksu cywilnego, jest przedmiotem kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na pismo pracodawcy odmawiające sfinansowania zakupu aparatu słuchowego, gdyż taka sprawa nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 PPSA, ani w przepisach szczególnych. Sprawy cywilne należą do właściwości sądów powszechnych.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na pismo pracodawcy odmawiające sfinansowania zakupu aparatu słuchowego. Do skargi dołączył ugodę zawartą na podstawie Kodeksu cywilnego oraz dokumentację dotyczącą zakupu aparatu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 25 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na pismo [...] S.A. zs. w L. z dnia [...] w przedmiocie odmowy sfinansowania zakupu aparatu słuchowego postanawia: odrzucić skargę.
W piśmie z dnia 10 sierpnia 2017 r. J. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na pismo Dyrektora ds. Pracowniczych [...] S.A. z siedzibą w L. z dnia [...] w sprawie odmowy sfinansowania zakupu aparatu słuchowego.
Do skargi skarżący dołączył ugodę zawartą pomiędzy [...] S.A. Oddział [...] a skarżącym, zawartą na podstawie art. 917 Kodeksu cywilnego w związku z art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego, kosztorys zakupu aparatu słuchowego wraz ze zleceniem na zaopatrzenie w wyroby medyczne wystawione dla skarżącego przez Regionalne Centrum Zdrowia sp. z o.o. w L.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U.2016, poz. 1066). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przedmiotowa kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami zarówno prawa materialnego, jak i procesowego, w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili ich podjęcia.
Poddanie kontroli sądu administracyjnego wykonywania administracji publicznej nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej objęta została taką kontrolą. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej: p.p.s.a.), który enumeratywnie wylicza konkretne formy działania administracji publicznej objęte kognicją sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 3 § 2 ppsa: Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje co do zasady orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Kognicja sądów administracyjnych może być kreowana także przez przepisy szczególne, co znajduje potwierdzenie w treści art. 3 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z drugiej strony, przepisy szczególne mogą również wyłączyć określone akty organów administracyjnych spod kognicji sądów administracyjnych.
Sprawa będąca przedmiotem skargi dotyczy odmowy udzielenia pomocy finansowej na zakup aparatu słuchowego przez byłego pracodawcę, w związku z ugodą zawartą na podstawie art. 917 Kodeksu cywilnego w związku z art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego. W świetle powyższych regulacji stwierdzić należy, że sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Możliwości wniesienia takiej skargi nie przewiduje ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani żadna inna szczególna ustawa. Powyższe wynika również z art. 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego który to wskazał, że do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy.
Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., według którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło