IV SA/Wr 488/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w e Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. [...]/HP/Chz/09 w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: podjąć zawieszone postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. K. K. wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W dniu 19 stycznia 2010 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącej, do którego dołączyła kserokopię skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 22 września 2009 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Państwowego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia 22 kwietnia 2009 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w zaskarżonej w obecnym postępowaniu decyzji. Skarżąca uważa, iż omyłka ta polega na błędnym powołaniu "rozporządzenia regulującego sprawę mojej choroby zawodowej (...)." W toku postępowania ustalono, że sprawa ze skargi K. K. na wyżej wskazane postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego, istotnie zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (sygn. akt VII SA/Wa 2256/09) i z tej przyczyny Sąd wydał w dniu 28 stycznia 2010 r. postanowienie o zawieszeniu postępowania w niniejszej sprawie. Wyrokiem z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2256/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wskazane wyżej postanowienie z dnia 22 września 2009 r. Wyrok ten stał się prawomocny, a tutejszy Sąd w dniu 13 sierpnia 2010 r. podjął zawieszone postępowanie. Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Główny Inspektor Sanitarny uchylił postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. prostujące z urzędu oczywistą omyłkę w decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] lutego 2009. Z kolei, w dniu [...] listopada 2010 r. D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wydał postanowienie, którym sprostował we wskazany w nim sposób opisaną na wstępie decyzję z dnia 24 lutego 2009 r. Na to postanowienie skarżąca wniosła zażalenie do Głównego Inspektora Sanitarnego, który postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] kwestionowane postanowienie utrzymał w mocy. Z kolei, na postanowienie z dnia 4 marca 2011 r. Głównego Inspektora Sanitarnego skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (notatka urzędowa k-138). Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2011 r. Sąd zawiesił postępowanie w rozważanej sprawie z uwagi na to, że jej rozstrzygnięcie zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej. W dniu 17 stycznia 2012 r. w opisywanej wyżej sprawie zapadł wyrok uchylający zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; (...). Z uwagi na to, że ustały przyczyny, dla których postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało zawieszone, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zakończył sprawę ze skargi K. K. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej, na podstawie cytowanego powyżej przepisu prawa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.