IV SA/Wr 489/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.) Protokolant Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 18 lutego 2010 r. sprawy ze skargi S. B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 578/08 oddala skargę. S. B. w dniu 14 września 2009 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę o wymierzenie grzywny Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w J. G. z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 578/08. Wniosła także o orzeczenie stwierdzenia choroby zawodowej i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Jako podstawę prawną żądania wskazała art. 154 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi wskazała, że powołanym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Pomimo upływu ustawowego terminu do wydania decyzji i wezwania pismem z dnia 10 września 2009 r., do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2009 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. G. nie wydał nowej decyzji w sprawie, która została zapoczątkowana w styczniu 2001 r. Wskazała, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. G. mimo, że sprawą zajmuje się ponad 8 lat nie wydał dotychczas w tej sprawie ani jednej prawidłowej decyzji i czynności. Tym samym, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. G. nie wykonał wiążącego go wyroku Sądu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. G. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko stwierdził, że wnioski i zarzuty skargi są bezzasadne. Mając na uwadze dokonaną przez Sąd Administracyjny ocenę prawną prowadzonego przez organ I instancji postępowania, która stosownie do postanowień art. 153 p.p.s.a. wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, podjął działania w celu wydania decyzji nie dotkniętej wadami, o których mowa w wyroku Mianowicie skierował skarżącą pismem z dnia 17 stycznia 2009 r. na badania lekarskie z prośbą o uwzględnienie wskazań zawartych w wyroku Sądu, bowiem uchylając decyzję organu I i II instancji Sąd stwierdził, że zostały one wydane z naruszeniem norm postępowania administracyjnego w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy, co dotyczy głównie postępowania orzeczniczo-lekarskiego, to jest nieskierowania skarżącej przez organ I instancji na ponowne badania lekarskie przez właściwy instytut naukowo-badawczy resortu zdrowia, przez co naruszono postanowienie §9 ust. 1 rozporządzenia z 1983 r. w sprawie chorób zawodowych, a także wprowadzenia przez organy kryterium negatywnego upływu czasu od ustania narażenia zawodowego oraz nieprecyzyjne kryterium niewystępowania przekroczenia normatywów higienicznych, których nie zawiera rozporządzenie z 1983 r. Zarzucono także zbyt lakoniczne uzasadnienie decyzji w części obejmującej wywody określone w art. 107 § 3 k.p.a. Skarżąca złożyła jeszcze dwa pisma – jedno z nich, z dnia 19 listopada 2009 r., stanowiące odpowiedź na odpowiedź na skargę, drugie z dnia 7 lutego 2010 r. W pierwszym z nich przede wszystkim zwróciła uwagę na postanowienie art. 286 § 2 p.p.s.a. i art. 35 § 3 k.p.a. wskazujące na terminy załatwienia sprawy. Zdaniem skarżącej, uchybienie tych terminów narusza normy prawne zawarte w art. 12, art. 6, art. 7, art. 8 k.p.a i oznacza rażące naruszenie prawa, o którym mówi art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Podobnie w drugim piśmie, z dnia 7 lutego 2010 r., podniosła upływ ustawowych terminów i fakt niewydania decyzji administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca jako podstawę prawną jej wniesienia wskazuje art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwaną dalej p.p.s.a. Stanowi on, że "w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Z przepisu powyższego wynika, że osoba zainteresowana może wnieść skutecznie skargę opartą na tej podstawie o ile uprzednio pisemnie wezwie właściwy organ do załatwienia sprawy. Skarżąca wypełniła ten warunek, skierowała bowiem do organu dnia 10 września 2009 r. wezwanie do załatwienia sprawy. Zatem, do oceny Sądu pozostaje, czy w sprawie występuje bezczynność organu po wydaniu wyroku uchylającym zaskarżone decyzje. Taka sytuacja ma miejsce wówczas, jeżeli organ nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) - zwaną dalej k.p.a. Stanowi on, że niezwłocznie powinny być załatwione sprawy, które mogą być rozpoznane w oparciu o dowody przedstawione przez stronę lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane z urzędu organowi (§2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (§3). Przedmiotem oceny bezczynności organu jest sprawa sygn. akt III SA/Wr 577/09, w której wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2009 r. uchylono decyzje obu instancji i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Niewątpliwie, termin początkowy należy liczyć od dnia doręczenia akt organowi I instancji – co wynika wprost z art. 286 p.p.s.a. - termin końcowy, to w ocenie Sądu dzień wniesienia skargi. Z akt administracyjnych wynika, że organ I instancji otrzymał akta po rozpoznaniu skargi od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., w dniu 6 sierpnia 2009 r. Jak wynika z powołanego wyżej art. 35 k.p.a. istotne dla oceny, czy organ rozpoznaje sprawę w terminie jest charakter sprawy. Doświadczenie życiowe daje podstawę do stwierdzenia, abstrahując od przedmiotu niniejszej sprawy, że rozstrzygnięcie w sprawach wymagających np. dowodu z opinii biegłych częstokroć, z przyczyn obiektywnych, nie może zapaść w terminach wskazanych w art. 35 § 1, § 2, § 3 k.p.a. W ocenie Sądu na potrzeby między innymi takich sytuacji wprowadzono do art. 35 k.p.a. §5. Stanowi on: "Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu". Termin wykonania opinii, do której został zobowiązany organ wskazanym wyżej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, a którym to poleceniem jest związany po myśli art. 153 p.p.s.a., jest niezależny od organu. Ocena zasadności złożonej skargi dotyczy czynności i terminów ich wykonania przez organ. W niniejszej sprawie czynności dokonywane przez organ I instancji były terminowe, wykonywane bez zwłoki. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. otrzymał akta z prawomocnym wyrokiem Sądu, jak stwierdzono wyżej, dnia 24 lipca 2009 r. Pismem z dnia 3 sierpnia 2009 r. przekazano akta Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w J. G. Organ ten, w dniu 17 sierpnia 2009 r., zwrócił się do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w J.G. o ponowne przeprowadzenie badań i wydanie orzeczenia lekarskiego. Jak wynika z informacji zawartej w odpowiedzi na skargę badanie wyznaczono na dzień 7 października 2009 r. Powszechnie również wiadomo, że badania specjalistyczne mogą trwać pewien czas i wymagać podejmowania dodatkowych czynności. Reasumując stwierdzić należy, że organ I instancji nie pozostaje w zakresie swojego działania w bezczynności. Stwierdzenie to odnosi się do czynności podejmowanych przez organ do dnia wniesienia skargi. Skarżąca nie wskazała również na uchybienia organu po wniesieniu sprawy do Sądu. Fakt nie wydania opinii do dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie nie jest okolicznością obciążającą organ. We wskazanych okolicznościach skargę jako nieuzasadnioną, po myśli art. 151 p.p.s.a., należało oddalić.