IV SA/Wr 492/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, Sędzia WSA Katarzyna Radom, Protokolant: Starszy referent Przemysław Pawłowski, po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 r. na rozprawie w Wydziale IV sprawy ze skargi K. C. na decyzję Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 12 września 2024 r., nr WF.513.7.2024.235663.BW w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na reaktywację studiów oddala skargę w całości. Aktem z dnia 12 IX 2024 r. (WF.513.7.2024.235663.BW), określonym jako "decyzja", Prodziekan ds. Dydaktyki i Studiów Stacjonarnych, działając z upoważnienia Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego, po rozpoznaniu wniosku K. C. (dalej "skarżąca"), nie wyraził zgody na reaktywację studiów na kierunku F. w roku akademickim 2024/2025. W uzasadnieniu aktu wyjaśniono, że według postanowień z § 41 ust. 2 Regulaminu studiów na Uniwersytecie Wrocławskim (uchwała nr 37/2021 Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 21 IV 2021 r.) – dalej "Regulamin", reaktywacja w prawa studenta może nastąpić, jeżeli od daty skreślenia z listy studentów upłynęło nie więcej jak 5 lat i termin ten nie podlega przywróceniu. Skarżąca została skreślona z listy studentów w dniu 7 IX 2016 r., zaś z podaniem o reaktywację studiów wystąpiła w dniu 2 IX 2024 r. Upłynęło zatem więcej niż 5 lat. W opisanym wyżej akcie zawarto też pouczenie, że strona niezadowolona z "decyzji" może zwrócić się do Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dnia, ewentualnie może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni licząc od dnia doręczenia "decyzji". Skarżąca wniosła na powyższy akt skargę do tutejszego Sądu podnosząc, że określony w Regulaminie termin 5. lat należy liczyć od daty ostatniej reaktywacji na studia, więc wymagania formalne są spełnione. W skardze podkreślono też konieczność zabezpieczenia dokumentacji studiów z uwagi na niezgodności pomiędzy stanem ujawnionym w systemie elektronicznym USOSweb, a rzeczywistym stanem rzeczy. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego (dalej "rektor") wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, że skarżąca błędnie interpretuje przepisy Regulaminu. Według § 41 ust. 2 Regulaminu wniosek o reaktywację można złożyć w terminie pięciu lat od daty uprawomocnienia się pierwszej decyzji o skreśleniu z listy studentów. Odnosząc się zaś do argumentacji skargi dotyczącej dokumentacji wyjaśniono, że skarżąca miała w swoim czasie możliwość kwestionowania wyników egzaminów, poprzez wniesienie odwołania do kierownika jednostki dydaktycznej, z czego nie skorzystała. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącej, pismem procesowym z 4 II 2024 r., podtrzymał skargę wnosząc o rozpatrzenie skargi na rozprawie, uchylenie "decyzji" oraz przyznanie kosztów pomocy prawnej. Zwrócił uwagę, że skarżąca pomiędzy 2016 a 2024 r. odzyskała status studenta, tak więc nie było podstaw do uwzględniania daty skreślenia z 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zaskarżony akt nie narusza przepisów prawa. Instytucja prawna wznowienia (reaktywacji) studiów ma charakter pozaustawowy. Jej istnienie jak i przesłanki jej zastosowania zależą wyłącznie od przepisów prawa wewnętrznego obowiązujących w danej uczelni, będącej jednostką autonomiczną. W konsekwencji, ewentualne rozstrzygnięcie w przedmiocie wznowienia studiów nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 kpa, bowiem nie jest ono wydawane w oparciu o przepisy prawa powszechnie obowiązującego. W orzecznictwie trafnie wskazuje się, że decyzja administracyjna jest aktem podejmowanym w oparciu o przepisy prawa powszechnie obowiązującego (zob. np. postanowienie NSA z 28 XI 2012 r., II GSK 1801/12 – CBOSA). Powyższe nie oznacza jednak, że skarga na tego rodzaju rozstrzygnięcie jest niedopuszczalna. Stanowi ono bowiem akt, który podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Jest on bowiem podejmowany w ramach władczych kompetencji uprawnionego organu, w indywidualnej sprawie i dotyczy prawa gwarantowanego przez uczelnię, o ile spełnione są warunki wynikające z przepisów prawa wewnętrznego (zob. wyrok WSA w Krakowie z 12 IV 2019 r., III SA/Kr 121/19; wyrok WSA we Wrocławiu z 9 X 2024 r., IV SA/Wr 213/24 – publ. CBOSA). W konkretnej sprawie instytucja reaktywacji studiów została przewidziana w § 41 Regulaminu. Zgodnie z § 41 ust. 2 Regulaminu, studentowi, który po zaliczeniu I roku studiów został skreślony z listy studentów, dziekan może wyrazić zgodę na reaktywację studiów. Wniosek o reaktywację można złożyć w terminie pięciu lat od daty uprawomocnienia się pierwszej decyzji o skreśleniu z listy studentów. Jak wynika z § 49 ust. 1 i 2 Regulaminu, decyzje i inne rozstrzygnięcia dotyczące studentów i objęte postanowieniami niniejszego Regulaminu podejmuje dziekan (prodziekan/ dyrektor/kierownik jednostki dydaktycznej) z własnej inicjatywy lub na pisemny wniosek studenta. Decyzje dotyczące skreślenia z listy studentów oraz odmawiające zwolnienia z opłat, reaktywacji na studia, wznowienia studiów albo przeniesienia z innej uczelni, podejmowane są na podstawie upoważnienia Rektora, w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić trzeba, że zaskarżony akt, odmawiający zgody na reaktywację przez skarżącą studiów na kierunku F. znajduje uzasadnienie w postanowieniach Regulaminu. Z nadesłanych akt wynika bezspornie, że skarżąca została po raz pierwszy skreślona z listy studentów 3. roku na kierunku F. mocą decyzji z dnia 7 IX 2016 r. (WF.5391.123.2016.235663.EJ). Jako przyczynę wskazano rezygnację skarżącej ze studiów. Decyzję tę doręczono skarżącej w dniu 22 IX 2016 r. i nie została ona zakwestionowana. Złożenie więc przez skarżącą wniosku o reaktywację studiów dopiero w 2024 r. oznaczało, że nie zachowano określonego w § 41 ust. 2 Regulaminu 5-letniego terminu, liczonego "od daty uprawomocnienia się pierwszej decyzji o skreśleniu z listy studentów". Nie można podzielić argumentu skargi, jakoby przedmiotowy termin należało liczyć "od daty ostatniej reaktywacji na studia". Z akt administracyjnych wynika wprawdzie, że skarżąca w dniu 21 IX 2021 r. została reaktywowana, po czym decyzją z dnia 22 III 2022 r. ponownie skreślono ją z listy studentów na kierunku F. Okoliczności te nie mają jednak znaczenia w sprawie, skoro z mocy § 41 ust. 2 Regulaminu możliwość reaktywowania na studia uzależniona została od złożenia wniosku w terminie 5 lat "od daty uprawomocnienia się pierwszej decyzji o skreśleniu z listy studentów". W przypadku skarżącej ten warunek nie został zachowany. W konsekwencji Sąd orzekł na zasadzie art. 151 ppsa.