IV SA/Wr 494/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia... r. Nr ... w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 22 marca 2010 r. Nr . Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w S. działając na podstawie przepisu art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego uznał się niewłaściwym i przekazał wniosek T. L. o umieszczenie go w domu pomocy społecznej Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w J. jako organowi właściwemu. Wnioskodawca T. L. złożył zażalenie na powyższe postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia 6 maja 2010r . Nr ... utrzymało w mocy postanowienie Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia 22 marca 2010 r. Nr ... Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. - działając z upoważnienia Wójta Gminy J. - wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie SKO w W. z dnia 6 maja 2010 r. Nr .... domagając się jego uchylenia. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, podnosząc zarzut braku legitymacji strony skarżącej do wniesienia skargi z uwagi na posiadany przez nią przymiot organu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza zawsze sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi, co wynika z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (zwanej dalej p.p.s.a). Natomiast podstawową przesłanką dopuszczalności skargi , czyli warunkiem( wymogiem) prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej jest legitymacja ( posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Stosownie do przepisów powołanej wyżej ustawy sąd administracyjny wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, którym według art. 50 powołanej ustawy jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. A zatem konstrukcja postępowania sądowo-administracyjnego ukształtowana jest jako spór prowadzony przed sądem przez dwa podmioty, a mianowicie z jednej strony podmiot żądający udzielenia ochrony prawnej, a z drugiej strony organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną domagania udzielenia ochrony prawnej. Wobec tego postępowanie to nie może być wszczęte z urzędu przez sąd administracyjny, jak również nie może zostać uruchomione przez organ administracji publicznej, którego działalność ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem. Oznacza to ,że organ administracji publicznej nie posiada uprawnień do wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, albowiem postępowanie sądowo-administracyjne może być uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (por. T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, str. 241). Niezależnie od tego wskazać, że o posiadaniu przez dany podmiot interesu prawnego, legitymującego do wniesienia skargi decyduje przepis prawa materialnego. Stosownie do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa materialnego. Może być ona – jako osoba prawna – stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a.. Wtedy będzie on bronił interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Przyznanie zatem organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez te jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowo-administracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego. Ponadto wskazać należy, że legitymacją do wniesienia zażalenia na postanowienie przekazujące wniosek do załatwienia, jak również skargi do sądu administracyjnego na postanowienie wydane przez organ nadrzędny nie dysponuje organ administracji publicznej będący adresatem przekazania. Granice podmiotowe sprawy przekazania wyznaczają granice podmiotowe sprawy administracyjnej. W związku z tym, legitymację zażaleniową będą posiadać podmioty mające interes prawny, czyli strony postępowania oraz podmioty dysponujące analogicznymi jak strony uprawnieniami procesowymi. Strona skarżąca nie posiada przymiotu strony w niniejszym postępowaniu, gdyż jest organem administracji publicznej, który uprawniony jest do podejmowania indywidualnych decyzji. Przekazywanie pisma do załatwienia w niniejszej sprawie nastąpiło w trybie art. 65 § 1 k.p.a. i dotyczyło przekazania sprawy do załatwienia pomiędzy organami administracji publicznej. A zatem stwierdzając brak właściwości do załatwienia niniejszej sprawy skarżący uprawniony jest do wytoczenia jedynie sporu kompetencyjnego, gdyż jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. i jest związany treścią postanowienia o przekazaniu, które może zostać zweryfikowane wyłącznie w ramach postępowania uregulowanego w przepisach art. 22 §1 pkt 1 k.p.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny- na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę jako niedopuszczalną odrzucił.