IV SA/Wr 497/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z.R. z dnia 2 września 2013 r. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 497/13 oraz wstrzymanie jego wykonania w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. od załatwienia sprawy postanawia: I. odmówić dokonania wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 497/13 ; II. odmówić wstrzymania wykonania powyższego postanowienia. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 497/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R., ( dalej skarżący) na postanowienie Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. od załatwienia sprawy. Pismem z dnia 2 września 2013 r. zatytułowanym "Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sygnowanych sprawach oraz o wstrzymanie wykonania orzeczenia" skarżący domagał się wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem, stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i rozstrzygnięcia w sprawie oraz wstrzymania wykonania orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku między innymi podniósł, że postępowanie przed tutejszym sądem powinno zostać zawieszone na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w związku z art. 56 p.p.s.a. Odrębnym postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 497/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącego o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd, który wydał orzeczenie rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przy czym postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wskazać w tym miejscu należy ,że konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku lub postanowienia ( zob. art. 166 p.p.s.a.). W ocenie sądu z taką sytuacją nie mamy do czynienia w badanej sprawie. Postanowienie tutejszego sądu z dnia 26 sierpnia 2013 r. w przedmiocie odrzucenia skargi jest jasne zarówno w zakresie sentencji, jak i jego uzasadnienia. W sposób jednoznaczny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny odrzucenia skargi. Wobec tego trudno przyjąć, że postanowienie to wymaga niezbędnej wykładni. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniosek o dokonanie wykładni jest w istocie polemiką z rozstrzygnięciem sądu, bowiem skarżący podnosi jedynie argumenty wskazujące, jego zdaniem, na błędny tok działania sądu oraz podważa trafność podjętego rozstrzygnięcia w sprawie. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania postanowienia tutejszego sądu z dnia 26 sierpnia 2013 r. odrzucające jego skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wskazać należy, że zgodnie z art. 196 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wymaga jednak podkreślenia , że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie ma zastosowania do wszystkich postanowień wydawanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Instytucja ta może mieć zastosowanie wyłączne w dwóch sytuacjach , a mianowicie : po pierwsze , gdy zaskarżone postanowienie jest natychmiast wykonalne, co oznacza, że jest wykonalne przed jego uprawomocnieniem oraz po drugie , jedynie do postanowień zaskarżalnych w drodze zażalenia, od których zażalenie to zostało wniesione. Wskazać w tym miejscu również należy, że zgodnie z doktryną o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia sąd może orzec jedynie na wniosek strony, zawarty z reguły w tym samym zażaleniu. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że postanowienie tutejszego sądu z dnia 26 sierpnia 2013 r. odrzucające skargę skarżącego jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a., nie jest postanowieniem na które służy zażalenie, bowiem od powyższego postanowienia, jako kończącego postępowanie w sprawie, przysługiwała skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a. Zatem omawiana instytucja wstrzymania wykonania postanowienia nie znajduje zastosowania w tej sprawie. Z tych względów na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia, natomiast odmówiono wstrzymania wykonania powyższego postanowienia na podstawie art. 196 p.p.s.a. (punkt II).