IV SA/Wr 497/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 497/15 odrzucające skargę Z. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych na rzecz osoby uprawnionej postanawia: odrzucić zażalenie. Pismem z dnia 18 czerwca 2015 r. M. M. jako pełnomocnik skarżącego Z. Ł. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 20 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych na rzecz osoby uprawnionej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 24 lipca 2015 r. wezwano M. M. do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz ze wskazaniem, czy pełnomocnik należy – zgodnie z art. 35 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – do kręgu osób uprawnionych do reprezentowania strony w niniejszym postępowaniu. Powyższe zarządzenie zawierało pouczenie, że należy je wykonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie Sąd pouczył m. in. o treści art. 35 zawierającego wyliczenie kręgu osób mogących być pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W odpowiedzi M. M. nadesłał pismo z dnia 22 sierpnia 2015 r. w którym wskazał, że należy do kręgu osób wymienionych w przepisie art. 35 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami admistracyjnymi, a do działania przed sądem upoważnia go przepis szczególny, tj. art. 750 i 734 kodeksu cywilnego. Wskazał, że skarżący upoważnił jego jako pełnomocnika w umowie zleceniu. Zleceniobiorcą jest Spółka, której Prezesem jest M. M., reprezentujący Spółkę i skarżącego. M. M. przedstawił jednocześnie wyciąg z KRS, z którego wynika, że jest Prezesem [...] Spółki z o.o. z /s w S., umowę zlecenia stałego w sprawach majątkowych zawartą przez skarżącego na rzecz [...] Spółka z o.o. oraz pełnomocnictwo ogólne do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Zarządzeniem z dnia 9 września 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanego pisma – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżącego pouczono, że osoby niewymienione w art. 35 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wskazano, że wyliczenie zawarte w tym przepisie ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba niespełniająca wymagań w nim oznaczonych nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, choćby nawet udzielone jej zostało pełnomocnictwo do działania przez mocodawcę na podstawie art. 98 kodeksu cywilnego. Nadto wskazano, że w obowiązującym stanie prawnym do pełnomocników, których uprawnienie do występowania w charakterze pełnomocnika wynika z przepisów szczególnych należy zaliczyć prawników zagranicznych, doradców podatkowych i rzeczników patentowych. Powyższe wezwanie zostało wysłane na adres do doręczeń wskazany w skardze, tj. ul. [...], lok. [...], [...] S. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie Sądu w dniach 17 i 25 września 2015 r., przesyłka nie została odebrana z placówki pocztowej. Postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. Sąd odrzucił skargę z powodu nieusunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie przez skarżącego. Sąd bowiem uznał, że M. M. nie należy do kręgu osób określonych w art. 35 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia 23 grudnia 2015 r. M. M. jako pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 21 października 2015 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 15 stycznia 2016 r. Sąd wezwał M. M. do usunięcia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, braków formalnych zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z wykazaniem, że M. M. należy, zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. do kręgu osób uprawnionych do reprezentowania strony w niniejszym postepowaniu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu M. M. nadesłał pismo z dnia 12 lutego 2016 r., do którego dołączył pełnomocnictwo ogólne upoważniające go do występowania w imieniu skarżącego przed wszystkimi sądami oraz umowę zlecenia stałego w sprawach majątkowych. Żaden z przedstawionych dokumentów, nie stanowi jednak pełnomocnictwa udzielonego zgodnie z w/w wymogami określonymi w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dale: p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, a zatem do niniejszego postępowania zastosowanie będzie miał także art. 178 p.p.s.a. W przepisie tym ustawodawca zawarł przesłanki odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesłankami tymi są wniesienie skargi kasacyjnej (stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. - zażalenia) po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej oraz nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków skargi (zażalenia). W przypadku zatem wystąpienia jednej z przesłanek określonej powołanym wyżej przepisem, Sąd na posiedzeniu niejawnym zobowiązany jest takie zażalenie odrzucić. W myśl art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie winno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów jest obowiązek określony w art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przenosząc powyższe rozważania na grunt badanej sprawy Sąd zaznacza, że z uwagi na fakt, iż wniesione zażalenie z dnia 23 grudnia 2015 r. na postanowienie Sądu z dnia 21 października 2015 r. nie spełniało wymogu formalnego określonego w art. 46 § 3 p.p.s.a., M. M., jako wnoszący zażalenie został wezwany przez Sąd do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z wykazaniem, że M. M. należy, zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. do kręgu osób uprawnionych do reprezentowania strony w niniejszym postepowaniu, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zakreślonym przez Sąd terminie M. M. wbrew zarządzeniu Sądu z dnia 11 stycznia 2016 r., nie dokonał nałożonych na niego przez Sąd czynności procesowych, albowiem przesłana przez niego korespondencja nie zawierała stosownego pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego zgodnie z w/w wymogami określonymi w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że M. M. nie usunął w zakreślonym przez Sąd terminie braku formalnego zażalenia, a tym samym ziściły się przesłanki do odrzucenia wniesionego przez niego środka zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia