IV SA/Wr 498/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. - ojca małoletniej A. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 498/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił A. Z. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi decyzję Wojewody [...] z dnia [...], [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wnioskodawca nie wykazał, iż nie posiada środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych. W piśmie z dnia 27 grudnia 2010 r. zatytułowanym "podanie do sądu administracyjnego" skarżący zwrócił się o dołączenie nowych dokumentów do akt niniejszej sprawy. Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2011 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie, czy intencją pisma z dnia 27 grudnia 2010 r. jest wniesienie zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 29 listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, czy też inny wniosek. Pismem z dnia 3 lutego 2011 r. skarżący poinformował, że jego pismo z dnia 27 grudnia 2010 r. stanowi zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 29 listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z akt sprawy wynika, że Sąd prawidłowo pouczył skarżącego o terminie i sposobie wniesienia zażalenia. Z zawartego w aktach sprawy potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżone postanowienie Sądu zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 2 grudnia 2010 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 9 grudnia 2010 r., natomiast zażalenie zostało wniesione osobiście przez skarżącego w Sądzie w dniu 30 grudnia 2010 r. (data na prezentacie wpływu pism), a zatem po upływie wskazanego wyżej terminu. Wobec powyższego, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.