IV SA/Wr 499/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-08-04

Skład orzekający: Lidia Serwiniowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ nie jest to decyzja administracyjna ani inne zaskarżalne w trybie PPSA działanie organu administracji publicznej. W pierwszej kolejności służyło odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, a następnie do sądu powszechnego.
Stan faktyczny
D.K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Sąd uznał, że skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. na orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 czerwca 2011 r. D. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej : p.p.s.a., stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3). Z wyliczenia spraw podlegających właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, określonej w art. 1 p.p.s.a., bezspornie wynika, iż żądanie skarżącej nie ma charakteru administracyjnoprawnego. Na zaskarżone orzeczenie, w pierwszej kolejności, służyło skarżącej odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie D., a po ewentualnym wydaniu orzeczenia przez ten organ, odwołanie do sądu powszechnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło