IV SA/Wr 50/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Jolanta Sikorska Po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 stycznia 2006 r. przy udziale --- sprawy ze skargi N. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., powołując się na przepis art. 59 § 2 k.p.a., odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazało, że decyzją z dnia [...]r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 i art. 151 § 1 pkt 2 k.pa. oraz art. 72 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2003r., Nr 58, poz. 515), po wznowieniu postępowania w sprawie dotyczącej rejestracji na nazwisko N. B. samochodu osobowego marki Audi 80 nr [...]:[...], nr silnika [...], zarejestrowanego pod numerem rej. [...], Starosta G. uchylił decyzję własną z dnia [...]r. o rejestracji przedmiotowego pojazdu i odmówił rejestracji tegoż pojazdu. Decyzja powyższa została doręczona skarżącemu w dniu [...]r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia. W dniu [...]r. skarżący wniósł od w/w decyzji odwołanie, w którym domagał się jej uchylenia jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa procesowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...]wydanym na podstawie art. 134 ustawy k.p.a. stwierdziło, iż odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia, albowiem termin ten upływał w dniu [...]r. W dniu [...]r. powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu, który następnie w dniu [...]r. zwrócił się do Starosty Powiatu G. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]r. Podał, iż nie zachował terminu do wniesienia odwołania nie ze swojej winy, albowiem w okresie od dnia [...]do dnia [...] r. był w delegacji służbowej, na którą został skierowany przez pracodawcę. To spowodowało, że dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody. Ponadto o uchybieniu terminu dowiedział się z doręczonego jego żonie w dniu [...]r. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący złożył odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało dalej, że stosownie do art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Mając na względzie stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że przeszkoda, którą skarżący wskazał we wniosku o przywrócenie terminu jako przyczynę niedochowania terminu do wniesienia odwołania ustąpiła najpóźniej z chwilą, gdy dokonał tej czynności, tj. w dniu złożenia odwołania w urzędzie pocztowym, tj w dniu [...]r. Oznacza to, że prośba o przywrócenie terminu do złożenia odwołania winna być złożona najpóźniej do dnia [...]r. Składając prośbę dopiero w dniu [...]r. strona nie dopełniła jednej z przesłanek pozwalających na jej uwzględnienie. Niezależnie od powyższego strona nie uprawdopodobniła, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. We wniosku wskazuje, że powodem nie złożenia w terminie odwołania było skierowanie jej przez pracodawcę na wyjazd służbowy (w delegację). Na potwierdzenie powyższego faktu przedłożyła oświadczenie pracodawcy. Z dokumentu tego nie wynika jednak, że odwołujący się przebywał w delegacji jeszcze przed otrzymaniem decyzji, tj. od dnia [...]r. Okoliczność ta w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie miała wpływu na niedochowanie terminu. Bez znaczenia w sprawie pozostaje też zdaniem organu argument strony, iż o uchybieniu terminu dowiedziała się dopiero po otrzymaniu postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzającego ten fakt. Kolegium wskazało, że dzień, w którym strona dowiedziała się o uchybieniu terminu nie jest istotny dla orzekania w sprawie o przywrócenie terminu. W tej sytuacji także kolejna przesłanka pozwalająca na przywrócenie terminu również nie została spełniona. Mając powyższe na uwadze Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło jak w zaskarżonym postanowieniu. Skarżący N. B.złożył skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarzucając naruszenie przepisu art. 58 k.p.a. i art. 7 k.p.a. przez wydanie postanowienia w sytuacji nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, naruszenie także przepisu art. 8 k.p.a. przez odmowę przywrócenia skarżącemu terminu do dokonania spóźnionej czynności, a tym samym obrony swych praw. W uzasadnieniu skargi skarżący przyznał, że decyzję organu I instancji z dnia [...]r. otrzymał w dniu [...]r. Podniósł, że od dnia [...]do dnia [...]r. przebywał na delegacji służbowej w innej miejscowości. Ponadto wyjaśnił, iż przedłożone zaświadczenie pracodawcy dotyczące terminu przebywania przez niego na delegacji zawierało błąd, podano bowiem, że przebywał na służbowym wyjeździe w dniach od [...]r. do dnia [...]r., podczas gdy prawidłowy termin jego pobytu na delegacji w Z. G. przypadał na okres od dnia [...] r. do dnia [...]r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W związku z nową okolicznością podniesioną w skardze odnośnie terminu przebywania skarżącego na delegacji dodało, że skoro skarżący przebywał na służbowym wyjeździe w dniach od [...]r. do [...]r., a dopiero w dniu [...]r. zwrócił się do Starosty Powiatu G. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, to należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]r. złożył z uchybieniem 7-dniowego, nieprzywracalnego, terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, sprawujący zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm..), w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej uznał, że skarga nie jest zasadna. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd w niniejszej sprawie jest jedynie ocena pod względem zgodności z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r. Nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wydanej w trybie wznowienia postępowania decyzji Starosty G. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie rejestracji na nazwisko N. B. samochodu osobowego marki Audi 80 nr [...]:[...], nr silnika [...], zarejestrowanego pod numerem rej. [...], którą to decyzją Starosta G. uchylił decyzję własną z dnia [...] r. o rejestracji w/w pojazdu i odmówił rejestracji tegoż pojazdu. Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne. W wyżej przytoczonym przepisie prawa zostały ustanowione cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie. Należą do nich: uprawdopodobnienie przez stronę braku swojej winy w uchybieniu terminu, wniesienie przez stronę wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, dochowanie terminu 7-dniowego (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, liczonego od dnia ustania przeszkody oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin. Zaznaczyć należy, że termin - to czas wyznaczony na dokonanie określonej czynności. Termin do wniesienia odwołania, zażalenia jest terminem ustawowym. Czynność dokonana po upływie ustawowego terminu nie wywołuje skutków prawnych. Powyższe terminy (do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji) mogą zostać przywrócone jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoznacznym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (termin 7-dniowy) jest terminem prekluzyjnym, a to znaczy, że czynność dokonana po jego upływie jest bezskuteczna, a termin nie może zostać przywrócony. W wyroku z dnia 9.05.2001r., sygn. SA/Sz 260/00 (LEX nr 48942) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "Warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła mu dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego." Wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym w tym względzie orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego strona obowiązana jest do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (por. postanowienie NSA z dnia 4.10. 2000 r., sygn. I SA/Gd 560/00, LEX nr 46437). W wyroku z dnia 20.04.1999r. sygn. I SA/Ka 1609/97(LEX nr 37821) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, zgodnie z którym: "Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się m.in. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę uniemożliwiającą wyręczenie się inną osoby powódź czy pożar. Tak więc samo zwolnienie od pracy nie może być wyłącznie potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Tak samo nie może wyłączać zawinienia fakt czasowego przebywania zainteresowanego poza miejscem stałego zamieszkania, jeżeli doszło w tym czasie do skutecznego doręczenia zaskarżonego postanowienia." W wyroku z dnia 28.12.2000r. sygn. I SA/Ka 1781/99 (LEX nr 47160) Sąd ten wskazał, że: "Od strony postępowania można oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu." W rozpatrywanej sprawie w decyzji wydanej przez Starostę Powiatu G. z dnia [...] r. znajdowało się pouczenia o trybie i terminie do wniesienia środka odwoławczego od w/w decyzji. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...]r. Do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżący dołączył zaświadczenie pracodawcy potwierdzające fakt przebywania skarżącego na delegacji służbowej w dniach od [...] r. do dnia [...]r. i taka przyczyna uchybienia terminu była przedmiotem rozważań organu jako okoliczność mająca uzasadniać przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Mając na względzie z jednej strony podane przez skarżącego w odwołaniu okoliczności uchybienia terminu do wniesienia odwołania, to jest czasowe przebywanie poza miejscem zamieszkania w związku z wyjazdem służbowym w okresie podanym we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, z drugiej zaś treść wyżej powołanego przepisu art. 58 § 1 k.p.a. prawidłowo organ odwoławczy uznał, iż nie można przyjąć, że przekroczenie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy skarżącego. Prawidłowo także organ ten zauważa, co jest istotne w sprawie, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem siedmiodniowego, nieprzywracalnego terminu do jego złożenia, który to termin, zważywszy okoliczności faktyczne sprawy, upływał w dniu [...]r. Trafnie zatem organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, uznając, iż nie zostały spełnione wszystkie przesłanki z art. 58 § 1 k.p.a. do uwzględnienia wniosku. Zgodzić się także należy ze stanowiskiem organu, iż bez znaczenia w sprawie pozostaje okoliczność, że o uchybieniu terminu skarżący dowiedział się dopiero po otrzymaniu postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzającego ten fakt skoro w świetle treści art. 58 § 1 k.p.a. dzień, w którym strona dowiedziała się o uchybieniu terminu nie jest istotny dla orzekania w sprawie o przywrócenie terminu. W skardze skarżący podał, że termin wyjazdu służbowego został mylnie podany albowiem miał miejsce w okresie od [...]r. do [...]r., a nie w okresie od [...]r. do [...] r. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na wynik sprawy skoro przepis art. 58 § 1 k.p.a. wymaga, by wymienione w nim przesłanki zostały spełnione łącznie, co oznacza, że niespełnienie choćby jednej z nich stanowi przeszkodę w uwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności. Z okoliczności sprawy wynika, że przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie ustała w dniu [...]r., a skarżący wystąpił z wnioskiem od przywrócenie terminu do dokonania czynności dopiero w dniu [...]r., podczas, gdy zgodnie z przepisem art. 58 § 1 k.p.a. termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu upływał w dniu [...]r. Z powyższego wynika, że okoliczność podniesiona przez skarżącego jako przyczyna uchybienia terminu bez jego winy, nie miała wpływu na niedochowanie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Powiatu G.. Ocena co do braku podstaw merytorycznych do przywrócenia terminu ma znaczenie jedynie uzupełniające, skoro sam wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony, a tym samym nie mógł być uwzględniony. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi w związku z czym na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku.