IV SA/Wr 501/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Małgorzata Malinowska - Grakowicz, po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi A. B., na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu, z dnia 10 listopada 2009 w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 404/08 na skutek sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego, z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 501/10, postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 14 lipca 2010 r. skierowanym bezpośrednio do tutejszego Sądu, A. B. (zwany dalej skarżącym) złożył skargę na Rektora Uniwersytetu W. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 listopada 2009 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 404/08. Skarga została przesłana do organu, o czym poinformowano skarżącego. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Ponieważ skarga ta została wysłana w dniu 19 lipca 2010 r. bezpośrednio do tutejszego Sądu (powinna zaś – stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a. /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ – zostać złożona za pośrednictwem skarżonego organu administracyjnego), wniosek o prawo pomocy został zarejestrowany pod sygn. akt IV SO/Wr 11/10, a kserokopia tego wniosku została załączona do skargi przesłanej do Rektora Uniwersytetu W.. W dniu 18 sierpnia 2010 r. organ administracyjny przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę wraz z kserokopią wspomnianego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznający wniosek referendarz wezwał w dniu 24 listopada 2010 r. (wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 1 grudnia 2010 r.) do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braku formalnego wniosku poprzez osobiste podpisane znajdującego się w aktach formularza lub przesłania nowego egzemplarza prawidłowo podpisanego wniosku – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wyznaczony termin upływał w dniu 8 grudnia 2010 r. Skarżący w piśmie z dnia 2 grudnia 2010 r. poinformował, że "uważa, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy (którego kserokopia znajduje się w aktach sprawy) został już prawomocnie rozpoznany przez Sąd w postępowaniu o sygn. akt IV SO/Wr 11/10". Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2010 r., którego odpis doręczono skarżącemu w dniu 17 grudnia 2010 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. W dniu 21 grudnia 2010 r. skarżący wniósł sprzeciw, w którym zwrócił się o "uchylenie postanowienia referendarza sądowego" i "umorzenie postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy" powołując się na fakt rozpoznania jego wniosku przy sprawie IV SO/Wr 11/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie lub zarządzenie przeciwko któremu sprzeciw został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd. Takie rozwiązanie normatywne oznacza, że kwestię przyznania prawa pomocy uznaje się za nierozstrzygniętą i jest ona ponownie rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako sąd pierwszej instancji. Sąd nie podziela stanowiska referendarza, że przesłanie przez organ skargi wraz z kserokopią wniosku o przyznanie prawa pomocy – który to wniosek został wyłączony do rozpoznania przed przesłaniem skargi zgodnie z właściwością do organu – skutkować miało zainicjowaniem nowego postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Przeciwnie jest jeden i ten sam wniosek, a zatem ponowne jego rozpoznawanie było by nie dość, że niecelowe, to wręcz niedopuszczalne. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę, że wyłączony wniosek zarejestrowany pod sygn. akt IV SO/Wr 11/01 został włączony do sprawy IV SA/Wr 500/10. Postanowieniem referendarza w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 10 grudnia 2010 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Obecnie na skutek wniesionego przez skarżącego sprzeciwu, wniosek jest przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie IV SA/Wr 500/10. Po myśli art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, należy je umorzyć. W świetle zaprezentowanych okoliczności faktycznych sprawy uznać należy, że postępowanie o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie (IV SA/Wr 501/10) jest obecnie bezprzedmiotowe i na podstawie wspomnianego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., podlegało umorzeniu.