IV SA/Wr 502/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 września 2021 r. sprawy ze skargi A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego dodatku wychowawczego na dziecko umieszczone w pieczy zastępczej postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: SKO, organ II instancji) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, zobowiązującą A.J. (dalej: strona, skarżąca) do zwrotu niezależnie pobranego dodatku wychowawczego na dziecko umieszczone w pieczy zastępczej. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, powyższą decyzję strona odebrała w dniu 22 kwietnia 2021 r. W treści decyzji zawarto pouczenie, że na decyzję służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem SKO, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Skarga strony do sądu administracyjnego została nadana w dniu 26 maja 2021 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej, bezpośrednio do Sądu W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej odrzucenie, podnosząc zarzut upływu terminu do jej wniesienia. W związku z tym, że skarga obarczona była brakami formalnymi, zarządzeniem przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 lipca 2021r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu podpisanej skargi oraz podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 6 sierpnia 2021 r. Skarżąca w dniu 13 sierpnia 2021 r. nadesłała odpis podpisanej skargi wraz z numerem pesel. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie zaś do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną z uchybieniem terminu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a jej odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1740), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Określony w przywołanym przepisie termin do złożenia skargi jest terminem ustawowym, co oznacza, iż niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez Sąd. Jest nadto terminem prekluzyjnym, a zatem jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę. W niniejszej sprawie, zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 22 kwietnia 2021 r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi - liczony z zastosowaniem reguły wynikającej z art. 83 § 2 p.p.s.a. - upływał w dniu 24 maja 2021 r. (poniedziałek). Skarga została natomiast wniesiona do tutejszego Sądu w dniu 26 maja 2021 r., tj. po upływie ustawowego terminu. Na powyższe nie ma wpływu uzupełnienie braków formalnych skargi przez skarżącą, które jedynie potwierdzają, że wniesiona skarga pochodzi o niej. Okoliczność złożenia skargi po terminie uniemożliwiała nadanie sprawie prawidłowego biegu, w konsekwencji czego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był orzec jak w tenorze postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.