IV SA/Wr 503/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Lidia Serwiniowska, sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska,, , po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2017 r. wniosku Z. R. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 marca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 503/16 sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego postanawia : odmówić uwzględnienia wniosku. Wyrokiem z dnia 2 marca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 503/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] utrzymującą w mocy swą decyzję z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...], ktorą odmówiono stwierdzenia nieważności, wydanej z upoważnienia Prezydenta W., decyzji Administratora w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] odmawiającej przyznania stronie dodatku mieszkaniowego. mieszkaniowego na wniosek złożony w dniu 8 grudnia 2015 r. W uzasadnieniu tegoż wyroku Sąd m.innymi stwierdził - w pełni zgadzając się ze stanowiskiem Kolegium, które w całokształcie oceniło, przedstawiając w tym względzie bardzo szczegółową argumentację, że w sprawie nie zachodzą przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji, określone w art. 156 § 1 k.p.a. Ustosunkowując się zaś do zawartego w skardze żądania skarżącego o ukaranie organu grzywną Sąd podkreślił, że wniosek ten był bezpodstawny, albowiem przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości złożenia do sądu administracyjnego wniosku w zakresie, w jakim domaga się tego skarżący. W kwestii natomiast wniosku skarżącego o przeprowadzenie w sprawie postępowania mediacyjnego, Sąd przyjął - biorąc pod uwagę brzmienie art. 115 p.p.s.a., że w okolicznościach niniejszej sprawy za jego przeprowadzeniem nie przemawiały żadne względy. Pismem z dnia 22 marca 2017 r. skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku domagając się jego uzupełnienia o następujące dodatkowe rozstrzygnięcia a mianowicie, cyt.: 1) "O dodatkowe orzeczenie w trybie art. 115 p.p.s.a., jakiego domagałem się w swoich skargach z dnia 20 października 2016r. oraz z 2 grudnia 2016r. wnosząc o przeprowadzenie mediacji w trybie art. 115 p.p.s.a. w sprawie celem wyjaśnienia i rozważenia okoliczności faktycznych i prawnych sprawy oraz przyjęcie przez strony ustaleń co do sposobu jej załatwienia w granicach obowiązującego prawa - wyjaśnienia rozbieżności w interpretacji prawa jakie istnieje w postępowaniu organu administracyjnego, który za każdym razem odmiennie interpretując prawo i w sposób dla siebie dowolny i jedynie mu wygodny manipuluje w sprawie, aby utrudnić mi wyjaśnienie mojej sytuacji prawnej, czym pozbawia mnie dochodu, jakim są świadczenia od Gminy w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej i przeciwdziałaniu wykluczeniu społecznemu rodzin, skazując na wykluczenie społeczne oraz śmierć głodu i bezdomności." 2) "O dodatkowe pouczenie w przedmiocie Ukarania grzywną organu grzywną w maksymalnej kwocie za bezczynność i rażące naruszenie prawa, czego również domagałem się w skardze." 3) "O dodatkowe pouczenie co do prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego od takiego wyroku, którym tamtejszy sąd z premedytacją znieważa mnie aby naruszyć moje bezpieczeństwo i godność, jaka mi się należy, jako człowiekowi. Zostałem pozbawiony możności działania wskutek naruszenia moich dóbr osobistych przez kolaborujący z organem sąd administracyjny, co pozbawia mnie dochodu i zabezpieczenia społecznego oraz bezpieczeństwa, więc zagraża mojemu zdrowiu i życiu. A takiego faszystowskiego bełgotu i g... nie jestem w stanie zaskarżyć na dostępnej mi drodze instancyjnej wobec przymus zastępstwa strony w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nie godząc się na takie rozstrzygnięcie nie mam możliwości odwołania się od niego inaczej jak tylko w postępowaniu cywilnym, więc orzeczenie winno być uzupełnione także o dodatkowe pouczenie, bowiem sąd cywilny odrzuci mi pozew, jeżeli w pouczeniu od wyroku nie będzie takiego pouczenia". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: p.p.s.a. (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Należy przy tym zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku, nie zaś do jego uzasadnienia. Podkreślić przy tym również należy, że z sytuacją kiedy Sąd nie orzekł o całości skargi mamy do czynienia wówczas, gdy Sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą i orzekł co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie może być również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien zamieścić w wyroku. Innymi słowy, strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). Powyższe oznacza, że uzupełnienie wyroku, a o którym jest mowa w cyt. wyżej przepisie art. 157 § 1 p.p.s.a. - dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem Sąd w wyroku z dnia 2 marca 2017r. orzekł o całości skargi uznając, że jest ona niezasadna, stąd też podlega w całości oddaleniu na podstawie art. 151 p,p.s.a. Zauważyć przy tym należy, że w takim przypadku przepisy w/w ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie obligują Sądu do zamieszczania w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia w przypadku oddalenia skargi. Zatem zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie uprawnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając w oparciu o przepis art. 157 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy nadto zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 maja 2017r., sygn.akt I OPP 9/19 oddalającym skargę Z. R. na przewlekłość postępowania w sprawie o sygn.akt IV SA/Wr 503/16 stwierdził m.innymi, cyt.: : " (...) Zarzut skarżącego dotyczący nierozpoznania sprawy w postępowaniu mediacyjnym należy uznać za nieuzasadniony. Sprawa została bowiem skierowana do rozpoznania w postępowaniu mediacyjnym, co wynika z akt sprawy, jednakże z uwagi na brak podstaw do przeprowadzenia tego postępowania - została przekazana sędziemu sprawozdawcy do rozstrzygnięcia na rozprawie. Wniosek skarżącego o przeprowadzenie mediacji nie jest dla Sądu wiążący. Oznacza to, że jeżeli w sprawie uzasadnione jest przeprowadzenie postępowania mediacyjnego wówczas taką sprawę kieruje się na posiedzenie mediacyjne. W przypadku gdy brak jest takich podstaw - mediacji nie przeprowadza się.(...)"