IV SA/Wr 506/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Sędziowie : Sędzia NSA Henryk Ożóg (sprawozdawca) Sędzia NSA Julia Szczygielska Protokolant : sekretarz sądowy Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi K. H. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. z dnia [...], nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego we W. z dnia [...], nr [...] w sprawie odmowy udostepnienia K. H. (dalej: skarżąca) informacji publicznej w żądanym zakresie. Decyzje zostały oparte na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej: ustawa. W uzasadnieniu decyzji ostatecznej stwierdzono: W dniu 7 stycznia 2014r. do Sądu Okręgowego we W. wpłynął wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej w postaci sygnatur akt spraw dotyczących zapłaty za korzystanie z rzeczy wspólnych, które były rozpoznawane przed Sądem Okręgowym we W. zarówno w I jak i II instancji wraz z podaniem sposobu rozstrzygnięcia, tj. przyznano zapłatę lub oddalono pozew o zapłatę za korzystanie z rzeczy wspólnych w okresie od 2000 r. do dnia sporządzenia informacji. Następnie pismem z dnia 10 stycznia 2014 r. skarżąca poszerzyła wniosek o podanie "sygnatur akt spraw dotyczących pozwów umów zawartych na czas określony rozwiązanych bez porozumienia przez jedną ze stron wraz z podaniem sposobu rozstrzygnięcia w okresie od 2000r. do dnia sporządzenia informacji. Jeżeli nie zabrania ustawa to również z podaniem składu orzekającego." W dniu 21 stycznia 2014r. skierowano do wnioskodawczyni pismo, w którym wskazano, że informacja, o którą się zwróciła ma charakter informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy. Prezes Sądu Okręgowego poinformował, że udostępnienie informacji przetworzonej wymaga wykazania przesłanki interesu publicznego i nastąpić może po wykazaniu przez wnioskodawczynię, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ wyznaczył stronie termin czternastu dni na realizację zobowiązania. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 17 lutego 2014r. skarżąca nie zgodziła się z zakwalifikowaniem żądanej przez nią informacji jako informacji przetworzonej. Wskazała, że informacja o sposobie orzekania przez [...] sądy jest szczególnie istotna dla interesu publicznego w tym dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a każdy obywatel ma realną możliwość poinformowania środków masowego przekazu. Dnia 26 lutego 2014 r. Prezes Sądu Okręgowego wydał decyzję odmawiającą udostępnienia żądanych przez wnioskodawczynię informacji. Organ I instancji umotywował swoje rozstrzygnięcie tym, że informacja, o którą zwróciła się skarżąca, stanowi informację przetworzoną a wnioskująca nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku i nie wykazała szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej otrzymania. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się wnioskodawczyni i dnia 16 kwietnia 2014 roku skierowała do Sądu Apelacyjnego we W., za pośrednictwem Prezesa Sądu Okręgowego we W., odwołanie od wydanej w jej sprawie decyzji. W piśmie zaznaczyła, że informacja o którą się zwróciła nie jest informacją przetworzoną a ewentualnie zebraną z informacji prostej, a ponadto organ mógł zaproponować przesłanie kserokopii orzeczeń. Zaznaczyła także, że wykazała interes publiczny, w tym także sposób jej wykorzystania. Zaznaczyła, że każdy obywatel ma realne możliwości poinformowania środków masowego przekazu, jak innych instytucji. Wnioskodawczyni wskazała także, że może wydać płatne ogłoszenie w przypadku uporczywego nieprzestrzegania prawa. Wniosła także o uchylenie decyzji organu I instancji (...). Z uregulowań art. 1 i art. 2 ustawy wynika, że prawo do uzyskania informacji publicznej prostej posiada każdy, bez potrzeby wskazywania na cel przyświecający uzyskaniu tej informacji, czy wykazywania istnienia interesu prawnego lub faktycznego. Należy ponadto zauważyć, że w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, na prawo do informacji publicznej składa się: uprawnienie do uzyskania tej informacji, także przetworzonej, w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie ulega przy tym wątpliwości, że na Prezesie Sądu Okręgowego we W., jako na organie władzy publicznej, spoczywa w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy, obowiązek udzielania informacji publicznej. W niniejszej sprawie ważnym natomiast było określenie czy wnioskowana przez skarżącą informacja publiczna jest informacją publiczną prostą czy informacją publiczną przetworzoną. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast za informację publiczną przetworzoną uznaje się taką informację, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy, na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Informacja przetworzona jawi się jako pewnego rodzaju kompilacja posiadanych przez organ danych. W jej efekcie powstaje nowy zespół danych. Udzielenie informacji przetworzonej poprzedza więc wytworzenie nowej informacji. Zabieg ten, co do zasady, wymaga dokonania stosownych działań, takich jak analizy, obliczenia, zestawienia, podsumowania, które połączone są z zaangażowaniem intelektualnym. Nadto wskazuje się, że informacja przetworzona to taka informacja, która została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, w sytuacji gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej. Nie jest to zatem czynność mechaniczna sprowadzająca się do automatycznego usuwania danych, lecz poprzedzona musi być złożonymi działaniami myślowymi. Wymaga bowiem podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji działania o charakterze intelektualnym w odniesieniu do zbioru informacji, który jest w jego posiadaniu i nadania skutkom tego działania cech informacji, (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. SA/Gd 149/12). Dlatego też nie można zgodzić się z podnoszonymi w odwołaniu argumentami, że wnioskowana informacja stanowi informację prostą. Zdaniem organu II instancji wniosek odwołującej obejmował informację przetworzoną która nie znajdowała się w obiegu publicznym. W rozpoznawanej sprawie uzyskanie wnioskowanych informacji wymaga sięgnięcia do dokumentacji źródłowej, w oparciu o którą powstanie jakościowo nowa informacja. Wytworzenie jej nastąpi według wskazanych kryteriów, co świadczy niewątpliwie o procesie przetworzenia informacji. Organ I instancji nie dysponował na dzień złożenia wniosku gotową informacją i musiałby poprzedzić jej wytworzenie złożonymi działaniami. Prezes Sądu Okręgowego wskazał, że na zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji przetworzonej wpłynął fakt, że w Sądzie nie prowadzi się wykazów dla wnioskowanej kategorii spraw. Organ I instancji wskazał w wydanej w sprawie decyzji, że nie dysponuje spisem sygnatur akt spraw dotyczących korzystania z rzeczy wspólnych, ani spisem sygnatur akt spraw dotyczących umów zawartych na czas określony rozwiązanych bez porozumienia przez jedną ze stron. Udzielenie informacji musiałoby zostać poprzedzone przeglądem repertoriów od roku 2000 i wytworzeniem wykazu takich spraw. Dodatkowo należałoby przeanalizować uzyskane akta spraw pod kątem wyselekcjonowania tych, które spełniałyby wskazane przez skarżącą kryteria. Dlatego też nie można zgodzić się z twierdzeniami zawartymi w odwołaniu od decyzji Prezesa Sądu Okręgowego, że wnioskowana informacja jest informacją prostą, a także, że skarżąca wykazała interes publiczny oraz sposób wykorzystania informacji po jej uzyskaniu. Dlatego też organ II Instancji podziela stanowisko Prezesa Sądu Okręgowego, w zakresie zakwalifikowania wnioskowanych informacji jako informacji przetworzonej. W rozpoznawanej sprawie, jak wskazywał organ I instancji, uzyskanie tych danych wymaga sięgnięcia do dokumentacji źródłowej, w oparciu o którą powstanie jakościowo nowa informacja. Wytworzenie jej nastąpi według wskazanych kryteriów, co świadczy niewątpliwie o procesie przetworzenia informacji. Organ I instancji nie dysponował, na dzień złożenia wniosku gotową informacją i musiałby poprzedzić jej wytworzenie złożonymi działaniami. Prezes Sądu wskazał, że na podjęcie decyzji o tym, że wnioskowana przez skarżącą informacja stanowi informację przetworzoną, wpłynął fakt konieczności przejrzenia wszystkich repertoriów od 2000r. do chwili obecnej, aby odszukać w nich sprawy w kategoriach określonych przez wnioskodawczynię. Dodatkowo, jak wskazał organ, należałoby przeanalizować wyodrębnione w ten sposób akta spraw, pod kątem wyselekcjonowania tych, które spełniają wskazane we wniosku kryteria. Zdaniem Prezesa Sądu Okręgowego czynności te wymuszałyby podjęcie określonych działań organizacyjnych, analizy spraw pod kątem tematycznej zgodności z żądaniem wnioskodawczyni, a to z kolei prowadziłoby do zaangażowania dużej liczby pracowników. Nadto należy zaznaczyć, że skarżąca na wezwanie o wykazanie przez nią szczególnie istotnego interesu publicznego nie wywiązała się z nałożonego na nią zobowiązania. Natomiast pojęcie interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz instytucji publicznych, jako pewnej całości. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko to, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa, np. usprawniłoby działanie jego organów (wyrok NSA z dnia 11 września 2012 r., sygn. I OSK 1015/12). Organ II instancji nie widzi wiec podstaw, aby uznać, że informacje, które pozyskałaby skarżąca miałyby znaczenie z punktu widzenia efektywności funkcjonowania państwa. Trudno też zakładać, że mogłyby się realnie przełożyć na poprawę funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Skarżąca nie wyjaśniła w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowaniu organów administracji publicznej. Trudno przyjąć, że jej stwierdzenie, że "sposób orzekania przez [...] sądy jest szczególnie istotny dla interesu publicznego w tym dla dobra wymiaru sprawiedliwości" wypełniło przesłankę wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Zdaniem organu II instancji przesłankę określoną w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy należy uznać za wypełnioną kiedy pozyskanie określonej informacji i jej upublicznienie leży w interesie nie tylko wnioskodawcy. Dlatego w myśl powołanego wyżej przepisu, trudno jest znaleźć podstawy do zakwalifikowania wnioskowanych informacji, jako szczególnie istotnych dla interesu publicznego. Udostępnienie powyższych danych nie wpłynie, w ocenie organu, na poprawę usprawnienia wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego, także nie będzie miało realnego znaczenia dla funkcjonowania struktur publicznych. W skardze zarzucono, iż Prezes Sądu mogła zaproponować umieszczenie orzeczeń na Portalu Orzeczeń z tematyczną identyfikacją. Stąd Prezes Sądu Apelacyjnego uchybił przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej przyjmując, że informacja wnioskowana jest informacją przetworzoną, a ponadto nie zauważa, że podano uzasadnienie potrzeby uzyskania informacji przetworzonej - gdyby nawet uznać, że informacja ta jest informacją przetworzoną. A ponadto stanowisko Prezesa Sądu Apelacyjnego jest sprzeczne z Konstytucją RP. A ostatnie dwa zdania uzasadnienia potwierdzają stan wymiaru "sprawiedliwości" co najmniej we [...] sądach podległych Panu Prezesowi. Wg środków masowego przekazu 25 % poparcia w skali kraju. Biorąc powyższe pod uwagę wnosi o uwzględnienie skargi i uchylenie obu decyzji i jeżeli to możliwe w tym postępowaniu zobowiązanie Prezesa Sądu Okręgowego we W. do niezwłocznego udzielenia informacji, o którą wnosi. Równocześnie wnosi o zasądzenie zwrotu kosztów niniejszego postępowania, w tym za samodzielne prowadzenie sprawy, albo za pełnomocnika, jeżeli zostanie ustanowiony - wg norm przypisanych. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z tych samych powodów, które uzasadniały zaskarżone orzeczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona bowiem decyzja, jak i decyzja utrzymana nią w mocy nie narusza przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Sąd administracyjny natomiast kontroluje jedynie legalność zaskarżonych decyzji administracyjnych (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm., art. 3 § 2 ustawy w dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; ppsa). Spór w sprawie sprowadza się do tego, czy informacja, o jaką zwróciła się skarżąca do Prezesa Sądu Okręgowego we W. jest informacją przetworzoną czy nieprzetworzoną gdyż dla uzyskania tej pierwszej należałoby wykazać, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawa definiuje informację publiczną jako informację o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1). Pojęcia: informacja przetworzona zaś używa w art. 3 ust. 1 pkt 1, nie definiuje jej nawet tak ogólnie jak czyni to wyjaśniając w art. 1 ust. 1 pojęcie informacji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. I OSK 426/11, Lex nr 1135982, uznał, że przetworzenie informacji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 to zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji powstałych na podstawie różnych kryteriów, które wymagają odpowiedniego zestawienia, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia stosownych czynności analitycznych. Teza ta znajduje potwierdzenie w innym wyroku NSA z dnia 6 października 2011 r. sygn. I OSK 1199/11, LEX nr 1149133, w którym także zwrócono uwagę, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną. Sytuacja taka może mieć miejsce, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga zgromadzenia informacji prostych poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ich ilość konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne do jego prawidłowego funkcjonowania. Wyrok ten nawiązuje do utrwalonego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w wyroku m.in. z dnia 17 października 2006 r. sygn. I OSK 1347/06, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a następnie powtórzonego w wyroku NSA z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. I OSK 2291/11, LEX nr 1122884. W opinii NSA informacja ma charakter przetworzonej, jeżeli do utworzenia zbioru informacji prostych jest wymagany nakład środków i zaangażowania pracowników, a to negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności gdy w celu wybrania dokumentów, o które wnioskuje osoba zainteresowana, jest wymagane dokonanie analizy całego zasobu posiadanych dokumentów (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. I OSK 977/11, LEX nr 1068557). Można stąd wnosić, że informacja, która nie będzie wymagać przetwarzania stanowić będzie informację prostą. Za okoliczność szczególnie istotną dla interesu publicznego należy zaś uznać taką, jak podkreśla się w judykaturze, która - ze względu na rodzaj, czas, miejsce, sposób okoliczności rozstrzygania i późniejszej realizacji - w istotnym zakresie wpływa lub może wpływać na wykonywanie przez podmioty władzy publicznej ich uprawnień i obowiązków. Ponadto badając istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego, uwzględnić należy intencje wnioskodawcy i wskazany przez niego cel oraz istotę i charakter żądanej informacji (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 listopada 2010 r., II SA/Wa 927/10, LEX nr 755489). Istotne jest bowiem to, czy udostępniana określona informacja jest przetworzona, ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców oraz czy jej udostępnienie może mieć realne znaczenie dla poprawy funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej dziedzinie życia społecznego, może wpływać na jego poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., I OSK 1870/10,LEX nr 951999; wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 listopada 2010 r., II SA/Wa 927/10, LEX nr 755489). Można tu dodać, że zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą, wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej na etapie składania wniosku nie musi wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2011 r., II SAB/Wa 22/11, LEX nr 994264). Zatem, w momencie formułowania i kierowania wniosku o udostępnienie informacji wnioskodawca nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym i mogą odmówić jej udostępnienia tylko wówczas, gdy wnioskodawca, ustosunkowując się do wezwania, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy, nie wykaże istnienia interesu publicznego. W przypadku gdy nie zachodzi przesłanka udzielenia informacji publicznej przetworzonej organ powinien wydać decyzję merytoryczną – odmawiającą udzielenia żądanej informacji, a nie decyzję o umorzeniu postępowania (por. wyrok NSA z 8 lutego 2011r., I OSK 1938/10, ONSA i WSA 2011, z. 6, poz. 127; wyrok NSA z dnia 30 marca 2011r., OSK 3/11, LEX nr 1079760). Te zapatrywania judykatury na istotę informacji publicznej przetworzonej i przesłanki jej udostępnienia skład sądu orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Brak bowiem przekonujących powodów by od nich odstąpić w stanie faktycznym sprawy, który przedstawia się następująco: Skarżąca zwróciła się do Prezesa Sądu Okręgowego we W. o udzielenie pisemnej informacji poprzez podanie: sygnatur akt spraw dotyczących zapłaty za korzystanie z rzeczy wspólnych, które były rozpoznawane przed tym Sądem zarówno w I jak i II instancji wraz z podaniem sposobu rozstrzygnięcia, tj. przyznano zapłatę lub oddalono pozew o zapłatę za korzystanie z rzeczy wspólnych w okresie od 2000 r. do dnia sporządzenia informacji. Wniosek ten rozszerzyła poprzez podanie sygnatury akt spraw dotyczących pozwów umów zawartych na czas określony rozwiązanych bez porozumienia przez jedną ze stron wraz z podaniem sposobu rozstrzygnięcia w okresie od 2000 r. do dnia sporządzenia informacji. Jeżeli nie zabrania tego ustawa – z podaniem składu orzekającego. Odpowiadając na ten wniosek Prezes Sądu Okręgowego we W. stwierdził, że wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Ponieważ Sąd nie dysponuje gotową (prostą) informacją publiczną jej udostępnienie wymaga przeprowadzenia odpowiednich czynności polegających na analizie każdej ze spraw o zapłatę oraz każdej ze spraw dotyczących zawartej umowy, pod kątem tematycznej zgodności z wnioskowanymi sugestiami na przestrzeni lat 2000-2013. Wymaga to zatem przejrzenia wszystkich akt i stworzenia zbioru spraw o oznaczonej tematyce. Czynności te muszą być także połączone z zaangażowaniem w pozyskanie wymienionej informacji publicznej, odpowiedniej ilości środków osobowych. Ponadto udzielenie informacji przetworzonej wymaga wykazania przesłanki interesu publicznego (wyrok NSA z dnia 17 października 2006r., sygn. akt I OSK 1347/05). Nie można za każdym razem gdy obywatel zwróci się o udostępnienie większej ilości informacji prostych, traktować tego żądania jako udostępnienia informacji przetworzonej i uzależniać jej udostępnienie od wykazania interesu publicznego. Informuje, że sposób orzekania przez [...] Sądy jest szczególnie istotny dla interesu publicznego, w tym dla dobra wymiaru sprawiedliwości. A każdy obywatel ma realną możliwość poinformowania środków masowego przekazu oraz wpływu np. poprzez środki masowego przekazu. Tej oceny nie podzielił adresat wniosku odmawiając udostępnienia informacji publicznej decyzją z dnia [...]. Taką formę załatwienia sprawy (decyzja negatywna) należy ocenić jako prawidłową. W świetle zaś tego co w orzecznictwie sądowo-administracyjnym wyrażono o istocie informacji publicznej przetworzonej, i motywy tego orzeczenia Sąd uznał za zasadne. Prezes Sądu Okręgowego we W. bowiem stwierdził, że w zakres czynności realizujących wniosek wchodziłoby: przejrzenie wszystkich repertoriów od 2000 r.; odszukanie w nich spraw wg wskazanych kryteriów i utworzenie wykazu takich spraw; przeanalizowanie figurujących w spisie akt spraw pod kątem wyselekcjonowania takich, które spełniają kryteria wskazane przez wnioskodawczynię. To wymagałoby zaangażowania pracowników wydziału i powodowało paraliż jego pracy. Podmiot zobowiązany, nie bez racji, stwierdza, że wyodrębnienie zagadnień wnioskowanych przez skarżącą wymagałoby analizy spraw pod kątem tematycznej zgodności z żądaniem wnioskodawczyni i sporządzenia spisu sygnatur o oznaczonej charakterystyce. To wystarczająco uzasadnia stanowisko podmiotu zobowiązanego o charakterze informacji publicznej żądanej przez skarżącą jako przetworzonej. Trzeba przy tym podzielić i powyższą ocenę przesłanki skutecznego żądania informacji publicznej przetworzonej, w postaci okoliczności, iż jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Kilka ogólnych uwag skarżącej zawartych w piśmie z dnia 17 lutego 2014 r. nie może wystarczać by uznać, że ta istotna przesłanka została przez nią spełniona (sposób orzekania przez [...] Sądy jest szczególnie istotny dla interesu publicznego, w tym dla dobra wymiaru sprawiedliwości; a każdy obywatel ma realną możliwość poinformowania środków masowego przekazu oraz wpływu np. poprzez środki masowego przekazu). W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa. J.T.13.11.14r.