IV SA/Wr 511/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku skarżącego M. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych w skardze na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia : przywrócić termin do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych. Postanowieniem z dnia 16 września 2014 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę M. G. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, oraz nienadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 23 września 2014 r. (k. 32). W dniu 24 września 2014 r. (data nadania na poczcie) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazał, że w dniach od 12 czerwca 2014 r. do dnia 10 września 2014 r. przebywał w Areszcie Śledczym w Z. Do wniosku dołączył świadectwo zwolnienia z Aresztu Śledczego z dnia 10 września 2014 r., zawierającą informację o okresie przebywania w tym areszcie od dnia 11 czerwca 2014 do dnia 10 września 2014 r., odpis skargi oraz dowód uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega uwzględnieniu. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a) przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić, gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, w piśmie wskazane zostały okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. W rozpoznawanej sprawie powyższe przesłanki należy uznać za spełnione. Jak wskazał skarżący, w okresie biegu terminu na uiszczenie wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi (od 18 lipca 2014 r. do 2 września 2014 r.) zaszły okoliczności uniemożliwiające uiszczenie wpisu i uzupełnienie braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej. W dniu 11 czerwca 2014 r. został bowiem przymusowo osadzony w Areszcie Śledczym w Z. Przedmiotowe osadzenie trwało do dnia 10 września 2014 r. Należy więc przyjąć, że faktycznie do tej ostatnio wskazanej daty trwała niezależna od winy skarżącego przyczyna spóźnienia. Wprawdzie zgodnie z art. 70 § 1 p.p.s.a. strona i jej przedstawiciel ma obowiązek zawiadomić Sąd o każdej zmianie swego miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby, jednak stosowne pouczenie dołączone było do wezwania z dnia 15 lipca 2014 r. i nie zostało skarżącemu doręczone, ze względu fakt przebywania w Areszcie Śledczym. W dniu 23 września 2014 r. otrzymał on postanowienie odrzucające skargę z którego dowiedział się przyczynach odrzucenia skargi i zdołał w ciągu siedmiu dni złożyć wniosek o przywrócenie terminu (uczynił to w dniu 24 września 2014 r.) oraz dokonał żądanych czynności: uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł, oraz nadesłał odpis skargi oryginalnie podpisanej. Powyższe wskazuje, że skarżący zachował ustawowy termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywróceniu terminu (wniosek ten złożył jeszcze w dacie trwania niezawinionej przyczyny spóźnienia i uzupełnił braki formalne skargi). Spełnił zatem warunki formalne do rozpoznania żądania przywrócenia terminu. W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił również brak winy, bowiem okoliczność przymusowego przebywania w areszcie, połączona z niewiedzą co do obowiązujących procedur sądowych wyłącza element winy w niedotrzymaniu terminu. Dlatego termin do uiszczenia wpisu oraz uzupełninia braków formalnych skargi należało przywrócić, bowiem niewykonanie obowiązku zawartych w wezwaniach z dnia 15 lipca 2014 r. było spowodowane okolicznościami niezawinionymi przez stronę. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.