IV SA/Wr 517/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 lipca 2013 r. S. W., dalej: skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 sierpnia 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od wniesionej skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 sierpnia 2013 r., co skarżący poświadczył własnym podpisem. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uiścił należnej opłaty. Pismem z dnia 2 września 2013 r. skarżący wycofał "odwołanie od decyzji uchylającej decyzję Prezydenta W. o wymeldowaniu (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że termin wyznaczony do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 5 września 2013 r. Reasumując, skoro skarga dotknięta jest brakiem fiskalnym, należało ją odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Na marginesie tylko dodać można, iż choć charakter pisma skarżącego z dnia 2 września 2013 r. może przemawiać za wolą cofnięcia skargi, Sąd jednak nie wzywał do sprecyzowania treści tego pisma, ponieważ mimo ewentualnego cofnięcia skargi w sprawie, orzeczenie w przedmiocie odrzucenia skargi ma pierwszeństwo, gdyż cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Nieuzupełnienie wskazanych braków skutkować musi odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia.