IV SA/Wr 520/13

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [....], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z mężem, który posiada orzeczenie o [...] stopniu niepełnosprawności. Jest osobą bezrobotną, pozostaje na utrzymaniu męża, który pobiera rentę w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Mąż jest osobą przewlekle chorą i był leczony w szpitalu. Podała, że wraz z mężem spłaca dwa kredyty, których miesięczne raty wynoszą: [...] zł i [...] zł (rata kredytu zaciągniętego na zakup sprzętu rehabilitacyjnego). Pozostała część dochodu, wynosząca [...] zł, przeznaczona jest w znacznej mierze na zakup leków i wizyty u lekarzy specjalistów oraz na opłaty za prąd, wodę, nieczystości, zakup żywności i środków czystości, a także okazjonalne zakupy odzieży i obuwia. Podała, że posiada dom o powierzchni [...] m2 (rok budowy [...]) i nie posiada innych nieruchomości ani też oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Ponieważ skarżąca jest w niniejszej sprawie - na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej – zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków) merytorycznemu rozpoznaniu podlega jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, że skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, pozostającą na utrzymaniu męża i wysokość jego świadczenia rentowego oraz ponoszone wydatki związane z jego złym stanem zdrowia i inne wydatki przyjąć trzeba, że wykazała ona, iż spełniają przesłanki warunkujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.