IV SA/Wr 521/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika organu o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 521/10 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Rektora Akademii Medycznej we W. z dnia [...] bez numeru w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia odmówić uzupełnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A. W. na decyzję Rektora Akademii Medycznej we W. z dnia [...] (bez numeru) w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W dniu 31 grudnia 2010 r. wpłynął wniosek pełnomocnika Rektora Akademii Medycznej o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu autor wniosku wskazał, że w ogłoszonej sentencji wyroku Sąd nie zasądził kosztów zastępstwa procesowego pomimo wniosku o ich zasądzenie zawartego w odpowiedzi na skargę z dnia 20 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 wymienionego artykułu, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W świetle powołanego przepisu przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie tego rodzaju przypadek nie zachodzi, albowiem wydany wyrok z dnia 22 grudnia 2010 r. rozstrzyga o całości skargi orzekając o jej oddaleniu. Zgodnie, bowiem z art. 209 p.p.s.a. rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów (art. 210 p.p.s.a.) należy zamieścić w sentencji każdego wyroku sądu I instancji uwzględniającego skargę (art. 200 p.p.s.a w zw. z art. 145-150 p.p.s.a.) oraz wyroku NSA, wydanego w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej (uwzględniającego tę skargę - art. 203 p.p.s.a oraz ją oddalającego - art. 204 p.p.s.a.). Przepis art. 209 p.p.s.a. wprowadzając zamknięty katalog rodzajów orzeczeń sądów administracyjnych, które powinny zawierać rozstrzygnięcie o kosztach, nie upoważnia Sądu, do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż te które wymienia. Oznacza to, iż w przypadku wyroku oddalającego skargę na akt organu administracji, koszty postępowania nie należą się nie tylko skarżącemu jako przegrywającemu sprawę, lecz również i organowi administracji. W kontekście literalnego brzmienia art. 200 p.p.s.a nie jest więc możliwe zasądzanie przez wojewódzki sąd administracyjny kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego) na rzecz pełnomocnika organu. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a w związku z art. 209 p.p.s.a odmówił uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 grudnia 2010 r., o czym orzeczono jak w sentencji.