IV SA/Wr 521/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., po rozpoznaniu odwołania J. B. od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w sprawie ustalenia opłaty za pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, zakwestionowaną decyzję utrzymało w mocy. Decyzja organu odwoławczego została doręczona wyżej wymienionej w dniu 18 czerwca 2013 r. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem organu właściwego, J.B. wniosła dnia 19 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono skarżącej w dniu 18 czerwca 2013 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Tymczasem, skarga została wniesiona za pośrednictwem organu właściwego w dniu 19 lipca 2013 r., a więc po upływie terminu do jej złożenia, gdyż termin ten mijał dnia 18 lipca 2013 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zatem skarga została złożona z uchybieniem terminu, a skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, podlegała ona odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.