IV SA/Wr 525/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 8 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 lipca 2010 r. S.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 31 sierpnia 2010 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego z tego samego dnia skarżący został również wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 7 września 2010 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie podpisał skargi i nie uiścił stosownego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tj. zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei, po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania nie uczynił zadość wezwaniom, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia stanu faktycznego i stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.