IV SA/Wr 526/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P. K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 526/10 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać prawo pomocy. Pismem z dnia 30 lipca 2010 r. P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W jego motywach wnioskodawca podał, że od dnia 23 sierpnia 2010 r. jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej pod nieobecność skarżącego, jego dorosły domownik w dniu 1 października 2010 r. odebrał wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie siedmiu dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy, poprzez przedłożenie kserokopii zeznania podatkowego skarżącego, dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2009 wraz z załącznikami, informacji o wysokości wynagrodzenia skarżącego uzyskiwanego przed zarejestrowaniem jako osoby bezrobotnej, decyzji właściwego Urzędu Pracy w przedmiocie przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych, szczegółowych wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków i lokat bankowych, w tym dewizowych, za ostatnie trzy miesiące, szczegółowego, określonego kwotowo zestawienia ponoszonych miesięcznie wydatków ze wskazaniem źródeł ich finansowania i załączeniem dowodów ponoszenia opłat oraz innych dokumentów i informacji, których treść może mieć znaczenie dla oceny wniosku skarżącego W odpowiedzi na to wezwanie wnioskodawca przesłał do akt sprawy kserokopię zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy we W. z dnia 25 sierpnia 2010 r., z którego wynika, że skarżący został zarejestrowany jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, oraz kserokopie pism zatytułowanych "Pozew o podział majątku z byłą żoną" oraz "Pozew o zmniejszenie alimentów na dziecko." W treści pisma przewodniego z dnia 5 października 2010 r. skarżący oświadczył, że z uwagi na wymeldowanie ze stałego miejsca pobytu nie ma możliwości przedłożenia innych dokumentów. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 października 2010 r. odmówiono skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący w sposób lakoniczny umotywował swoje żądanie, a nadto nie dostarczył mimo wezwania wszystkich informacji wskazanych przez referendarza sądowego. Jednocześnie nie przedstawił innych dokumentów, których treść uprawdopodobniłaby, iż jego aktualna sytuacja materialna uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku. W konsekwencji nie było możliwe ustalenie w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy. W sprzeciwie od tego postanowienia P. K. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy i przyznanie mu prawa pomocy. Wskazał, że pozostaje bez pracy, nie ma gdzie mieszkać i czeka na operację w szpitalu, gdzie został skierowany przez lekarza chirurga. Przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, wówczas gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wskazał, że jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako bezrobotny od dnia 23 sierpnia 2010 r. z prawem do zasiłku. Nie ma gdzie mieszkać i czeka na operację w szpitalu, gdzie został skierowany przez lekarza chirurga. Wskazana przez niego sytuacja nie daje podstaw do uznania, że skarżący może pokryć koszty sądowe oraz koszty związane z ustanowieniem pełnomocnika. Wydatki te są dla skarżącego wydatkami znacznymi, nawet przy braku innych obciążeń. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy Sąd powinien ocenić go z uwzględnieniem kryteriów i przesłanek przewidzianych w p.p.s.a., a zatem rozważyć zakres realnej możliwości poniesienia przez niego kosztów postępowania ( zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1339/06). Mając na uwadze wysokość dochodów skarżącego przyjąć należy, iż skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak wyżej. .