IV SA/Wr 529/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania świadczenia wychowawczego za nienależnie pobrane i zobowiązania do zwrotu postanawia: odrzucić skargę. K. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w sentencji decyzję. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi z powodu upływu terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej w skrócie jako p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W zaskarżonej decyzji pouczono skarżącą o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Stosownie do art. 44 § 1 pkt 1 i § 2 - § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została przesłana na adres skarżącej i była dwukrotnie awizowana w dniach 9 i 17 lipca 2018 r., a następnie zwrócona do siedziby organu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Tym samym korespondencję zawierającą odpis decyzji z dnia 29 czerwca 2018 r. należało uznać za skutecznie doręczoną z upływem dnia 23 lipca 2018 r. Termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem swój bieg w dniu 24 lipca 2018 r. Trzydziestym dniem była środa 22 sierpnia 2018 r. i w tym dniu upływał termin do wniesienia skargi. Skarżąca nadała skargę w dniu 16 listopada 2018 r., który to dzień stanowi dopiero moment wniesienia skargi. Skoro termin do wniesienia skargi upływał w dniu 22 sierpnia 2018 r. zaś skargę wniesiono w dniu 16 listopada 2018 r. należy uznać, że skarga została wniesiona z przekroczeniem 30-dniowego terminu. Skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.