IV SA/Wr 531/05

IV SA/Wr 531/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA - Marcin Miemiec, Asesor WSA - Ewa Kamieniecka, Protokolant - Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2006r. sprawę ze skargi M. P. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej oddala skargę. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w P. w dniu [...] r. na podstawie Ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21.11.1967r. (Dz.U. 2004 Nr 241 poz.2416 ze zm) i rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej (Dz.U. 151 poz 1595) wydała orzeczenie Nr [...], którym uznała skarżącego za zdolnego do czynnej służby wojskowej Grupa I kat. "A". Komisja rozpoznała u skarżącego wole guzkowe nietoksyczne nieznacznych rozmiarów –(§ 53 pkt 1 załącznika nr 2 przywołanego na wstępie rozporządzenia MON), przebyta zapalenie ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia prawego z podmiotowym zespołem bólowym barku –bez upośledzenia sprawności ruchowej oraz chondromalację rzepki prawej w wywiadzie . Od powyższego orzeczenia M. P. złożył odwołanie, w którym podniósł, że ma dolegliwości ze strony narządu ruchu oraz że przebywał w [...] r na obserwacji w Klinice Endokrynologii Akademii Medycznej w P.. W związku z odwołaniem skarżącego, orzeczeniem z dnia [...] r . Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W.na podstawie art. 29 ust 1 i art. 28 ust 2 Ustaw z dnia 21.11.1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (Dz.U. z 2004r Nr 241 , poz. 2416) oraz §3 ust 7, §4 pkt 8, § 9pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004r w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określania ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151, poz. 1594) oraz § 22 ust1i 2, §23 ust 1,2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004r w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595) wydała orzeczenie Nr [...], którym utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż po rozpatrzeniu odwołania, analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej oraz wykonaniu w trybie odwoławczym badań lekarskich specjalistycznych ( endokrynologicznego i ortopedycznego) nie stwierdził nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Zdaniem organu w świetle przeprowadzonych specjalistycznych badań lekarskich, nie wynika by rodzaj i stopień nasilenia schorzeń ze strony gruczołu wydzielania wewnętrznego oraz narządu ruchu upośledzał sprawność ustroju w stopniu uzasadniającym uznanie odwołującego się w Gr I osób badanych za niezdolnego do czynnej służby wojskowej. Tym samym schorzenia rozpoznane u skarżącego wole proste 0/1º oraz przebyte zapalenie okołostawowe barku prawego bez upośledzenia sprawności ruchowej i przebyta chondromalacja rzepki prawej bez upośledzenia sprawności ruchowej, mieszczą się w zakresie pojęciowym § 53 pkt1, § 77 pkt 9 i § 77 pkt 5 z zał Nr 2 do rozp MON z dnia 25. 06. 2004r ( Dz.U. Nr 151 poz 1595 ) co w Grupie I osób badanych kwalifikuje do wskazanej w orzeczeniu kategorii. Ponadto organ ustosunkował się do przedstawionej przez skarżącego dokumentacji, która w jego opinii nie zawierała danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości co do oceny obecnego stanu zdrowia badanego. Skarżący wniósł skargę na powyższe orzeczenie organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W uzasadnieniu podkreślił, że powodem złożenia skargi jest zagrożenie hipoglikemią lub cukrzycą oraz guz tarczycy. Ponadto skarżący podniósł, że stale leczy się w przychodni endokrynologicznej oraz był hospitalizowany w Klinice Endokrynologii Akademii Medycznej w P.. Jako okoliczność wykluczającą odbywanie czynnej służby wojskowej M. P. wskazał również na konieczność stosowania się do zaleceń lekarzy dotyczących stosowania odpowiedniej diety oraz okresowej kontroli stężenia glukozy we krwi zarówno na czczo jak i dwie godziny po posiłku. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. złożyła w tut. Sądzie odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż skarga jest niezasadna ponieważ ustalenie stanu zdrowia skarżącego oparto na wynikach specjalistycznych badań lekarskich przeprowadzonych przez lekarzy uprawnionych do badań dla potrzeb orzeczniczych wojskowych komisji lekarskich w tym dodatkowych badań przeprowadzonych w trybie odwoławczym, a ustalenia zdolności do służby wojskowej dokonano zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ponadto Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska stwierdziła, że z przedstawionych przez skarżącego dokumentów (kart informacyjnych leczenia szpitalnego oraz w poradni specjalistycznej) nie wynika by aktualnie były podstawy do rozpoznania cukrzycy lub zaburzeń tolerancji glukozy. Organ II instancji wskazał, również że w świetle przeprowadzonych dla potrzeb orzeczniczych badań lekarskich zdiagnozowane u skarżącego schorzenia mieszczą się w zakresie pojęciowym wskazanych w orzeczeniu paragrafów zał nr 2 rozporządzenia Mon z 25.06.2006r. ( Dz.U. Nr 151 poz 1595). Tym samym uznanie skarżącego za zdolnego do czynnej służby wojskowej jest zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Według art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1§2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne ( art. 3 §1 w związku z art. 3 §2 pkt1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) zwanej dalej u.p.s.a. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 §2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy ( art145§ 1 pkt 1 lit.a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit.b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy(lit.c). Sąd nie może opierać swojej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że wojskowe komisje lekarskie są organami administracji publicznej wydającymi decyzje w indywidualnych sprawach, w tym również decyzje w sprawach zdolności do służby wojskowej. Dlatego też do tego rodzaju decyzji odnoszą się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1999 r. I SA 2114/97 – LEX 47973, wyrok NSA z dnia 16 listopada 1995 r. SA/Gd 1655/95- OSP z 1997 r. Nr 7-8, poz. 135 i inne). Orzeczenia komisji o uznaniu poborowego za zdolnego do służby wojskowej i ustaleniu kategorii tej zdolności –są zatem decyzjami administracyjnymi w rozumieniu art. 1 §1 pkt 1 k.p.a. Tym samym w zakresie nienormowanym przepisami szczegółowymi do postępowania w sprawach tego rodzaju mają zastosowanie określone w k.p.a. ogólne zasady postępowania administracyjnego W rozpatrywanej sprawie zadaniem wojskowych komisji lekarskich było ustalenie zdolności poborowego M. P. do pełnienia służby wojskowej , w dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Komisja lekarska wydając orzeczenie o zdolności do czynnej służby wojskowej orzeka na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych (§ 14 powoływanego na wstępie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595), według kategorii i kryteriów, o których mowa w załączniku nr 2 tego rozporządzenia w trybie i na zasadach określonych w tym rozporządzeniu. Zgodnie zaś z treścią § 23 pkt 2 rozporządzenia wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie. W niniejszej sprawie organ II instancji zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu § 23 pkt 2 przeprowadził w trybie odwoławczym dodatkowe badania specjalistyczne (endokrynologiczne oraz ortopedyczne) które jednak nie potwierdziły zarzutów skarżącego dotyczących takiego stanu zdrowia, który wykluczałby jego zdolność do czynnej służby wojskowej. Jak wynika z uzasadnienia orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej organ zbadał również przedłożoną przez skarżącego dokumentację medyczną w postaci dokumentacji z leczenia w poradni Ortopedycznej Niepublicznego ZOZ A Sp.z o.o. w P. z Poradni Dzieci Chorych ZOZ w P., Kliniki Endokrynologii Przemiany Materii i Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej Szpitala Klinicznego Nr [...] w P. oraz wyniku badania laboratoryjnego z NZOZ B w P., która swoją treścią nie wskazała jednak na okoliczności uzasadniające zmianę kategorii zdolności do służby wojskowej przyznanej skarżącemu orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w P. Rozpatrując stan faktyczny i prawny sprawy Sąd stwierdził zatem , że nie zachodzą wspomniane wcześniej przesłanki uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Należy stwierdzić, iż w sposób wnikliwy i dostatecznie szczegółowy rozważono okoliczności i fakty istotne dla wyniku postępowania nie uchybiając przy tym zasadom postępowania administracyjnego . W konsekwencji zindywidualizowano rozpoznane u skarżącego schorzenia sklasyfikowane w wykazie chorób i ułomności przy ocenie zdolności do czynnej służby wojskowej oraz do odbywania takiej służby poza granicami państwa zał nr 2 Rozporządzenia MON z 25.06.2004r Dz.U. Nr 151 poz 1595 Okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w tym zakresie ustalono na podstawie niezbędnych badan lekarskich i po skompletowaniu wymaganej dokumentacji. W tym zakresie ustalenia poczynione w wyniku wykonanych badań lekarsko –specjalistycznych znalazły swoje odzwierciedlenie w orzeczeniu zarówno komisji lekarskiej I jak i II instancji. Zgromadzony materiał dowodowy w postaci badań lekarskich nie budził wątpliwości, skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności które mogły by wzbudzać uzasadnione wątpliwości w zakresie ustaleń organów orzekających w sprawie. W uzasadnieniu decyzji II instancji dokonano pod tym kątem oceny okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Jako że organ jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całokształtu materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (wyrok NSA z dnia 26 maja 1981 r., SA 810/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 4). Zgodnie z obowiązkiem rozpatrzono wszystkie zarzuty strony skarżącej dotyczące dolegliwości ze strony narządu ruchu oraz zagrożenia hipoglikemią lub cukrzycą i ustosunkowano się do nich w uzasadnieniu decyzji. Z powyższych względów uznając, iż zaskarżone orzeczenie, którym orzeczono o zdolności do czynnej służby wojskowej przyznając skarżącemu kat.A nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U.Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił w tym zakresie.