IV SA/Wr 535/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy w formie przedłużenia pobytu w mieszkaniu chronionym postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Z. K. złożył w niniejszej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...], którą to decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Specjalisty Pracy Socjalnej Działu Pomocy Instytucjonalnej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] nr [...] odmawiającą udzielenia pomocy w formie przedłużenia pobytu w mieszkaniu chronionym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o umorzenie postępowania w związku z uwzględnieniem skargi w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Decyzją z dnia [...] nr [...] Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie organ odwoławczy, korzystając z instytucji samokontroli, wydał w dniu [...] decyzję nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Wobec wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wyżej wskazanej decyzji z dnia [...] postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesioną skargą podlegało umorzeniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. 1