IV SA/Wr 54/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego wskutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie: Wraz ze skargą złożoną niniejszej sprawie skarżący H. Z. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Wrocławia z dnia [...] r. Nr [...]orzekającej o wymeldowaniu H. Z. z pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] we W.. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący podniósł, że nie ma miejsca stałego zameldowania. Jego mieszkanie i obecne miejsce pobytu jest we Wrocławiu, natomiast zaskarżona decyzja naraża go na znaczną szkodę i może przynieść nieodwracalne skutki. Skarżący jest bowiem osobą starszą, schorowaną a brak meldunku powoduje, że nie może w żaden sposób załatwić spraw życia codziennego, takich jak wizyta u lekarza, formalności w banku oraz urzędach i innych instytucjach. Nadto była żona skarżącego już na obecnym etapie postępowania podjęła działania zmierzające do wyrzucenia go z mieszkania. Skarżący dodał też, że ma bardzo niskie świadczenia ZUS i jest osobą chorą, w związku z czym nie stać go na wynajęcie nawet pokoju we Wrocławiu. Uczestniczka postępowania – K. Z., w piśmie procesowym z dnia 3 lutego 2010r. stanowiącym odpowiedź na złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wniosła o oddalenie wniosku. Podała, że skarżący od lat 90-tych nie przebywa w mieszkaniu, z którego został wymeldowany, tj. w lokalu przy ul. [...] oraz, że mieszkanie to nie stanowi centrum jego interesów życiowych. Zauważyła również, że jako adres do doręczeń skarżący wskazuje ul. [...] we W. Zarządzeniem sędziego z dnia 7 kwietnia 2010 r. wezwano skarżącego, aby w terminie 7 dni pod rygorem nieuwzględnienia wniosku, uzupełnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, poprzez wskazanie, stosownie do treści art. 61 §3 p.p.s.a., w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2010r. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 19 kwietnia 2010 r. uzupełnił powyższy wniosek wskazując, że brak stałego miejsca zameldowania utrudnia mu załatwienie takich spraw jak wezwanie pogotowia, rejestrację u lekarzy, a w konsekwencji otrzymanie skierowania do lekarzy specjalistów, uzyskanie recept, ponadto formalności w opiece społecznej, "opłaty PZU ubezpieczenia i kontroli policji". Skarżący ponadto podał, że od dwudziestu lat choruje na cukrzycę, nadciśnienie tętnicze i jest po dwóch udarach mózgu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższej regulacji prawnej wynika, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy zachodzą przesłanki, o których w niej mowa. Zauważyć należy, że zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi. Ocena zasadności skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zostanie bowiem dokonana w orzeczeniu kończącym postępowanie przed tym Sądem. Nadto, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania. Oznacza to, iż przedmiotowa instytucja ma zastosowanie do aktów potwierdzających lub stwierdzających istnienie określonego stanu prawnego, zawierających zakazy lub nakazy określonego zachowania, a także przyznających bądź cofających konkretne uprawniania. Mając na względzie z jednej strony uzasadnienie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej, z drugiej zaś treść art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uznał, że istotnie brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o wymeldowaniu skarżącego z miejsca pobytu stałego mógłby narazić skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że Sąd uwzględniając wniosek miał na uwadze ewentualne skutki wynikające z braku stałego meldunku skarżacego związane z codzienną egzystencją, a szczególnie utrudnionym dostępem do opieki medycznej w sytuacji, gdy skarżący jest sobą przewlekle chorą. Jak bowiem wynika z przedłożonych przez skarżącego dokumentów, w tym zaświadczenia lekarza rodzinnego, skarżący cierpi na szereg dolegliwości o charakterze przewlekłym i wymaga stałej opieki lekarskiej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.