IV SA/Wr 540/15

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Politechniki [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zapomogi postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca w skardze zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepis art. 249a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W myśl art. 258 § 1 pkt 7 tej ustawy do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy; Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 ustawy). Z treści przepisu art. 239 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy wynika zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zaskarżona decyzja dotyczy zaś odmowy przyznania studentowi prawa do zapomogi. Prawo do tych świadczeń zostało uregulowane w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. o szkolnictwie wyższym (tj. Dz. U. zr 2012 , poz. 572 ze zm.). W myśl art. 173 § 1 pkt 8 tej ustawy student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie zapomogi. Zgodnie z art. 183 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym zapomoga może być przyznana studentowi, który z przyczyn losowych znalazł się przejściowo w trudnej sytuacji materialnej. Zapomoga jest zatem formą pomocy materialnej dla studentów znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, co pozwala na przyjęcie, że sprawy dotyczące przyznania studentowi tego rodzaju pomocy są sprawami z zakresu pomocy i opieki społecznej, o których mowa w art. 239 pkt 1 lit "a" p.p.s.a.. Strona skarżąca jest zatem zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Z tych względów należało umorzyć jako zbędne postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a § 1 w związku z art. 239 pkt 1 lit "a" i art. 258 § 1 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.