IV SA/Wr 541/13

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata, ustanowionego z urzędu, J. L. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]. , nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...]., nr [...] w sprawie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odmówić przyznania od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. adwokatowi, ustanowionemu z urzędu, wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 30 września 2013 r. odrzucił skargę. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną od powyższego postanowienia Sądu odrzucającego skargę z uwagi na to, że skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez stronę skarżącą, a nie przez fachowego pełnomocnika. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 grudnia 2013 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z dnia [..] Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata J. L. Następnie wyznaczony przez Radę Adwokacką pełnomocnik z urzędu, pismem z dnia 22 stycznia 2014 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 2 grudnia 2013 r. odrzucającego skargę kasacyjną. Opinia ta zawiera wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu jej sporządzenia i oświadczenie, że pomoc prawna udzielona z urzędu nie została opłacona w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm. ). Przepis § 19 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast § 20 tego rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit " b " rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wniosek pełnomocnika z urzędu z dnia 22 stycznia 2014 r. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 2 grudnia 2013 r. odrzucającego skargę kasacyjną nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na to, że na postanowienie Sądu odrzucające skargę kasacyjną przysługuje prawo do wniesienia zażalenia, co wynika z treści art. 194 § 1 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zażalenie to powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (§ 4 tego przepisu). Dodać należy, iż pismem Sądu z dnia 4 grudnia 2013 r. przesłano stronie skarżącej i organowi administracji postanowienie Sądu z dnia 2 grudnia 2013 r. odrzucające skargę kasacyjną wraz z informacją, iż od postanowienia tego przysługuje prawo do wniesienia zażalenia. Od postanowienia tego nie przysługuje zatem prawo do wniesienia skargi kasacyjnej, uregulowanej w art. 173 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. Prawo do wniesienia skargi kasacyjnej przysługiwało od postanowienia Sądu z dnia 30 września 2013 r. odrzucającego skargę, które zostało doręczone skarżącej i organowi administracji wraz z pismem z dnia 2 października 2013 r. zawierającym pouczenie, iż od tego postanowienia przysługuje prawo do wniesienia skargi kasacyjnej Skoro od postanowienia sądu odrzucającego skargę kasacyjną nie przysługuje prawo do wniesienia skargi kasacyjnej, to tym samym niezasadny jest wniosek o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia takiej skargi. Powyższe potwierdza treść przytoczonego wyżej przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit " b " rozporządzenia, z którego jednoznacznie wynika, że wynagrodzenie przysługuje w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pomoc prawna w postępowaniu przed sądami II instancji w przypadku orzeczeń od których przysługuje prawo do wniesienia skargi kasacyjnej, wymienionych art. 173 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polega na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej albo sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Natomiast w przypadku orzeczeń od których przysługuje prawo do wniesienia zażalenia, czyli w postępowaniu zażaleniowym, określonym w § 18 ust. 1 pkt 2 lit "d" rozporządzenia, pomoc ta polega na sporządzeniu tego zażalenia lub opinii o braku podstaw do jego wniesienia. Dodać należy, że przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit "d" rozporządzenia przewiduje odrębne wynagrodzenie za udział pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym, z którego wynika, że w postępowaniu tym stawka minimalna wynosi 120 zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 oraz art. 194 § 1 pkt 7 i art. 173 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak w sentencji.