IV SA/Wr 553/16

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku szkolnego na ucznia postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca w skardze zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepis art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.) stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W myśl art. 258 § 1 pkt 7 tej ustawy do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy; Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 ustawy). Z treści przepisu art. 239 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy wynika zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zaskarżona decyzja dotyczy zaś odmowy przyznania zasiłku szkolnego dla ucznia. Prawo do tych świadczeń zostało uregulowane w ustawie z dnia 7 września 1991 r. (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1943 ze zm.). W myśl art. 90e ust. 1 tej ustawy zasiłek szkolny może być przyznany uczniowi znajdującemu się przejściowo w trudnej sytuacji materialnej z powodu zdarzenia losowego. Zasiłek szkolny może być przyznany w formie świadczenia pieniężnego na pokrycie wydatków związanych z procesem edukacyjnym lub w formie pomocy rzeczowej o charakterze edukacyjnym, raz lub kilka razy w roku, niezależnie od otrzymywanego stypendium szkolnego (art. 90e ust. 2 ). Wysokość zasiłku szkolnego nie może przekroczyć jednorazowo kwoty stanowiącej pięciokrotność kwoty, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (art. 90e ust. 3 ). O zasiłek szkolny można ubiegać się w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od wystąpienia zdarzenia uzasadniającego przyznanie tego zasiłku (art. 90e ust. 4 ). Natomiast z treści art. 90c ust. 2 powołanej ustawy wynika, że świadczeniami pomocy materialnej o charakterze socjalnym są: stypendium szkolne i opisany wyżej zasiłek szkolny. Skoro zatem zasiłek szklony jest formą pomocy materialnej uczniowi o charakterze socjalnym, którego ponadto wysokość nie może przekroczyć jednorazowo kwoty stanowiącej pięciokrotność kwoty, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, czyli pięciokrotność kwoty zasiłku rodzinnego uregulowanego we wspomnianej ustawie o świadczeniach rodzinnych, to powyższe względy pozwalają na przyjęcie, że sprawy dotyczące przyznania uczniowi tego rodzaju pomocy są sprawami z zakresu pomocy i opieki społecznej, o których mowa w art. 239 pkt 1 lit "a" p.p.s.a.. Strona skarżąca jest zatem zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. W tej sytuacji rozpoznanie wniosku strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie sądowe wszczęte tym wnioskiem podlega umorzeniu jako zbędne, na podstawie art. 249 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 239 pkt 1 lit "a" i art. 258 § 1 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.