IV SA/Wr 556/09

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania R. K. z miejsca pobytu stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący w okresie biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł pismem z dnia [...] złożył wniosek o zwolnienie od tej opłaty, gdyż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nie posiada żadnych środków finansowych na swoje utrzymanie. Dodał, że źródło jego egzystencji stanowi zbiór surowców wtórnych. W piśmie tym jednocześnie wyjaśnił, że ustanawia pełnomocnika W. M. zam. we W. przy ul. [...]. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 20 stycznia 2010 r. adresowanym do W. M. przesłano skarżącemu B. M. urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w celu jego wypełnienia, osobistego podpisania przez skarżącego i nadesłania do sądu w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Odrębnym pismem opatrzonym tą samą datą zwrócono się o nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego i jednocześnie wyjaśniono, które osoby są uprawnione do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym – w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania pod rygorem pominięcia udziału W. M. w charakterze pełnomocnika. Wezwania te zostały odebrane przez W. M. w dniu [...]. W okresie biegu siedmiodniowego terminu skarżący B. M. nadesłał złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał w nim, że jest osobą samotną, nie osiąga żadnych dochodów. Dodał, że R. K. nie partycypuje w kosztach mieszkania przy ul. [...] we W. i w nim nie zamieszkuje. Nadto podał, że nie posiada mieszkania ani nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Do wniosku tego dołączono pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego W. M. do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie sądowej. Kolejnym pismem Sądu z dnia 1 marca 2010 r. zwrócono się do W. M. o udzielenie wyjaśnienia czy należy do kręgu osób, które mogą występować w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wymienionych w przepisie art. 35 § 1ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania tego pisma pod rygorem pominięcia Jego udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika. Wezwanie to zostało w dniu [...] odebrane przez K. M. - córkę W. M. W. M. nie udzielił na nie odpowiedzi. Przepis art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m. in. zwolnienie od kosztów sądowych. Przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, iż skarżący jest osobą bezrobotną, nieposiadającą majątku przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące zwolnienie od kosztów sądowych, które obejmują wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz ewentualne przyszłe koszty sądowe np. wpis od skargi kasacyjnej 100 zł, wpis od zażalenia 100 zł. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.