IV SA/Wr 556/16
PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-04-06
Skład orzekający: Henryk Ożóg, Ewa Kamieniecka, Wanda Wiatkowska-Ilków
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odwołanie ze stanowiska kierownika warsztatów szkolnych, będące aktem z zakresu administracji publicznej, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Odwołanie ze stanowiska kierownika warsztatów szkolnych stanowi akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 PPSA. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na taki akt wymaga uprzedniego wezwania organu, który go wydał, do usunięcia naruszenia prawa. Brak takiego wezwania skutkuje niedopuszczalnością skargi i koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Dyrektor Zakładu Poprawczego odwołał G. Z. ze stanowiska kierownika warsztatów szkolnych. Skarżący wystąpił do Ministra Sprawiedliwości o stwierdzenie nieważności decyzji, jednak otrzymał pismo informacyjne odmawiające przeprowadzenia postępowania. Następnie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na akt Dyrektora, nie poprzedzając jej jednak wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie sędzia WSA Ewa Kamieniecka (spr.), sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi G. Z. na decyzję Dyrektora Zakładu Poprawczego i Schroniska dla Nieletnich w Ś. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odwołania z funkcji kierownika warsztatów szkolnych postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 30 sierpnia 2016 r. Dyrektor Zakładu Poprawczego i Schroniska dla Nieletnich w Ś. odwołał G. Z. (dalej jako skarżący) ze stanowiska kierownika warsztatów szkolnych. Jako podstawę prawną wskazał § 24 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 października 2001 r. w sprawie zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1054 ze zm.)
Pismem z dnia 16 września 2016 r. skarżący wystąpił do Ministra Sprawiedliwości o stwierdzenie nieważności wskazanego rozstrzygnięcia.
Po otrzymaniu od Ministra pisma informacyjnego, odmawiającego przeprowadzenia postępowania w sprawie, skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na akt Dyrektora Zakładu Poprawczego
i Schroniska dla Nieletnich w Ś..
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast w myśl art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli przepisy nie przewidują środków zaskarżenia, tak jak w przypadku aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie organu działającego w sprawie do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie Sądu odwołanie ze stanowiska kierownika warsztatów szkolnych stanowi akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Warunkiem zatem wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie jest jej poprzedzenie wezwaniem organu, który je wydał, do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt sprawy wynika, że skarżący wezwania takiego nie wystosował. To zaś oznacza, że wniesiona skarga nie może zostać oceniona inaczej, niż jako niedopuszczalna.
Niedopuszczalność skargi skutkuje zaś koniecznością jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a.
Jednocześnie zauważyć należy, że skarżący nie został w toku postępowania pouczony przez Dyrektora o sposobie i terminie zaskarżenia kwestionowanego aktu. Składając ponownie skargę powinien zatem spełnić wymóg o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. - a w myśl art. 52 § 3 zdanie drugie p.p.s.a. sąd może uznać, że uchybienie terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło