IV SA/Wr 558/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 listopada 2009 r. H. W. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 grudnia 2009 r. W dniu 4 grudnia 2009 r. skarżący wniósł o zwolnienie go od uiszczenia wpisu od skargi. W związku ze zgłoszonym wnioskiem, pismem z dnia 7 grudnia 2009 r., skarżący został wezwany przez Sąd do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 9 grudnia 2009 r., jednakże nie zastosował się on do niego wskazując, że "druk jest zbyt rozległy". Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2009 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Od zarządzenia referendarza sądowego skarżący wniósł sprzeciw. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wniosek skarżącego pozostawił bez rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił wymóg przewidziany w art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., dotyczący obowiązku złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, który został skarżącemu przesłany. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. W dniu 20 kwietnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił. W tej sytuacji, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 kwietnia 2010 r., wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 26 listopada 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 13 maja 2010 r. Skarżący nie uiścił należnej opłaty. Nie zwrócił się też z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej uiszczenia. Natomiast w dniu 1 czerwca 2010 r., złożył kolejny wniosek o zwolnienie go z "opłaty sądowej". Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 29 czerwca 2010 r. Sąd skargę odrzucił. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast w myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zgodnie z zacytowanymi przepisami, warunkiem koniecznym do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest jego złożenie na urzędowym formularzu. W niniejszej sprawie, składając pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący nie spełnił tego warunku, mimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku i pouczeniu o skutkach prawnych zaniechania tego obowiązku. Co więcej, za przyczynę niedopełnienia tego wymogu skarżący podał to, że druk urzędowego formularza jest zbyt obszerny. W związku z powyższym, skarżący otrzymał postanowienie Sądu, z którego dowiedział się, iż odmowa złożenia wniosku na odpowiednim formularzu skutkuje jego pozostawieniem bez rozpoznania. Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tej kwestii potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny oddalając, w dniu 20 kwietnia 2010 r., zażalenie skarżącego na to postanowienie. Mimo tego, skarżący złożył kolejny wniosek w tym przedmiocie, dołączając postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 25 maja 2010 r., sygn. akt [...] uwzględniające wniosek skarżącego o zwolnienie od opłaty podstawowej od apelacji. Niemniej jednak, zdaniem Sądu, w tej sytuacji, postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego należało uznać za bezprzedmiotowe, z uwagi na to, że miał on pełną świadomość wymogu przewidzianego w art. 252 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji postanowienia.