IV SA/Wr 560/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/, Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 27 września 2006r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej po wznowieniu postępowania w sprawie orzeczenia o utracie statusu osoby bezrobotnej I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi A. Z. kwotę 292,80 /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100/ zł od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu tytułem nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu sądowym. Decyzją Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...], na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz.U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001/ oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania A. W. od decyzji Zastępcy Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w D., działającego z upoważnienia Starosty D., z dnia [...]r., nr [...], w której, po wznowieniu postępowania, objętego postanowieniem [...], postanowiono uchylić decyzję ostateczną znak: [...], nr [...], z dnia [...]r. orzekającą o utracie statusu osoby bezrobotnej od [...]r. i jednocześnie pozbawić statusu osoby bezrobotnej od [...]r. - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach uzasadnienia podano, że powodem podjęcia wskazanej decyzji było to, że w wyniku kontroli przeprowadzonej przez D. Urząd Wojewódzki stwierdzono, iż A. W. wykonywał pracę w okresie od [...]r. do [...]r., a o fakcie tym nie poinformował urzędu pracy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji powołał przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i wskazał, że wobec powyższego należało wznowić postępowanie, uchylić wymienioną decyzję oraz pozbawić statusu osoby bezrobotnej od [...]r. z powodu podjęcia pracy. W odwołaniu od tej decyzji A. W. wniósł o jej uchylenie i utrzymanie w mocy decyzji ostatecznej z dnia [...]r., orzekającej o utracie statusu bezrobotnego od [...]r. uzasadniając tym, że w dniu [...]r. podjął pracę na umowę zlecenie w Zakładzie Budownictwa Ogólnego w W. w charakterze dozorcy budowy w P. G.. W dniu [...]r. zgłosił ten fakt przedstawiając stosowną umowę w Powiatowym Urzędzie Pracy w D., następnie w dniu [...]r., po wcześniejszym wezwaniu, zgłosił się do Urzędu Pracy w D., gdzie został poinformowany, że w wyniku kontroli Urzędu Wojewódzkiego ujawniono, że wykonywał pracę w w.w. zakładzie w okresie od [...]r. do [...]r. na podstawie umowy o dzieło. Na miejscu, tj. w urzędzie pracy złożył pisemne wyjaśnienie dotyczące podjęcia tejże pracy i Urzędowi Pracy. Pod koniec [...]r. otrzymał postanowienie z dnia [...]r. "uchylające decyzję ostateczną z dnia [...]r., orzekającą o utracie statusu osoby bezrobotnej [...]r. z powodu podjęcia pracy na podstawie umowy o dzieło w okresie od [...]r. do [...]r., a w dniu [...]r. otrzymał zaskarżoną decyzję "kończącą wydane wcześnej postanowienie". Skarżący wskazuje, że w uzasadnieniu wydanej decyzji zarzuca się mu, że nie zgłosił Urzędowi faktu podjęcia zatrudnienia w okresie od [...]r. do [...]r., tłumacząc, że nie mógł tego zrobić nie posiadając kopii umowy, a tym samym danych pracodawcy. Kserokopię tej umowy otrzymał dopiero w [...]r. Praca w tym okresie miała charakter dorywczy. Podniósł, że zgodnie z art. 2 ust 1 pkt 2 ustawy za bezrobotnego uważa się osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, a w myśl art. 33 ust. 4 pkt 1 pozbawia się statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa wyżej. Wobec tego "błędem jest zaliczenie w okres zatrudnienia od [...]r. do [...]r". Na podstawie akt ustalono, że A. W. zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w D. dnia [...]r., po okresie służby w Komendzie Powiatowej Policji w D. dnia [...]r. do [...]r., a jego stosunek służbowy ustał w wyniku rozwiązania na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6.04.1990r. o Policji i decyzją z dnia [...]r. uznano go za osobę bezrobotną z dniem [...]r. i odmówiono przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r., w związku ze sposobem rozwiązania stosunku służbowego. Następnie decyzją z data [...]r. przyznano mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r., a decyzją z dnia [...]r. orzeczono o utracie przez niego prawa do zasiłku od dnia [...]r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Dalej ustalono, że w dniu [...]r. A. W. zgłosił w Powiatowym Urzędzie Pracy w D., iż w dniu [...] r. podjął pracę na podstawie umowy zlecenia i w związku z decyzją z dnia [...]r., orzeczono o utracie przez niego statusu osoby bezrobotnej od [...]r. Decyzja ta stała się decyzją ostateczną, bo strona w terminie ustawowym nie wniosła od niej odwołania. Dnia [...]r. do PUP w D. wpłynęło zawiadomienie, że w wyniku kontroli przeprowadzonej przez D. Urząd Wojewódzki stwierdzono, że A. W. wykonywał pracę na podstawie umowy o dzieło w okresie od [...]r. do [...]r. w Zakładzie Obsługi Budownictwa w W.. W związku z tym postanowieniem z dnia [...]r. organ I instancji wznowił z urzędu postępowanie, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...]r, orzekającą o utracie statusu osoby bezrobotnej od [...]r., a następnie - w dniu [...]r. podjęto zaskarżoną decyzję. Rozpatrując odwołanie Wojewoda D. stwierdził, że bezsprzecznie, po uzyskaniu informacji, iż A. W. wykonywał pracę na podstawie umowy o dzieło w okresie od [...]r. do [...]r. w Zakładzie Obsługi Budownictwa w W., istniała podstawa do wydania postanowienia z dnia [...]r. o wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...]r. orzekającą o utracie statusu osoby bezrobotnej od [...]r., bo niewątpliwie zaistniały przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Nieznaną okolicznością faktyczną dla organu I instancji, istniejącą w dniu wydania decyzji z dnia [...]r., istotną dla sprawy, był fakt, iż skarżący podjął pracę zarobkową już [...]r. Zaistniała zatem przesłanka, po wznowieniu postępowania, do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, mającego na celu ustalenie, czy zachodzą przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 151 § 1 pkt 2 kpa, a prowadzone przez organ I instancji postępowanie dowiodło bezsprzecznie, że istnieje podstawa do uchylenia decyzji dotychczasowej oraz do wydania rozstrzygnięcia o utracie przez A. W. statusu osoby bezrobotnej od [...]r. Prowadzone postępowanie wykazało, że A. W. powinien zostać pozbawiony statusu bezrobotnego od dnia [...]r., w związku z tym, że już w tym dniu podjął pracę zarobkową, a także w związku z treścią powołanych przez organ I instancji w zaskarżonej decyzji przepisów art. 33 ust. 4 pkt 1 i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z przepisem art. 33 ust. 4 pkt. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust 1 pkt 2. Zgodnie zaś z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy bezrobotny, oznacza to osobę m.in. niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie, albo innej pracy zarobkowej. Nie ulega wątpliwości fakt, że skarżący dnia [...]r. podjął pracę zarobkową na podstawie umowy o dzieło, zatem z dniem podjęcia pracy w ramach tej umowy przestał spełniać warunki przewidziane w art. 2 ust. 1 pkt 2 wyż. pow. ustawy dla dalszego posiadania statusu osoby bezrobotnej. Uznano, że podnoszone przez skarżącego w odwołaniu argumenty nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie. Fakt podjęcia i wykonywania pracy w okresie od [...]r. do [...]r. skarżący mógł i powinien zgłosić, bo nawet nie posiadając kopii umowy, ani danych pracodawcy mógł złożyć stosowne oświadczenie. Natomiast okoliczność, iż kserokopię tejże umowy skarżący otrzymał dopiero w [...]r, a także fakt, iż praca w wym. okresie miała charakter dorywczy, nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie. Podniesiono, że zaskarżona decyzja nie rozstrzyga o "zaliczeniu w okres zatrudnienia od [...]r. do [...]r." W skardze na tą decyzję do sądu administracyjnego A. W. wniósł o stwierdzenie jej nieważności. Motywował, że decyzję datowaną na dzień [...]r. otrzymał w dniu [...]r., co oznacza, że została ona wydana przedwcześnie, t.j. w [...]r. Przekroczone zostały przez to terminy ustalone w kodeksie postępowania administracyjnego. Wobec tego pozostaje w mocy decyzja z dnia [...]r. orzekająca o utracie statusu bezrobotnego od dnia [...]r. Za bezprawne uznał pozbawienie go statusu bezrobotnego od dnia [...]r. do [...]r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, powołanej wyżej, status osoby bezrobotnej przysługuje wyłącznie osobom spełniającym przesłanki prawne bezrobotnego wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 2 wskazanego aktu prawnego. Definicja takiej osoby zawarta w wymienionym przepisie stwierdza m.in., że musi to być osoba niezatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, przy czym przez to ostatnie pojęcie rozumie się także wykonywanie pracy m.in. na podstawie umowy o dzieło lub umowy zlecenia. W rozpatrywanej sprawie, decyzją z dnia [...]r. przyznano A. W. prawo do zasiłku dla bezrobotnych, następnie decyzją z dnia [...]r. orzeczono o utracie przez niego prawa do zasiłku z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania, przy dalszym zachowaniu statusu osoby bezrobotnej. Decyzją z dnia [...]r. orzeczono o utracie przez A. W. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...]r. z powodu zgłoszenia podjęcia w dniu [...]r. pracy zarobkowej na podstawie umowy zlecenia. Już po tym zdarzeniu - w wyniku kontroli przeprowadzonej przez D. Urząd Wojewódzki - wyszło na jaw, że skarżący wykonywał pracę zarobkową na podstawie umowy o dzieło w okresie od [...]r. do [...]r. Fakt podjęcia pracy zarobkowej we wskazanym okresie jest bezsporny i w żaden sposób nie kwestionowany przez skarżącego. Ze zgłoszonego do protokołu rozprawy oświadczenia pełnomocnika organu wynika, że wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia [...]r. A. W. został ukarany grzywną za wykonywanie pracy zarobkowej w [...]r. bez powiadamiania urzędu pracy. Zatem, z chwilą podjęcia aktywności zarobkowej skarżący przestał spełniać warunki dla dalszego posiadania statusu osoby bezrobotnej przewidziane w art.2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia. Fakt podjęcia pracy ma bowiem charakter obiektywny, uruchamiający konsekwencję w postaci orzeczenia o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej. Na ocenę sytuacji nie mają wpływu zarówno same okoliczności podjęcia pracy, ustna czy pisemna forma zawartej umowy, jej rodzaj oraz czas wykonywania pracy. Z dokumentacji dołączonej do akt administracyjnych sprawy niezbicie wynika, że skarżący był pouczony u uprawnieniach i obowiązkach osoby bezrobotnej, m.in. że status osoby bezrobotnej może mieć tylko osoba niezatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej /np. informacja podpisana w dniu [...]r./. Organ zasadnie podniósł, że skarżący - nawet nie posiadając kopii umowy ani danych zatrudniającego - powinien był złożyć stosowne oświadczenie o podjęciu pracy w urzędzie pracy. Wbrew zarzutom skargi, decyzje nie rozstrzygały kwestii "zaliczenia okresu zatrudnienia od [...]r. do [...]r.", a skarżący, jak zauważył organ, mógł zwrócić się ze stosownym wnioskiem do organu I instancji o przyznanie statusu bezrobotnego. W tej sytuacji decyzja uchylająca - po wznowieniu postępowania - decyzję o utracie statusu osoby bezrobotnej i pozbawiająca tego statusu od dnia [...]r. odpowiada prawu. Za nieskuteczny należy uznać zarzut skargi domagający się uznania nieważności zakwestionowanej decyzji z powodu rzekomej przedwczesności jej wydania. Zdaniem skarżącego, decyzja z dnia [...]r. została mu doręczona dopiero w dniu [...]r. Należy wyjaśnić, że w związku z błędnym zapisaniem roku w dacie wydania decyzji oraz jej numerze /[...]/, postanowieniem Wojewody D. z dnia [...]r. sprostowano oczywistą pomyłkę, poprzez wpisanie roku [...] jako roku wydania decyzji. Oznacza to, że decyzję wydano w dniu [...]r., a zgodnie z potwierdzeniem odbioru skarżący otrzymał ją w dniu [...]r. W dniu [...]r. /data stempla pocztowego/ złożył skargę do sądu administracyjnego. W tej sytuacji, skarga jako nieuzasadniona ulegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./.