IV SA/Wr 564/20
WyrokWSA we Wrocławiu2021-06-15
Skład orzekający: Tomasz Świetlikowski, Ewa Kamieniecka, Marta Pająkiewicz-Kremis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy administracji publicznej prawidłowo uznały żądaną informację publiczną za informację przetworzoną, co skutkowało obowiązkiem wykazania przez wnioskodawcę szczególnej istotności tej informacji dla interesu publicznego?Ratio decidendi
Organy administracji publicznej nie wykazały w sposób należyty, że żądana informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej. Uzasadnienia decyzji organów były wadliwe i nie spełniały wymogów ustawowych, co uniemożliwiło sądowi ocenę argumentacji organów odnośnie charakteru żądanych informacji. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję.Stan faktyczny
Wnioskodawca zwrócił się do Gminy Miejskiej D. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wysokości dotacji podmiotowej dla przedszkoli niepublicznych oraz liczby dzieci w przedszkolach publicznych w określonych latach. Organ pierwszej instancji odmówił udostępnienia informacji, uznając ją za przetworzoną i nie wykazaną jako szczególnie istotną dla interesu publicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Wnioskodawca zaskarżył decyzję SKO, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego R. G. kwotę 200 złotych tytułem zwrotu wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV w dniu 15 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego R. G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.
Wnioskiem z dnia 30 czerwca 2020 r. R. G. (dalej: wnioskodawca/skarżący), działając na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176, dalej: u.d.i.p.). zwrócił się do Gminy Miejskiej D. o udzielenie informacji publicznej o obowiązującej w gminie miejskiej D. w latach 2010-2017:
1) wysokości dotacji podmiotowej dla przedszkoli niepublicznych (art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty) przypadającej na jedno dziecko miesięcznie w poszczególnych miesiącach każdego roku,
2) informacji o liczbie dzieci we wszystkich przedszkolach publicznych (nie wliczając dzieci uczęszczających do oddziałów przedszkolnych) w gminie w latach 2009-2017 na dzień 30 września (z podziałem na poszczególne lata), według danych z Systemu Informacji Oświatowej (dalej: SIO), lub w braku takich danych wskazanie gminy sąsiedniej, której dane były podstawą do obliczenia dotacji.
Pismem z dnia 9 lipca 2020 r. wnioskodawcę wezwano do uwiarygodnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu zawnioskowanej informacji w terminie 14 dni, ponieważ organ uznał żądaną informację za informację przetworzoną z uwagi na zakres danych. Informacja stanowi nową, nieistniejącą informację, a jej opracowanie specjalnie na potrzeby wnioskodawcy wymaga czasochłonnego i pracochłonnego przetworzenia dużej liczby informacji źródłowych z 8 lat (lata 2010 – 2017) z poniższych przyczyn:
1) część informacji niezbędnych do opracowania informacji znajduje się w archiwum zakładowym i nie są dostępne "od ręki", a zatem wymagają wyszukania, sporządzenia zestawienia chronologicznego i utworzenia zbioru informacji. Zbiory nie są też elektronicznie skatalogowane.
2) informacja o wysokości dotacji podmiotowej dla przedszkoli niepublicznych nie jest informacją gotową ze względu na obowiązywanie niejednolitych podstaw wyliczania dotacji przypadających na ucznia w latach wskazanych we wniosku. Także podstawa wyliczenia dotacji często ulegała zmianie w zależności od zmian w planach przedszkoli i liczby uczniów, którą na początek każdego miesiąca danego roku podają przedszkola publiczne i która często ulega zmianie. Przygotowanie informacji o wysokości wydatków bieżących wymagałoby więc wyszukania tych wydatków w planach budżetowych, dokonanych zmian i sporządzenia na tej podstawie informacji przetworzonej,
3) w latach 2010-2017 obowiązywało 5 uchwał Rady Miejskiej w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych szkół podstawowych, gimnazjów, przedszkoli i innych niepublicznych form wychowania przedszkolnego oraz zakresu i trybu kontroli prawidłowości ich wykorzystania, zatem przygotowanie informacji wymagałoby przetworzenia dużej ilości informacji oraz sporządzenia czasochłonnych zestawień,
4) podanie informacji o liczbie dzieci w przedszkolach publicznych zgodnie z SIO według stanu na 30 września w latach 2009-2017 w związku z brakiem dostępu do tzw. starego SIO nie jest możliwe,
5) uwzględnienie przy wyliczaniu dotacji liczby dzieci wg SIO w stosunku do faktycznej liczby dzieci w przedszkolach publicznych byłoby nieadekwatne.
Pismem z dnia 5 sierpnia 2020 r. wnioskodawca poinformował Burmistrza Gminy Miejskiej D, że zawnioskowana informacja nie jest informacją przetworzoną, a ponadto Gmina ma obowiązek rozliczenia wypłaconych dotacji i kontroli ich wydatkowania. Wnioskodawca wskazał, że informacja nie wymaga ponownego wykreowania, a dane raz przekazane do SIO są łatwo dostępne w systemie. Wnioskodawca wskazał również, że przesłankę szczególnej istotności dla interesu publicznego należy uznać za spełnioną, gdy pozyskanie określonej informacji i jej upublicznienie leży w interesie nie tylko wnioskodawcy, ale też innych obywateli. Wnioskodawca powołał się przy tym na wyrok NSA z 7 grudnia 2011, sygn. akt I OSK 1505/11).
Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Burmistrz D. (dalej: Burmistrz/organ I instancji) działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm., dalej: k.p.a.) odmówił udostępnienia informacji publicznej ze względu na brak szczególnej istotności przetworzenia z punktu widzenia interesu publicznego.
Burmistrz uznał, że informacja publiczna, której dotyczy wniosek jest informacją przetworzoną, ponieważ w dacie złożenia wniosku nie istnieje w postaci odpowiadającej żądaniu wnioskodawcy. Organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w pisie z dnia 9 lipca 2020 r. Organ nie posiada gotowego zestawienia, które mógłby udostępnić, musi podjąć szereg czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane dane, aby opracować wykaz w oparciu o kryteria wskazane we wniosku. Wytworzenie informacji wiązałoby się ze znacznym obciążeniem Wydziału Edukacji i Spraw Społecznych Urzędu i zakłóceniem prawidłowej realizacji bieżących zadań Wydziału.
W ocenie Burmistrza argumentacja wnioskodawcy w zakresie istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji publicznej jest niewystarczająca, a ewentualne upublicznienie uzyskanej informacji nie jest argumentem, który uzasadniłby istnienie takiego interesu. Wnioskodawca nie wykazał, w jaki sposób zamierza wykorzystać pozyskaną informację oraz jakie ma realne, indywidualne i konkretne możliwości wykorzystania takiej informacji dla dobra ogółu w zakresie poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. W ocenie Burmistrza nie wystąpiła zatem wyjątkowa przesłanka zaistnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, a przeciwnie, celem wnioskodawcy jest wykorzystanie informacji w interesie własnym. Organ I instancji ustalił, że Kancelaria [...]E w ramach której wnioskodawca wykonuje zawód radcy prawnego specjalizuje się m.in. w pomocy prawnej organom prowadzącym niepubliczne placówki oświatowe w zakresie spraw związanych z dochodzeniem roszczeń z tytułu dotacji oświatowych. Chęć uzyskania informacji o gospodarce finansowej Gminy Miejskiej D. motywowana działalnością zawodową wnioskodawcy nie świadczy w ocenie organu I instancji o istnieniu szczególnie istotnego interesu publicznego.
Burmistrz wskazał też, że skarżący składał już podobne wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Wnioskami z dnia 24 lutego 2017 r. i 27 września 2017 r. wystąpił o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej dotacji oświatowych dla przedszkoli niepublicznych. W obu przypadkach organ I instancji odmówił udostępnienia informacji, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało decyzje odmowne w mocy. W sprawie z wniosku z dnia 24 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 14 września 2017 r. oddalił skargę wnioskodawcy.
Odwołaniem z dnia 17 września 2020 r. wnioskodawca zaskarżył decyzję Burmistrza, zarzucając jej naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące uznaniem, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną, co obliguje wnioskodawcę do wykazania szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu tej informacji. Realizacja wniosku miałaby polegać wyłącznie na wskazaniu wyniku wcześniej wykonanej pracy przez pracowników organu. Konieczne było bowiem proste ustalenie wysokości kwoty dotacji na jednego ucznia w przedszkolu niepublicznym, aby wyliczyć wysokość raty dotacji wypłacanej w danym miesiącu dla danego przedszkola niepublicznego. Organ musi dysponować żądanymi informacjami na bieżąco, aby realizować obowiązek kontrolny i rozliczenia dotacji. Natomiast SIO istnieje od 2004 r. i od tego czasu wszystkie jednostki oświatowe są zobowiązane gromadzić w systemie elektronicznym zbiory danych, w tym liczbę dzieci uczęszczających do danej placówki.
Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: organ II instancji/organ/SKO) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 1, art. 6, art. 7 ust. 1 pkt 3, art. 16 ust. 1 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie SKO żądane dane są informacją publiczną, natomiast już z samego szczegółowego zakresu wniosku wynika, że należy je uznać za informację przetworzoną. Wniosek strony wskazywał na kryteria czasowe i przedmiotowe, na podstawie których informacja miała być opracowana. W ocenie Organu, jeśli z zakresu wniosku wynika że dla udostępnienia informacji należałoby zgromadzić, przekształcić i sporządzić kopie wielu dokumentów, podjąć działania organizacyjne i zaangażować takie środki osobowe, które zakłócą i utrudnią normalne wykonywanie zadań to informacja, której dotyczy wniosek winna być uznana za przetworzoną. Nie zmienia tego nawet fakt, że informacja taka może się składać z informacji prostych, jeśli zbiór danych mający powstać w ramach zadośćuczynienia wnioskowi jeszcze nie istnieje.
W ocenie Organu, udostępnienie informacji, których dotyczy wniosek wymagałoby znacznego zaangażowania pracowników, bowiem konieczne byłoby dokonanie dużej ilości czasochłonnych czynności - wyselekcjonowanie dokumentów za okres 10 lat, wyodrębnienie żądanej informacji i jej zestawienie. Wnioskodawca wezwany do wykazania szczególnego interesu publicznego takiego interesu nie wykazał.
Organ uznał ponadto, że udostępnione informacje nie będą wykorzystane w celu poprawienia funkcjonowania jakiegokolwiek urzędu, a wręcz przeciwnie, będą wykorzystane do realizacji celów własnych przez wnioskodawcę, bowiem wnioskodawca nie ma możliwości wykorzystania informacji do celów innych niż komercyjne.
Skargą z dnia 9 listopada 2020 r. wnioskodawca wniósł o uchylenie decyzji SKO i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji wnioskodawca zarzucił naruszenie przepisu prawa materialnego, tj.:
1) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez niewłaściwe zastosowanie skutkujące uznaniem, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną, co obligowało skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu tych informacji,
2) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez uznanie, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona w sprawie.
Wnioskodawca wskazał przede wszystkim, że dla ustalenia, czy informacja publiczna ma charakter prosty, czy przetworzony bez znaczenia pozostaje stopień rozproszenia tych informacji, czy liczba elementów składowych wniosku. Dane objęte wnioskiem znajdują się w rejestrze organu. Gmina ustalała i wypłacała dotacje oświatowe dla niepublicznych przedszkoli w latach 2010 – 2017, a zatem dane te posiada. Są one także niezbędne do bieżącej kontroli wydatkowania i rozliczenia dotacji. Dane dotyczące liczby uczniów zawarte są w systemie SIO. W szczególności operacja wewnętrznego pozyskania informacji w ramach jednego podmiotu nie jest na tyle pracochłonna i czasochłonna by uznać, że dochodzi do wytworzenia informacji przetworzonej. W ocenie Skarżącego przedmiotową informację należy uznać za nieprzetworzoną w rozumieniu u.d.i.p., ponieważ wszystkie informacje powinny być już w posiadaniu organu.
Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że uzyskanie informacji ma na celu ochronę interesu publicznego, ponieważ stwarza szansę na kontrolę wydatkowania środków publicznych poza sektor finansów publicznych.
W odpowiedzi na skargę z dnia 10 grudnia 2020 r. SKO podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Skargę w rozpatrywanej sprawie należało uwzględnić.
Nie jest sporne pomiędzy stronami postępowania, że Burmistrz D. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej u.d.i.p), jak również że żądana informacja stanowi informację publiczną.
Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca przybliżył w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p., wskazując, że informacją taką jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Ustawodawca określając pojęcie informacji publicznej odwołał się do kategorii sprawy publicznej. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.
Odmawiając udostępnienia informacji publicznej w zakresie wysokości dotacji podmiotowej dla przedszkoli niepublicznych w latach 2010 – 2017 oraz liczby dzieci we wszystkich przedszkolach publicznych w latach 2009 – 2017 na dzień 30 września, organ uznał żądaną informację za informację publiczną przetworzoną. Według organu skarżący nie wykazał, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Stąd też kluczowe znaczenie dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia miało rozważenie, czy żądane informacje mają charakter informacji publicznej przetworzonej.
Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej. Stanowi ona jedynie w art. 3 ust. 1 pkt 1, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje stanowisko, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia przez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia informacji wskazanej we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11 oraz z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak i inne orzeczenia przywołane w niniejszym uzasadnieniu).
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że żądana przez skarżącego informacja ma charakter informacji przetworzonej, ponieważ w dacie złożenia wniosku nie istnieje w postaci odpowiadającej żądaniu wnioskodawcy. Udostępnienie informacji wymaga podjęcia szeregu czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane dane, aby opracować wykaz w oparciu o kryteria wskazane we wniosku.
Jednakże w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej przetworzonej z uwagi na brak wykazania szczególnej istotności informacji dla interesu publicznego, niezwykle istotne jest sporządzenie przez organ prawidłowego i wyczerpującego uzasadnienia decyzji. W tym zakresie ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła do odpowiednich przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl zaś art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., decyzja musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, na które składają się w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Odmawiając udostępnienia informacji publicznej przetworzonej organ obligowany jest do wykazania zakresu nakładów, jakie musi ponieść, ich czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, konkretnej ilości koniecznych do przeanalizowania i zanonimizowania dokumentów, czy też innego rodzaju okoliczności mogących zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14, z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14 i z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11).
W rozpatrywanej sprawie oznaczało to zatem konieczność wyczerpującego i szczegółowego przedstawienia w uzasadnieniu podjętej decyzji okoliczności przemawiających za uznaniem informacji publicznej za informację przetworzoną, takich jak choćby wskazanie, czy organ dysponuje gotowymi danymi za poszczególne okresy, których udostępnienia domaga się skarżący czy też uzyskanie tych danych wymaga odnalezienia odpowiednich dokumentów źródłowych, dokonania analiz i obliczeń w celu uzyskania informacji żądanej przez skarżącego. Organ wprawdzie wskazuje, że nie dysponuje gotowymi danymi, o których udostępnienie wnosi skarżący, jednakże nie odniósł się do zarzutów skarżącego przedstawionych w piśmie z dnia 5 sierpnia 2020 r., skierowanego do organu pierwszej instancji. Również SKO nie odniosło się do zarzutów sformułowanych w odwołaniu od decyzji. Skarżący wskazał bowiem, że organ posiada żądane dane, które powstały w procesie stosowania prawa przez organ. Skarżący odwołał się do przepisów ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2198) oraz ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o systemie informacji oświatowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 2159).
Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o systemie oświaty (w brzmieniu do 31 grudnia 2017 r.) niepubliczne przedszkola, w tym specjalne, szkoły podstawowe, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych oraz szkół podstawowych artystycznych, otrzymują dotacje z budżetu gminy. Stosownie do art. 90 ust. 2b dotacja z budżetu gminy przyznawana była na każdego ucznia. Organy jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 1a-3b, mogą kontrolować prawidłowość pobrania i wykorzystania dotacji przyznanych szkołom, przedszkolom, innym formom wychowania przedszkolnego i placówkom z budżetów tych jednostek (art. 90 ust. 3e ustawy o systemie oświaty).
Należy też zauważyć, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji oświatowej (w brzmieniu do 31 grudnia 2017 r.) w systemie informacji oświatowej są gromadzone i przetwarzane dane dotyczące publicznych i niepublicznych przedszkoli, szkół i placówek oraz innych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59 i 949), zwanych dalej "szkołami i placówkami oświatowymi".
Organ pierwszej instancji zobowiązany był odnieść się do argumentacji skarżącego, czy dysponuje zgodnie z przepisami ustawy o systemie oświaty gotową informacją o wysokości dotacji podmiotowej dla przedszkoli niepublicznych przypadającej na jedno dziecko miesięcznie w okresie wskazanym przez wnioskodawcę oraz zgodnie z przepisami ustawy o systemie informacji oświatowej o liczbie dzieci w przedszkolach publicznych w okresie wskazanym przez wnioskodawcę. Organ winien jednoznacznie wyjaśnić, czy żądane przez skarżącego informacje istnieją w postaci odpowiadającej żądaniu wnioskodawcy i czy organ ma możliwość uzyskania danych na podstawie SIO.
Powołanie się więc jedynie ogólnie na konieczność podjęcia szeregu czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w celu opracowania żądanego przez skarżącego wykazu nie czyniło zadość obowiązkom organu i nie mogło prowadzić do uznania, że zawnioskowane informacje mają charakter informacji publicznej przetworzonej. Organ nie wyjaśnił również, na czym konkretnie polegałyby te "czynności analityczne, organizacyjne i intelektualne" oraz w jaki sposób podanie wysokości dotacji na jednego ucznia oraz liczby uczniów w przedszkolach za żądane okresy spowodowałoby "zakłócenie prawidłowej realizacji bieżących zadań Wydziału".
Organ pierwszej instancji wskazał również jedynie ogólnie, że podtrzymuje argumenty przedstawione wnioskującemu w piśmie z dnia 9 lipca 2020 r., jednakże nie wyjaśnił, których argumentów dotyczy to stwierdzenie organu.
Także SKO nie wyjaśniło w uzasadnieniu decyzji, dlaczego przyjęło, że udostępnienie informacji wymagałoby "wyselekcjonowania żądanych dokumentów za okres 10 lat, wyodrębnienia żądanych informacji i ich zestawienia", a przede wszystkim nie ustosunkowało się do podnoszonych przez skarżącego zarzutów odnośnie dysponowania przez organ pierwszej instancji gotowymi informacjami.
Reasumując, organy nie wykazały że żądana przez skarżącego informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Z powyższych względów zasadne jest stwierdzenie naruszenia przez organ art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 2 u.d.i.p.
Z uwagi na stwierdzone uchybienia procesowe, sprowadzające się do uznania sporządzonego uzasadnienia zaskarżonej decyzji za wadliwe i niespełniające wymogów ustawowych, Sąd nie miał możliwości zapoznania się z pełną argumentacją podmiotu zobowiązanego odnośnie charakteru żądanych przez stronę informacji.
Wskazania co do dalszych czynności wynikają wprost z treści uzasadnienia niniejszego wyroku i sprowadzają się do uwzględnienia dokonanej przez Sąd wykładni przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Następnie organ zobowiązany będzie do ponownego rozpatrzenia złożonego wniosku, na podstawie właściwie zastosowanych przepisów tej ustawy, z zachowaniem prawidłowego trybu procedowania.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 200 zł, orzeczono w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło