IV SA/Wr 565/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" we W. w przedmiocie zniesienia wszelkich roszczeń do lokalu postanawia oddalić wniosek. Pismem z dnia 12 listopada 2008 r. R. S. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" we W., pismo z którego wynika, że jest to skarga na Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" we W. w przedmiocie zniesienia roszczeń do lokalu. Strona w powyższym piśmie wyraża swoje niezadowolenie z opieszałości Spółdzielni w przedmiocie "zniesienia wszelkich roszczeń do lokalu". Ponadto skarżący wniósł o umorzenie kosztów sądowych. W odpowiedzi na powyższa skargą pełnomocnik spółdzielni wniósł o jej odrzucenie, ponieważ sprawa ma charakter cywilnoprawny i nienależny do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże, po myśli art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w przytoczonym art. 247 p.p.s.a., bowiem z akt sprawy wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest skarga na Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" we W. w przedmiocie zniesienia wszelkich roszczeń do lokalu. Taka skarga nie należy do żadnej z kategorii wymienionych art. 3 § 2 p.p.s.a. i nie przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Artykuł 247 p.p.s.a. może znaleźć zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 tej ustawy (Hanna Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007/4/27), a więc i w sytuacji takiej jak rozważana. Przyjąć zatem należy, że skarga R. S. jest niedopuszczalna, a tym samym oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 247 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.