IV SA/Wr 565/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia 21 grudnia 2021 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku kwarantanny postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 31 lipca 2023 r., wniesionym w tym samym dniu bezpośrednio do tutejszego Sądu za pośrednictwem platformy e-PUAP, D. P. (dalej: strona, skarżący) zaskarżył czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia 21 grudnia 2021 r. polegającą na objęciu skarżącego kwarantanną w okresie od 21 grudnia 2021 r. do 5 stycznia 2022 r. w związku z kontaktem z osobą, u której stwierdzono obecność SARS-Cov-2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie, ewentualnie o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przepis ten ustanawia bezwzględną zasadę i wszelkie odstępstwa od niej muszą być interpretowane na zasadzie wyjątku. W myśl art. 53 § 2 u.p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Z powołanej regulacji wynika, że termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia, w którym strona dowiedziała się o podjęciu kwestionowanej czynności. W rozpatrywanej sprawie skarżący dowiedział się o objęciu go kwarantanną w związku z kontaktem z osobą, u której stwierdzono obecność SARS-Cov-2, w dniu 21 grudnia 2021 r., tj. w dniu w którym otrzymał taką informację na elektronicznym portalu pacjenta. Powyższe wynika zarówno z akt administracyjnych sprawy, jak i z treści samej skargi, w której skarżący wskazał, że po otrzymaniu w dniu 21 grudnia 2021 r. informacji o objęciu go kwarantanną, nie opuszczał we wskazanym w niej okresie, tj. od 21 grudnia 2021 r. do 5 stycznia 2022 r., swojego miejsca zamieszkania w obawie przed konsekwencją w postaci kary pieniężnej. Skoro zatem strona dowiedziała się o podjęciu przez organ inspekcji sanitarnej zaskarżonej czynności w dniu 21 grudnia 2021 r., to trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał w dniu 20 stycznia 2022 r. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga na tę czynność została wniesiona przez stronę do Sądu za pośrednictwem platformy e-PUAP w dniu 31 lipca 2023 r., tj. po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. W tym miejscu zaznaczyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę, iż przewidziana w art. 53 § 2 u.p.p.s.a. in fine możliwość rozpatrzenia skargi przez Sąd, pomimo uchybienia terminowi do wniesienia skargi, ma charakter wyjątku. Warunkiem rozpatrzenia skargi w takim przypadku jest stwierdzenie, że strona uchybiła terminowi bez własnej winy, z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a Sąd nie dopatrzył się z urzędu żadnych okoliczności uzasadniających przyjęcie, że tak znaczne uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego. Można jedynie domniemywać na podstawie akt sprawy, że przekroczenie terminu spowodowane było wadliwie przyjętymi przez stronę założeniami co do możliwości podważenia zaskarżonej czynności przez żądanie doręczenia decyzji organu inspekcji sanitarnej. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.