IV SA/Wr 566/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o wyłączenie sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego od orzekania w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej oraz pozbawienia prawa do zasiłku postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego. ji. Pismem z dnia 27 września 2011 r. skarżący S. K. złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego "z podstawy art. 19 p.p.s.a. gdyż zaistniały wątpliwości tego rodzaju, że wywołują wątpliwości co do bezstronności sędziego". W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący wskazał, że sędzia NSA Tadeusz Kuczyński uczestniczył w wydaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 czerwca 2010 r. w sprawie IV SA/Wr 136/10, w którym oddalono wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej-Ilków. Następnie skarżący podał, że porównał protokół losowania z dnia 2 czerwca 2010 r. w sprawie IV SA/Wr 136/10 z protokołem losowania z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie IV SA/Wr 566/10 i zarządzeniem o wyznaczeniu rozprawy na dzień 29 września 2011 r. (k. 114). Zdaniem skarżącego, "Skoro Sędzia WSA Lidia Serwiniowska zachorowała, to wobec treści art. 26 rozporządzenia Prezydenta R.P. z dnia 18.09.2003 r. "regulamin wewnętrznego urzędowania w.s.a." (Dz.U. 2003, Nr 169, poz. 1646) sędzia sprawozdawca winien zostać ustanowiony w osobie Sędziego NSA Jolanty Sikorskiej. Występując zatem w składzie orzekającym na rozprawie w dniu 30.11.2010 r. w charakterze sędziego sprawozdawcy Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński naruszył art. 180 ust. 1 Konstytucji R.P. usuwając ze składu Sędziego NSA Jolantę Sikorską. Powszechnie wiadomym jest, że Kolegium WSA we Wrocławiu było władne do "swoistego wykluczenia" ze składu Sędziego NSA Jolanty Sikorskiej co sędzia sprawozdawca miał dopilnować". Skarżący wywodził następnie, że "Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński akceptuje własne wyłączenie co widoczne jest w protokole losowania składu w sprawie IV SA/Wr 566/10 w dniu 16.02.2011 r.". W opinii skarżącego, "karta 114 akt sprawy IV SA/Wr 566/10 wskazuje, że sprawę sąd zamierza zakończyć wyrokiem". Przedstawiwszy następnie wywody dotyczące wiążącej mocy decyzji Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] skarżący stwierdził, że: "Skoro Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński jest sędzią sprawozdawcą w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 566/10, a także w pewnym zakresie orzekał w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 136/10 to powinien mieć na uwadze art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z normą art. 58 § 3 i art. 115-118 ustawy z dnia 30.08.2002 r. "prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zmianami). Jak będąc związanym treścią decyzji z dnia 07.08.2009 r., sąd za celowe uznaje badanie: skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] . (...) (sygn. akt IV SA/Wr 136/10) i skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (...) (sygn. akt IV SA/Wr 566/10). Zawisłość sporu jest oczywista i ogłoszenie wyroku w tych sprawach doprowadzi do konieczności wniesienia przez powoda skargi kasacyjnej". Zdaniem skarżącego, "sprawa sygn. akt IV SA/Wr 566/10 winna zostać rozstrzygnięta przez mediację stron dokonaną pod bacznym okiem sądu. (...) Reasumując w opinii powoda karta 114 akt sygnowanych IV SA/Wr 566/10 jest sygnałem, że w sprawie źle się dzieje, za co w chwili obecnej winnym wadliwości jest sędzia sprawozdawca a więc Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński". W dniu 4 października 2011 r. sędzia NSA Tadeusz Kuczyński złożył oświadczenie, z którego wynika, że w stosunku do jego osoby nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), które dawałyby podstawy do wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie do przepisu art. 19 powyższej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl art. 20 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Ponadto strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić także, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana - § 2. Zgodnie z art. 22 § 1 cytowanej ustawy, o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy - § 2. W aktach rozpatrywanej sprawy znajduje się oświadczenie złożone przez sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, w którym sędzia ten oświadczył, że nie zna skarżącego S. K., nie istnieje w niniejszej sprawie okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności oraz że nie występują w sprawie żadne okoliczności określone w art. 18 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które dawałyby podstawę do wyłączenia go od rozpoznawania niniejszej sprawy. Analizując treść wniosku skarżącego o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego stwierdzić należy, że skarżący w istocie nie podał żadnych okoliczności świadczących o zachodzeniu po stronie tego sędziego jakichkolwiek podstaw do jego wyłączenia od udziału w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej oraz pozbawienia prawa do zasiłku. Przedstawił jedynie swoje – w istocie niczym konkretnym nie uzasadnione – przypuszczenie, że w sprawie IV SA/Wr 566/10 "źle się dzieje, za co w chwili obecnej winnym wadliwości jest sędzia sprawozdawca a więc Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński". Zupełnie nietrafne są wywody skarżącego odwołujące się do treści protokołów losowań przeprowadzonych w sprawach IV SA/Wr 136/10 i IV SA/Wr 566/10, do treści zarządzenia z dnia 5 sierpnia 2011 r. o wyznaczeniu rozprawy na dzień 29 września 2001 r. oraz mówiące o rzekomym "usunięciu" przez sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego ze składu orzekającego sędziego NSA Jolanty Sikorskiej. Wywody te w żadnym stopniu nie wskazują na istnienie po stronie sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego okoliczności, o jakich mowa w art. 18 i 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślić przy tym wypada, że wyłanianie składów orzekających w dwóch różnych sprawach odbywało się bez osobistego udziału sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego i w najmniejszym stopniu nie może świadczyć o istnieniu okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Nadmienić też wypada, że nieusuwalność sędziów, o jakiej mowa w art. 180 ust. 1 Konstytucji RP, dotyczy możliwości pozbawienia sędziego stanowiska, a nie kwestii orzekania w konkretnej sprawie. Abstrahując zatem od faktu, że sędzia NSA Tadeusz Kuczyński nie miał osobistego wpływu na wyłonienie składów orzekających w sprawach IV SA/Wr 136/10 i IV SA/Wr 566/10 (jak również tego, czy takie okoliczności w ogóle uzasadniałyby jego wyłączenie), argumentacja odnosząca się do "usunięcia" ze składu orzekającego sędziego NSA Jolanty Sikorskiej przez sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego jest całkowicie chybiona. Pozostałe argumenty podnoszone przez skarżącego w rozpatrywanym wniosku o wyłączenie sędziego także w żaden sposób nie zasługują na uwzględnienie w realiach tej sprawy. W szczególności nie sposób uznać za logiczny wywód skarżącego, iż "karta 114 akt sprawy IV SA/Wr 566/10 wskazuje, że sprawę sąd zamierza zakończyć wyrokiem" ma świadczyć o nieprawidłowościach w sprawie IV SA/Wr 566/10, bądź o braku bezstronności sędziego. Złożenie przez uprawniony podmiot skargi do Sądu na konkretną decyzję administracyjną w swej istocie zmierza do zakończenia sprawy wyrokiem, gdyż takie jej zakończenie jest regułą. Jeżeli zaś skarżący – jak można domniemywać z treści uzasadnienia wniosku o wyłączenie sędziego – chciałby, aby w sprawie z jego skargi przeprowadzono postępowanie mediacyjne, to stosownie do art. 115 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinien był przed wyznaczeniem rozprawy złożyć wniosek o przeprowadzenie takiego postępowania, a nie odnosić się do tej kwestii we wniosku o wyłączenie sędziego i bezzasadnie zarzucać sędziemu sprawozdawcy naruszenie art. 115-118 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaznaczyć przy tym należy, że wniosek strony o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego nie jest dla Sądu wiążący, a zatem jeżeli Sąd nie przeprowadzi takiego postępowania, lecz rozpozna sprawę w normalnym trybie, nie można zarzucać Sądowi z tego powodu naruszenia prawa. Nie jest też logiczny zarzut, że skoro sędzia NSA Tadeusz Kuczyński jest sędzią sprawozdawcą w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 566/10, "a także w pewnym zakresie orzekał w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 136/10", to "powinien mieć na uwadze art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z normą art. 58 § 3 i art. 115-118" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Abstrahując od tego, że w sytuacji, gdy strona uważa podejmowane przez sędziego czynności procesowe za wadliwe, to może je kwestionować w środkach odwoławczych składanych od podejmowanych rozstrzygnięć, a nie we wniosku o wyłączenie sędziego, trudno uznać za logiczny wywód, w którym strona wnosząc skargę na konkretną decyzję czyni zarzut sędziemu sprawozdawcy, że skargi tej nie odrzucił. Nie jest też uzasadnione twierdzenie skarżącego, że "Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński akceptuje własne wyłączenie co widoczne jest w protokole losowania składu w sprawie IV SA/Wr 566/10 w dniu 16.02.2011 r.". W powyższym protokole sędzia Tadeusz Kuczyński został wyłączony jedynie przy wyłanianiu składu orzekającego do rozpatrzenia wniosku o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga, bowiem w rozpatrzeniu tego wniosku udziału nie brali sędziowie orzekający wraz z sędzią NSA Henrykiem Ożogiem na rozprawie w dniu 15 lutego 2011 r. Powyższe w żaden sposób nie świadczy o braku bezstronności sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego i nie może stanowić podstawy do jego wyłączenia. Zauważyć ponadto trzeba, że argumenty odnoszące się do wiążącej mocy decyzji Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] w najmniejszym stopniu nie odnoszą się do okoliczności, o jakich mowa w art. 18 i 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem pozostają bez znaczenia przy ocenie zasadności wniosku o wyłączenie sędziego. Przyczynami wyłączenia sędziego z orzekania w konkretnej sprawie są okoliczności określone w art. 18 § 1 i art. 19 powoływanej ustawy. W rozpatrywanej sprawie żadna z tych okoliczności jednak nie wystąpiła. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.