IV SA/Wr 568/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-02-05

Skład orzekający: Tadeusz Kuczyński, Henryk Ożóg, Lidia Serwiniowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie uchwały Rady Powiatu o utworzeniu Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego stało się bezprzedmiotowe w związku z późniejszymi zmianami wprowadzonymi do statutu tego centrum?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, ponieważ późniejsze uchwały Rady Pedagogicznej Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego usunęły zarzucane przez skarżących braki i niezgodności z prawem dotyczące statutu. Wcześniejsze postanowienie sądu umarzające postępowanie w sprawie skargi organu nadzoru na tę samą uchwałę, a także nowelizacja uchwały przez Radę Powiatu, potwierdziły legalność utworzenia Centrum. Brak dowodów na podejmowanie rozstrzygnięć opartych na wadliwej uchwale przed jej nowelizacją.
Stan faktyczny
Skarżący, będący pracownikami i członkami rad pedagogicznych szkół, zakwestionowali uchwałę Rady Powiatu o utworzeniu Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego, zarzucając jej naruszenie przepisów ustawy o systemie oświaty oraz Konstytucji, w szczególności w zakresie statutu centrum. W trakcie postępowania organ nadzoru również wniósł skargę na uchwałę, która została następnie cofnięta po wprowadzeniu przez Radę Powiatu zmian do statutu. Później Rada Pedagogiczna Centrum wprowadziła dalsze zmiany do statutu, które miały usunąć zarzucane braki. Skarżący stwierdzili, że te zmiany uregulowały brakujące kwestie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (sprawozdawca) protokolant : Agnieszka Figura po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 stycznia 2014 r. sprawy ze skarg M. W. , R. H. i M. Z. na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie utworzenia zespołu pod nazwą Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w S. postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W pierwszym rzędzie należy przyjąć, iż wbrew wywodom strony przeciwnej skarżący mają interes prawny w kwestionowaniu powyższej uchwały. W pismach z dnia [...] września 2013 r. pełnomocnik skarżących wskazała okoliczności, w jakich ta kategoria prawna została skonkretyzowana, a jednocześnie zaświadcza ona o dopuszczalności skargi. Skarżący M. W. był – w dniu wniesienia skargi, pracownikiem Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w L. oraz członkiem Rady Pedagogicznej tego Zespołu, a także jego dyrektorem. Obecnie jest pracownikiem Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w S., a także członkiem jego Rady Pedagogicznej. Skarżący M. Z. – był pracownikiem Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w L. oraz członkiem Rady Pedagogicznej tego Zespołu. Obecnie jest pracownikiem Centrum (...), a także członkiem jego Rady Pedagogicznej. Skarżący R. H. – był pracownikiem Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w L. oraz członkiem Rady Pedagogicznej tego Zespołu. Obecnie jest pracownikiem Centrum (...), a także członkiem jego Rady Pedagogicznej. Z tego, że zaskarżona uchwała dotyczy ich praw i obowiązków, jako nauczycieli, a także członków Rady Pedagogicznej, wynika interes prawny niezbędny do kwestionowania tego aktu prawnego. Uchwała podjęta w powyższym przedmiocie niewątpliwie dotyka interesu prawnego skarżących, rozumianego jako zobiektyzowana, realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej. W świetle okoliczności sprawy postępowanie sądowoadministracyjne stało się jednak bezprzedmiotowe. Skarżący kwestionują uchwałę Rady Powiatu S. z dnia [...] r., nr[...] w sprawie utworzenia zespołu pod nazwą Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w S. Zarzucają, że narusza ona art. art. 33, 37 ust. 1 i 2, 39, 40, 52 ust. 1, 53 ust. 1, 55 ust. 1-3, 58 ust. 7, 62 ust. 1 i 4, 62 a, 64 a ust. 6, 67 ust. 1 i 68 a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.), ustawa, oraz art. 7 Konstytucji "przez jej niekompletność, sprzeczność z prawem i brak należytego uzasadnienia do jej podjęcia". W uzasadnieniu skargi podnoszą, że powyższa uchwała rozwiązuje Zespoły Szkół nr 1 i nr 2 w S.i L.P., i łączy szkoły pozostałe po rozwiązaniu obu Zespołów w jeden Zespół pod nazwą Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w S. nadając mu akt założycielski i statut o treści jak w załącznikach nr 1 i nr 2 do uchwały. Skarżący zarzucają, że uchwała nie zawiera obligatoryjnych elementów pozwalających na zgodne z prawem utworzenie Centrum, a nadto jej treść, w szczególności treść zał. nr 2 jest sprzeczna z prawem. Uchwała została podjęta bez należytego uzasadnienia co uniemożliwia jej należytą kontrolę przez sąd. Statutowi Centrum (zał. nr 2) zarzucają, że nie zawiera on niezbędnych elementów, jakie wymienia art. 60 ust. 1 ustawy: nie określa on w sposób pełny kompetencji organów szkoły, zakresu zadań nauczycieli, nie normuje zasad rekrutacji uczniów, a także ich praw i obowiązków. Nie określono kompetencji organów Centrum. Statut Centrum określa kompetencje dyrektora Centrum w § 6 statutu. Są one wyliczone jedynie przykładowo, co stanowi naruszenie przepisów prawa stwarzając niedopuszczalne domniemanie kompetencji dyrektora – niektórych kompetencji nie wymieniono, inne określono zbyt szeroko. Podobne zastrzeżenia zgłoszono co do zakresu kompetencji i składu Rady Pedagogicznej, samorządu uczniów i słuchaczy Rady Rodziców. Niezasadnie odstąpiono od uregulowania w Statucie funkcjonowania Rady Szkoły. Statut nie reguluje zasad działania takich jednostek jak biblioteka, internat, księgowość, gabinet pielęgniarski. Nie reguluje kwestii zatrudnienia nauczycieli i innych pracowników Centrum, w szczególności gdy idzie o ich zadania i kompetencje. Brak regulacji praw i obowiązków uczniów i słuchaczy, zasad rekrutacji uczniów i słuchaczy, skreślenia z listy uczniów wewnątrzszkolnego systemu oceniania, zasad ubierania się uczniów. Uchwałę tę zaskarżył również Wojewoda [...], ale uczynił to jedynie w zakresie załączonego do niej statutu. Zarzucił, że przepisy §§ 2 ust. 1, 6 ust. 2, 10 ust. 2, 12 ust. 2, 19 naruszają istotnie przepisy ustawy oraz art. art. 7 i 87 Konstytucji RP. Uchwałą nr [...] Rada Powiatu S. uwzględniła skargę organu nadzoru i wprowadziła do zaskarżonego statutu, a w szczególności do wymienionych jego postanowień, zmiany. Pismem z dnia [...] r., nr [...] Wojewoda [...] cofnął skargę przyjmując, że uznanie przez stronę przeciwną skargi za zasadną i zmiana kwestionowanych przez organ nadzoru przepisów uchwały z dnia [...] r. nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Postanowieniem z dnia 30 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 481/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte skargą organu nadzoru. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi, w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy, nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie Sąd tym samym uznał w tym postanowieniu, że w obrocie prawnym pozostaje akt prawny zgodny z prawem (patrz art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. p.p.s.a., którego treść znalazła odbicie w powyższym piśmie Wojewody [...], a także w postanowieniu Sądu umarzającym postępowanie ze skargi organu nadzoru). Tym samym Sąd również wówczas uznał, że Centrum zostało utworzone zgodnie z prawem. Można w tym względzie w pełni podzielić ocenę przedstawioną przez Ministerstwo Edukacji Narodowej w związku z interpelacją poselską nr 16476 w sprawie zamiaru utworzenia Zespołu pn. Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w S.. Według tej oceny tworzenie centrum kształcenia zawodowego i ustawicznego, nie można traktować jako punktu wyjścia do likwidacji szkoły. Utrwalone orzecznictwo sądowe wskazuje, iż nie można zlikwidować szkoły, która nie jest odrębną jednostką organizacyjną, lecz częścią Zespołu Szkół (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1656/11 – Lex nr 1165985). Warto też będzie dodać, że prawną możliwość utworzenia tego rodzaju zespołu stworzyła nowelizacja ustawy o systemie oświaty (por. ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 205, poz. 1206 ze zm.). Z tych względów bezprzedmiotowe się staje rozważanie legalności utworzenia takiego zespołu jakim jest centrum kształcenia zawodowego i ustawicznego. Zresztą znamienne w sprawie jest to, że skarga nosząca datę [.] czerwca 2013 r. w swej treści nie zahacza wspomnianej uchwały pod tym względem. Dopiero w trakcie postępowania sądowego został wysunięty zarzut nieprawidłowego utworzenia Centrum, ale zarzut niezasadny, co wcześniej stwierdzono. Uchwałą nr [...], z dnia [...] r. Rada Pedagogiczna Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w S. wprowadziła zmiany do § 1 ust. 2 i § 6 ust. 4 Statutu, w szczególności poprzez określenie, że dyrektor Centrum może tworzyć stanowiska wicedyrektora ds. dydaktyczno-wychowawczych, ds. zawodowych, ds. szkolenia praktycznego – dla dokładnie wskazanych w uchwale szkół. Kolejną uchwałą, podjętą w dniu [..] r. w sprawie zmian w Statucie Centrum Kształcenia (...) w S. Rada Pedagogiczna zmieniła jego §§ 10 i 12, odnoszące się do Samorządu Uczniów wskazanych szkół i Rad Rodziców tych szkół. Natomiast w dniu [...]listopada 2013 r. Rada Pedagogiczna podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zmian w Statucie Centrum Kształcenia (...) oraz uchwalenia tekstu jednolitego statutu. Wskazano podstawy, na jakich działa Centrum, organowi prowadzącemu przyznano kompetencję do nadawania imion szkołom wchodzącym w skład Centrum Kształcenia oraz ustalono słowniczek pojęć użytych w statucie. Uchwały rad pedagogicznych szkół nie podlegają kontroli Sądu Administracyjnego (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Podlegają one kompetencji kuratora oświaty, stosownie do art. 60 ust. 3 ustawy. Brak podstaw by w świetle materiałów sprawy uznać, że [...] Kurator Oświaty kwestionował te uchwały. W piśmie z dnia [...]r. skarżący stwierdzili, że uchwały Rady Pedagogicznej Centrum Kształcenia uregulowały sprawy, których brakowało w zaskarżonej uchwale z dnia [...] r. Reasumując, w świetle przedstawionych okoliczności sprawy – postanowienia Sądu z dnia 30 września 2013 r. oraz noweli do zaskarżonej uchwały, które usunęły nieprawidłowości, jakie zarzucili skarżący postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Tezy o bezprzedmiotowości tego postępowania nie znosi fakt, iż pomiędzy datą podjęcia zaskarżonej uchwały a datą uchwały Rady Pedagogicznej Centrum Kształcenia, którą ujednolicono tekst Statutu upłynął określony czas. W tym okresie bowiem nie podejmowano rozstrzygnięć, które opierałyby się na tej uchwale wobec czego do ewentualnego ich zweryfikowania wymagane byłoby wcześniejsze zbadanie legalności zaskarżonej uchwały. Z akt sprawy okoliczność ta (ewentualne rozstrzygnięcie w indywidualnych sprawach) w żaden sposób nie wynika. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło