IV SA/Wr 569/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję W. D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Sygn. akt IV SA/Wr 569/09 1 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wojewoda D., po rozpoznaniu odwołania J. K. od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 27 sierpnia 2009 r. nr SP.V.51151-60, orzekł o wymeldowaniu J. K. z miejsca pobytu stałego przy ul. [...] w B.. W uzasadnieniu decyzji pouczono stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia doręczenia. Strona decyzję otrzymała w dniu 5 października 2009 r. W dniu 6 listopada 2009 r. skarżący wysłał pocztą skargę na powyższą decyzję do Sądu za pośrednictwem Wojewody D. Do skargi dołączony był wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże, po myśli jej art. 247 prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w przytoczonym art. 247 cytowanej ustawy, bowiem z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono J. K. w dniu 5 października 2009 r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 6 listopada 2008 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy czym wskazać należy, iż skarżący nie zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Artykuł 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może znaleźć zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 tej ustawy (Hanna Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007/4/27), a więc i w sytuacji takiej jak rozważana. Przyjąć zatem należy, że skarga J. K. jest spóźniona, a tym samym oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, Sąd był zobowiązany odmówić przyznania prawa pomocy.