IV SA/Wr 57/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W., po rozpoznaniu odwołania J.M.od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] nr [...] o odmowie przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, uchylił kwestionowaną decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Wyżej wskazana decyzja z dnia [...] została doręczona skarżącemu w dniu 19 lipca 2010 r. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem organu właściwego, skarżący wniósł dnia 3 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 19 lipca 2010 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Tymczasem, skarga została wniesiona za pośrednictwem organu właściwego w dniu 3 stycznia 2011 r., a więc znacznie po upływie terminu do jej złożenia. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zatem skarga została złożona z uchybieniem terminu, a skarżący nie wystąpił z wnioskiem o jego przywrócenie, podlegała ona odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. 1