IV SA/Wr 571/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/, Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Protokolant Dorota Hurman, po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi L.L. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą; II. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego kwotę 100 /słownie: sto/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., Nr [...] na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego po ponownym rozpatrzeniu sprawy L. L. utrzymano w mocy decyzję własną z dnia [...] r. Nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. W motywach uzasadnienia tego rozstrzygnięcia podano, że decyzją Kierownika Urzędu z dnia [...] r. przyznano stronie uprawnienia kombatanckie z tytułu odebrania rodzicom w celu poddania eksterminacji w wymiarze jednego miesiąca. Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Urzędu odmówił stronie wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu Kierownik Urzędu wskazał, że strona w podaniu o wznowienie postępowania nie powołała się na żadną wadliwość wyliczoną w art. 145 i art. 145 "a" kodeksu postępowania administracyjnego. Dnia [...] r. strona wystąpiła do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Kierownik UdSKiOR uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zainteresowany wskazał, iż żądał wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kodeksu postępowania administracyjnego zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Strona wnosząc o wznowienie postępowania nie wskazała jednak jakie nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie były znane organowi, który wydał decyzję. W skardze do sądu administracyjnego L. L. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i uwzględnienie jego wniosku. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że ze względu na kasacyjny charakter orzeczeń sądów administracyjnych, nie mogą one – co do zasady – wydawać wyroków zasądzających, ustalających istnienie lub nieistnienie stosunku prawnego lub kształtujących prawo /chyba, że przepis prawa tak stanowi/. Stąd też sąd administracyjny – zgodnie z zakresem przyznanej mu kognicji, stwierdzając naruszenie prawa w postępowaniu administracyjnym, mógł uchylić zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. Przechodząc do meritum sprawy stwierdzić należy, że zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji. W literaturze przedmiotu, jak i w orzecznictwie panuje pogląd, że wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko w razie, gdy wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 lub art. 145 a § 2, a nie ma podstaw do jego przywrócenia. Przyczyny przedmiotowe niedopuszczalności wznowienia postępowania to np. żądanie wznowienia postępowania w sprawie, w której organ działał w formie umowy cywilnej, czynności materialno-technicznej, w sprawie nie zakończonej decyzją ostateczną itp. Przykładem podmiotowej niedopuszczalności wznowienia postępowania może być działanie osoby nie mającej przymiotu strony w sprawie, nie mającej zdolności do czynności prawnych, itp. /por. B. Adamiak: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. 4 wydanie. Warszawa 2002, s. 647, 648/. Przedstawioną interpretację potwierdza treść art. 149 § 2 k.p.a., z której wynika wyłącznie dopuszczalność wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania z powodu braku podstaw wznowienia postępowania. Potwierdza to także orzecznictwo. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 1991r., /IV SA 487/91, ONSA 1991, nr 2, poz. 50/ stwierdzono: 1.Ocena przyczyn wznowienia postępowania przed wydaniem postanowienia o wznowienie postępowania jest niedopuszczalne. 2.Przesłanką odmowy wznowienia postępowania /art. 149 § 3 k.p.a./ nie może być negatywny wynik ustaleń co do przyczyn wznowienia: może nią natomiast być żądanie wznowienia postępowania z przyczyny innej, niż wymienione enumeratywnie w art. 145 § 1 k.p.a. W rozważanej sprawie organy dokonały oceny przyczyn wznowienia postępowania przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, co stanowi naruszenie zasady, w myśl której, ustalenie wystąpienia podstaw wznowienia postępowania może nastąpić wyłącznie w toku postępowania wznowionego, prowadzonego zgodnie z regułami prawa procesowego. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w.w. ustawy. Ze względu na charakter zaskarżonej decyzji Sąd nie orzekał w przedmiocie jej wykonalności. H.B. 20.06.2006r.