IV SA/Wr 573/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Henryk Ożóg po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 25 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Powiatu Lubińskiego z dnia 24 lutego 2005 r. Nr XXXIII/221/2005 w przedmiocie uchwalenia zasad udzielania i rozmiaru zniżek nauczycielom, którym powierzono stanowiska kierownicze w szkołach i placówkach (...) umorzyć postępowanie z art. 161 ustawy – PoPPSA. W rozpoznawanej sprawie Wojewoda Dolnośląski, pismem z dnia 19 marca 2009 r. cofnął skargę wniesioną w dniu 10 listopada 2008 r. (data wpływu), na uchwałę Rady Powiatu Lubińskiego z dnia 24 lutego 2005 r., nr XXXIII/221/2005 w przedmiocie uchwalenia zasad udzielania i rozmiaru zniżek nauczycielom, którym powierzono stanowiska kierownicze w szkołach i placówkach, zasad zwalniania od obowiązku realizacji tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, zasad rozliczenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycieli, dla których ustalony jest plan zajęć różny w poszczególnych okresach roku szkolnego, ustalenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycieli niewymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy Karta Nauczyciela oraz zasad zaliczania do wymiaru godzin poszczególnych zajęć w kształceniu zaocznym. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 26 lutego 2009 r. Rada Powiatu Lubińskiego podjęła uchwałę nr XXXV/196/2009 zmieniającą zaskarżoną uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynność procesową skarżącego - w świetle materiału sprawy - należy uznać za dopuszczalną i skuteczną. Postępowanie sądowe stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.