IV SA/Wr 573/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Sędzia WSA Katarzyna Radom Protokolant: Ksawery Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2022 r. w Wydziale IV sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w W. na decyzję B S.A. z/s w L. z dnia [...]. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od B S.A. z/s w L. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia A w W. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] S. zwróciło się do K. S. A. o udostępnienie następującej informacji publicznej (wpływ do K. – [...] czerwca 2021 r.), dotyczącej transportu maseczek i innych środków ochrony osobistej przy użycie samolotu [...], o którym mowa na stronie internetowej [...]: 1. Jaki był koszt tego transportu poniesiony przez K. S. A. ? 2. Wnosimy o udostępnienie skanu listu przewozowego dotyczącego tego transportu. 3. Czy transportowane środki ochrony osobistej były badane w zakresie spełniania atestów i norm, dzięki którym mogą być wykorzystywane do pracy w szpitalach ? Jeśli tak, to jaka instytucja dokonała odpowiednich badań ? Jakie certyfikaty mają przywiezione środki i w jaki sposób sprawdzane było faktyczne spełnienie norm gwarantowanych w tych certyfikatach ? Prosimy o udostępnienie numerów i skanów certyfikatów, o których mowa na stronie internetowej [...]. 4. Do jakich podmiotów zostały przetransportowane środki ochrony osobistej ? 5. Czy należności związane z transakcjami, wynikającymi z nadzwyczajnych poleceń administracyjnych opartych o art. 11 ustawy z dnia 2 marca 2020 r o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem .i zwalczaniem COVID – 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020, poz. 374 ze zm.), o których mowa w zacytowanym fragmencie "[...] raportu rocznego [...]" zostały już w 100 % rozliczone ? Jeśli nie, to jakie jest aktualne saldo należności z tego tytułu ? W piśmie z dnia [...] czerwca 2021 r. K. wyjaśnił: ad. 3 wniosku – Komisja Europejska w Zaleceniu (UE) 2020/403 z dnia 11 marca 2020 r. w sprawie oceny zgodności i procedur nadzoru rynku w kontekście zagrożenia związanego z COVID – 19, w pkt 7 i 8 umożliwiła państwom członkowskim udostępnienie produktów, nie posiadających oznakowania CE, wskazując że produkty te mogą stanowić część zakupu zorganizowanego przez właściwe organy państwa członkowskiego. W konsekwencji Rada Ministrów uchwałą nr 33/2020 z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w zakresie zaopatrzenia w środki ochrony indywidualnej, które są niezbędne do przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się wirusa SARS – COV – 2 dopuściła do obrotu i używania środki ochrony osobistej nie posiadające zakończonej oceny zgodności i bez oznakowania CE, o ile tylko są dopuszczone do obrotu w innych państwach niż państwa członkowskie UE i państwach członkowskich EFTA (np. w Chinach). Środki ochrony osobistej musiały być zgodne z wytycznymi krajowego konsultanta w dziedzinie chorób zakaźnych. W okresie pandemii wirusa SARS – COV – 2, wymogi dla środków ochrony indywidualnej określone zostały na stronie Ministerstwa Zdrowia gov.pl/web/zdrowie/. Zgodność z wytycznymi każdorazowo weryfikowano na podstawie deklaracji zgodności producenta oraz tzw. test report z normą [...]. ad. 4 wniosku – Materiały zostały przekazane do dyspozycji Kancelarii Prezesa Rady ministrów. ad. 5 wniosku – Transakcje wynikające z nadzwyczajnych poleceń administracyjnych opartych o art. 11 ustawy z dnia 2 marca 2020 r o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem .i zwalczaniem COVID – 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych nie zostały już wykazane w [...] raporcie kwartalnym [...], opublikowanym przez Spółkę dnia [...] maja 2021 r. jako nierozliczone. Natomiast decyzją z dnia 16 czerwca 2021 r. K. na podstawie art. 104 § 1 i art. 109 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 2, art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym pytaniem numer 1 wniosku, pytaniem numer 2 wniosku i pytaniem numer 3 wniosku w części dotyczącej udostępnienia numerów i skanów certyfikatów sprowadzonych środków ochrony osobistej. K. podał, że pytania te dotyczą informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, a ujawnienie tych informacji mogłoby zagrażać lub naruszać interes Spółki. Żądane informacje posiadają dla Spółki znaczną wartość gospodarczą, gdyż dotyczą podstawowych aspektów prowadzenia przez Spółkę działalności handlowej (np. ustalenia zawarte w umowach, a dotyczące ich realizacji, transportu, praw i obowiązków stron umowy z międzynarodowymi partnerami handlowymi). Metody działania Spółki odnoszące się do maseczek, które przyleciały [...] samolotem [...] (kwestie dotyczące kosztów transportu, udostępnienia listu przewozowego oraz skanów i numerów certyfikatów) stanowią ogromną wartość dla Spółki i stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Spółka wyjaśniła, że stosownie do treści zawartej umowy, jest stroną działającą na rzecz Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Umowa zawarta przez Spółkę z dostawcą [...], w imieniu własnym na rzecz Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zobowiązuje do zachowania poufności wszelkich informacji co do przedmiotu transakcji. Umowa czarterowa z podmiotem organizującym transport zawiera wprost zakaz udostępniania informacji co do warunków technicznych, finansowych i innych. Natomiast umowa zawarta ze Skarbem Państwa, reprezentowanym przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów zawiera szereg zapisów zobowiązujących Spółkę do zachowania poufności w granicach obowiązujących przepisów prawa. Ponadto, pracownicy Spółki, mający dostęp do tych informacji, zostali zobowiązani do zachowania poufności i podpisali stosowne oświadczenia. Oznacza to, że wolą Spółki i stron zawartych umów było, aby cała materia dotycząca realizacji umowy ze Skarbem Państwa pozostała poufna. Spółka podjęła też działania zmierzające do wyeliminowania możliwości dotarcia informacji do osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, gdyż wszelka dokumentacja jest przechowywana w sejfach i dostęp do niej jest reglamentowany. Spółka sprawuje ścisłą kontrolę nad obiegiem dokumentów. Spółka wskazała, że udostępnienie informacji będzie skutkować wystąpieniem przeciwko Spółce z poważnymi roszczeniami odszkodowawczymi, mogłoby narazić Spółkę na podważenie jej wiarygodności jako rzetelnego partnera w handlu międzynarodowym, mogłoby znacząco utrudnić współpracę z dotychczasowymi lub przyszłymi partnerami handlowymi oraz naruszyłoby ugruntowany z partnerami [...] zwyczaj handlowy. Naruszenie zawartych w umowie nakazów wiązałoby się z bardzo poważną odpowiedzialnością odszkodowawczą i wizerunkową po stronie Spółki oraz negatywnymi skutkami gospodarczymi. Poza tym udostępnienie danych dotyczących kosztów transportu, przekazanie listu przewozowego oraz numerów i skanów certyfikatów może naruszyć również ochronę danych osobowych, prywatność pracowników Spółki, klientów i kontrahentów. Udostępnienie informacji wymaga podjęcia dodatkowych czynności, polegających na sięgnięciu do dokumentacji, dokonania anonimizacji danych osobowych, jak również dokonania skatalogowania poszczególnych informacji prostych. Spółka zauważyła też, że nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej polega na próbie skorzystania z tej instytucji dla osiągnięcia celu innego niż troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa i jego struktur. Wnioskodawca winien wykazać, że uzyskanie danej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W opinii Spółki, wnioskodawca nie wykazał przesłanki szczególnie ważnego interesu publicznego, co również skutkowało odmową udostępnienia informacji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji administracyjnej, zarzucając naruszenie: - art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP przez ograniczenie prawa do informacji w sposób naruszający istotę tego uprawnienia, - art. 54 ust. Konstytucji RP w związku z art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności przez odmowę udostępnienia wnioskowanych informacji, co uniemożliwia prowadzenie debaty o prawidłowości działania Państwa w zakresie przeciwdziałania COVID-19, - art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że wnioskowana informacja publiczna stanowi tajemnicę przedsiębiorcy, podczas gdy informacja ta nie stanowi tajemnicy przedsiębiorcy, - art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że wnioskowana informacja publiczna stanowi informację publiczną przetworzoną, podczas gdy informacja ta nie jest informacją publiczną przetworzoną, - art. 61 ust. 3 Konstytucji RP w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim Spółka wskazuje, ze powodem odmowy udostępnienia informacji jest nadużycie prawa. - art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 i ust. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez niewłaściwe zastosowanie, polegające na arbitralnym stwierdzeniu, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną, - art. 6 k.p.a. przez niewłaściwe zastosowanie i odmowę udostępnienia informacji publicznej bez podstawy w postaci przepisu prawa powszechnie obowiązującego, m. in. w zakresie nadużywania prawa. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie, ponieważ odmowa dostępu do informacji publicznej jest zgodna z normami Konstytucji RP i EKPCz z uwagi na objętą silniejszą ochroną prawną przyczynę w postaci tajemnicy przedsiębiorstwa oraz ochrony informacji poufnych. Interes jednostki w postaci prawa do zachowania w tajemnicy informacji posiadających wymierną wartość biznesową został przedłożony nad prawo ogółu do dostępu do informacji. Żądane przez wnioskodawcę informacje można scharakteryzować jako informacje technologiczne, ponieważ odnoszą się do metod działania, dotyczących transportu środków ochrony osobistej przy użyciu samolotu [...]. Jednocześnie informacje te stanowią ogromną wartość gospodarczą, ponieważ dotyczą podstawowych aspektów działalności handlowej podmiotu zobowiązanego. Umowy zawarte z partnerami zobowiązały podmiot do zachowania poufności. Spółka wyjaśniła też, że podmiot zobowiązany odwołał się jedynie uzupełniająco w uzasadnieniu decyzji do szkodliwego zjawiska nadużywania prawa do informacji publicznej, ponieważ w jego ocenie mamy z nim do czynienia w niniejszej sprawie. W żadnym jednak miejscu podmiot zobowiązany nie wskazał, że decyzję odmowną opiera o nadużywanie prawa przez stronę skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Skargę w rozpatrywanej sprawie należało uwzględnić. Nie jest sporne pomiędzy stronami postępowania, że Spółka w rozpatrywanej sprawie występuje jako podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Stosownie bowiem do art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej u.d.i.p) obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym (...). Spółka wykonywała zadanie publiczne, polegające na zakupie i sprowadzeniu do kraju maseczek i innych środków ochrony osobistej na polecenie Prezesa Rady Ministrów na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem .i zwalczaniem COVID – 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020, poz. 374 ze zm.). Zadanie to wiązało się również z dysponowaniem majątkiem publicznym z uwagi na rozliczenie transakcji ze Skarbem Państwa. Nie budzi również wątpliwości, że żądana informacja stanowi informację publiczną. Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca przybliżył w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p., wskazując, że informacją taką jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Ustawodawca określając pojęcie informacji publicznej odwołał się do kategorii sprawy publicznej. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W rozpatrywanej żądana informacja odnoszona jest do podmiotu wykonującego zadanie publiczne. Odmawiając udostępnienia informacji publicznej w zakresie podania kosztu transportu, udostępnienia skanu listu przewozowego oraz podania numerów i skanów certyfikatów, podmiot zobowiązany uznał, że żądana informacja publiczna objęta jest tajemnica przedsiębiorcy i prawo do jej udostępnienia podlega ograniczeniu. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu m. in. na tajemnicę przedsiębiorcy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy". W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że przy wykładni pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy" należy posiłkowo odwoływać się do "tajemnicy przedsiębiorstwa", zdefiniowanej w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r., poz. 1503). Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Tym samym ustawodawca pozostawił uznaniu przedsiębiorcy ocenę, czy z uwagi na charakter informacji podejmie on działania w celu zachowania ich w poufności. Warunkiem respektowania "tajemnicy przedsiębiorstwa" jest uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą one być ogólnie udostępnione. Jednakże złożone zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa. Gospodarujący informacją publiczną i przyjmujący zastrzeżenia przedsiębiorcy powinien dokonać oceny zasadności wyłączenia jawności żądanej informacji, bowiem ograniczenie dostępności informacji publicznej ze względu na tajemnicę ustawowo chronioną ma charakter wyjątku od zasady jawności informacji publicznej. Na "tajemnicę przedsiębiorcy" składają się dwa elementy: materialny – posiadanie przez informację określonej wartości dla przedsiębiorcy oraz formalny – wola utajnienia danych informacji. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią więc informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności. Nie tracą natomiast swojego charakteru przez to, że wie o nich pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji, np. pracownicy przedsiębiorstwa (wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 192/13, wyrok NSA z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 511/13). Możliwość ograniczenia prawa do informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy wchodzi w grę, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) brak wcześniejszego upublicznienia określonych informacji dotyczących przedsiębiorcy, 2) uprawdopodobnienie, że informacje te mają ze względu na swój charakter lub sposób zastosowania wartość gospodarczą, co w konsekwencji ich ujawnienia mogłoby narazić takiego przedsiębiorcę na szkodę, 3) podjęcie przez przedsiębiorcę niezbędnych działań w celu zachowania poufności takich informacji (M. Jabłoński, Udostępnienie informacji publicznej w formie wglądu do dokumentów, Presscom spółka z o. o., Wrocław). Uzasadnienie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy powinno zawierać argumentację, wskazującą na okoliczności spełnienia zarówno przesłanek formalnych, jak i materialnych odmowy. Organ musi szczegółowo określić, z czego wywodzi daną przesłankę odmowy i w czym znajduje ona uzasadnienie. Ewentualne przesłanki nieudzielenia informacji publicznej muszą być wyjaśnione w sposób wyczerpujący i precyzyjny. Utajnienie bowiem określonej informacji publicznej tylko zgodnie z wolą przedsiębiorcy czyniłoby fikcyjnym konstytucyjnie chronione prawo obywatela do uzyskania informacji publicznej, gdyż dla pozbawienia dostępu do szerokiego katalogu informacji publicznych wystarczająca byłaby formalna deklaracja przedsiębiorcy, iż określone informacje stanowią tajemnicę (wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1939/15). Tajemnica ma charakter obiektywny, nie można wobec tego istnienia takiej tajemnicy przyjmować w oparciu jedynie o oświadczenia osób reprezentujących przedsiębiorcę, które to osoby z istoty rzeczy nie będą zainteresowane ujawnieniem jakichkolwiek faktów ze sfery prowadzonej działalności gospodarczej. W rozpatrywanej sprawie Spółka powołała się na ograniczenie prawa do informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy w zakresie informacji o charakterze technologicznym. Chronione informacje technologiczne dotyczą bowiem metod działania Spółki "odnoszących się do tematu maseczek". Z tego względu nie mogą zostać ujawnione koszty transportu samolotem, dane z listu przewozowego oraz numery i skany certyfikatów. Poza tym informacje te mają ogromną wartość dla Spółki. W ocenie Sądu, Spółka nie dokonała przekonującej analizy, co do faktycznego występowania przesłanek z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Uzasadnienie decyzji winno zawierać pełne i wyczerpujące umotywowanie zajętego stanowiska oraz wyjaśnienie, jakie to przesłanki przemawiają za uznaniem informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa. Przede wszystkim należy zauważyć, że przedmiotem przeważającej działalności Spółki jako przedsiębiorcy jest [...]. Do przedmiotu pozostałej działalności przedsiębiorcy należy [...] (Dział [...] rejestru przedsiębiorcy). Natomiast dokonując zakupu i sprowadzenia środków ochrony osobistej do kraju Spółka działała poza zakresem zarówno przeważającej, jaki pozostałej działalności przedsiębiorcy, określonym w rejestrze przedsiębiorcy. Jako strona tej transakcji Spółka występowała jako wykonawca zadania publicznego w oparciu o nadzwyczajne polecenie administracyjne Prezesa Rady Ministrów, wydanego na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem .i zwalczaniem COVID – 19 (...). Spółka działała w interesie publicznym, na rzecz Skarbu Państwa, a koszty transakcji podlegały rozliczeniu ze Skarbem Państwa. Stosownie do art. 11 ust. 6 pkt 1 cyt. ustawy wykonywanie zadań objętych poleceniami wydanymi w stosunku do przedsiębiorców następuje na podstawie umowy zawartej z przedsiębiorcą, przez wskazanego w decyzji Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ministra albo wojewodę - w przypadku decyzji wydawanych przez Prezesa Rady Ministrów i jest finansowane ze środków budżetu państwa z części budżetowej, której dysponentem jest, odpowiednio, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, minister albo wojewoda; finansowanie może odbywać się także ze środków Funduszu Przeciw działania COVID – 19 (...). Transakcja ta nie została więc dokonana w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, skoro Spółka nie działała w swoim własnym interesie jako przedsiębiorcy, a celem Spółki nie było osiągnięcie zysku ze sprzedaży środków ochrony osobistej. W ocenie Sądu, już choćby z tego względu Spółka nie może powoływać się na ograniczenie prawa do informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, ponieważ Spółka nie wykazała w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w jaki sposób koszt transportu środków ochrony osobistej, dane z listu przewozowego oraz numery i skany certyfikatów wiążą się z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością gospodarczą. Należy również zauważyć, że na gruncie art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, ochronie podlega każda informacja bez względu na jej charakter, a więc informacja handlowa, techniczna, technologiczna lub organizacyjna. W związku z powyższym ochronie podlega w szczególności informacja technologiczna (np. sposoby i metody produkcji, zastosowana receptura, system sprawdzania i kontroli jakości), informacja techniczna (np. projekty nieopatentowanych rozwiązań technicznych, modele rozwiązań technicznych), informacja handlowa (np. lista dostawców, klientów, stosowane marże), informacja organizacyjna (np. prognozy sprzedaży, system dystrybucji, procedury wewnętrzne, zasady organizacji i zarządzania, wynagrodzenia wypłacane pracownikom). Spółka nie wykazała w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jaki związek mają informacje dotyczące kosztu transportu samolotem środków ochrony osobistej, danych z listu przewozowego oraz numerów i skanów certyfikatów z technologiami stosowanym przez Spółkę w prowadzonej działalności gospodarczej, zwłaszcza w zakresie górnictwa, produkcji metali i stopów, wytwarzania, dystrybucji i handlu energią elektryczną. Z wywodu przedstawionego przez Spółkę w uzasadnieniu decyzji nie wynika jakikolwiek związek kosztu transportu samolotowego środków ochrony osobistej, danych z listu przewozowego oraz numerów i skanów certyfikatów ze sposobami i metodami produkcji, stosowanymi przez Spółkę recepturami, czy też systemem sprawdzania i kontroli jakości wytwarzanych produktów. Spółka nie wykazała również, z jakich względów ujawnienie wnioskowanych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję Spółki czy też zaszkodzić interesom ekonomicznym Spółki, przede wszystkim w zakresie [...]. O groźbie naruszeniu przyszłych interesów Spółki nie świadczy też powoływanie się przez Spółkę na możliwość wystąpienia przez dostawcę lub podmiot organizujący transport z ewentualnymi roszczeniami odszkodowawczymi z uwagi na "naruszenie ugruntowanego na linii z partnerami [...] zwyczaju handlowego". Spółka wprawdzie powołuje się na zapisy umowy zawartej z dostawcą [...], umowy czarterowej z podmiotem organizującym transport oraz umowy zawartej ze Skarbem Państwa, zobowiązujące do zachowania przez Spółkę poufności co do wszelkich informacji dotyczących przedmiotu transakcji, jednakże Spółka nie przedstawiła powyższych umów ani nawet treści poszczególnych zapisów tych umów. Powyższa argumentacja Spółki nie znajduje więc poparcia w materiale zgromadzonym w aktach sprawy i nie poddaje się kontroli Sądu. Nie wykazano również w sposób przekonujący, z jakich względów informacje odnoszące się do kosztów transportu samolotowego środków ochrony osobistej, danych z listu przewozowego oraz numery i skany certyfikatów przedstawiają rzeczywistą wartość gospodarczą dla przedsiębiorcy, prowadzącego działalność gospodarczą w zupełnie odmiennym zakresie i przedmiocie. W ocenie Sądu, Spółka w rozpatrywanej sprawie nie wyjaśniła w sposób wystarczający kwestii wystąpienia negatywnej przesłanki, uzasadniającej odmowę udzielenia informacji publicznej, tj. wystąpienia tajemnicy przedsiębiorcy. Ograniczyła się jedynie do ogólnego wskazania, że "metody działania Spółki odnoszące się do tematu maseczek (...) stanowią ogromną wartość dla Spółki i zostały zidentyfikowane jako informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa". Tego rodzaju ogólne stwierdzenia nie wyjaśniają jednak, z jakich względów informacje te winny być objęte tajemnicą przedsiębiorcy. Wydając decyzję na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. z powołaniem się na tajemnicę przedsiębiorcy, konieczne jest wykazanie, że dane, których udostępnienia na podstawie przepisów u.d.i.p. żąda wnioskodawca, nie mogą zostać ujawnione ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Tajemnica przedsiębiorcy musi być oceniana w sposób obiektywny, oderwany od woli danego przedsiębiorcy. W takim bowiem przypadku tajemnicą przedsiębiorcy objęte byłoby wszystko, co przedsiębiorca arbitralnie uzna za taką tajemnicę. Reasumując, Spółka nie wykazała konieczności ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Z powyższych względów zasadne jest stwierdzenie naruszenia przez Spółkę art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 17 ust. 1 i art. 16 ust. 2 u.d.i.p. W podstawie prawnej wydanej decyzji został powołany również art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Jednakże Spółka w żaden sposób nie wykazała, że żądana informacja publiczna stanowi informację publiczną przetworzoną. Nie przesądza o tym lakoniczne stwierdzenie o konieczności sięgnięcia do dokumentacji, dokonania anonimizacji danych osobowych oraz dokonania skatalogowania poszczególnych informacji prostych, przy czym nie wyjaśniono na czym miałoby polegać "skatalogowanie" informacji prostych. Nie wskazano również, że o przetworzonym charakterze żądanych informacji przesądza ilość żądanych informacji prostych. Stąd też nieuzasadnione jest twierdzenie Spółki, że wnioskodawca nie wykazał przesłanki szczególnie ważnego interesu publicznego. Spółka naruszyła w ten sposób art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 17 ust. 1 i art. 16 ust. 2 u.d.i.p. Należy też zwrócić uwagę, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przedstawił jedynie ogólne rozważania dotyczące nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej, nie odnosząc ich konkretnie do rozpatrywanej sprawy. Wskazania co do dalszych czynności wynikają wprost z treści uzasadnienia niniejszego wyroku i sprowadzają się do uwzględnienia dokonanej przez Sąd wykładni przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Następnie organ zobowiązany będzie do ponownego rozpatrzenia złożonego wniosku, na podstawie właściwie zastosowanych przepisów tej ustawy, z zachowaniem prawidłowego trybu procedowania. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł i opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł orzeczono w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.