IV SA/Wr 576/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Protokolant Robert Hubacz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 listopada 2006r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku przedemerytalnego oddala skargę Decyzją Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...], na podstawie art. 150a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm. wynikającymi z ustawy z dnia 28.07.2005r o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2005r. Nr 164, poz. 1366) w związku z art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (J.t. Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania R. K. od decyzji Starosty W., z dnia [...]r., nr [...], orzekającej o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach uzasadnienia stwierdzono m.in., że R. K. nie posiadał wymaganego okresu pracy uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego, t.j. 30 lat. Żądanie zawarte we wniosku z dnia [...]r. dotyczące przyznania zasiłku przedemerytalnego na zasadach obowiązujących w roku [...] nie może być rozpatrzone pozytywnie, gdyż w świetle obowiązujących aktualnie przepisów prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia 12.01.2002r. spełniała warunki do jego nabycia. R.K. takich warunków nie spełnia, gdyż w okresie do dnia [...]r. nie posiadał wymaganego do zasiłku okresu zatrudnienia wynoszącego 30 lat oraz nie spełniał warunku polegającego na tym, że osoby ubiegające się o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego musiały do dnia 12.01.2002r. spełniać warunki do uzyskania statusu bezrobotnego, czyli np. nie mogły być zatrudnione. R. K. udokumentował, że w tym czasie był zatrudniony, dlatego mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji. W odwołaniu od tej decyzji R. K. wnosił o ponowne rozpatrzenie jego sprawy i przyznanie zasiłku przedemerytalnego, uważając, że decyzja Powiatowego Urzędu Pracy jest dla niego krzywdząca, gdyż nie uwzględnia prośby o wliczenie okresu zasiłku do stażu pracy. Zrobiono to tylko połowicznie, poza tym potraktowano jego podanie z prośbą o przyznanie zasiłku jako wniosek z żądaniem, co nie jest zgodne z prawdą. Przyznał, że w okresie jego stażu pracy występuje praca na 1/2 etatu, nie był to jego wybór lecz warunek postawiony przez pracodawcę. ZUS traktuje ten okres pracy jako cały etat, więc prosi o zaliczenie tego okresu na zasadach ZUS. Po zaliczeniu zasiłku do stażu pracy, jego staż pracy na dzień [...]r. wynosi ponad [...] lat, a w chwili obecnej jest to [...] lat i wiek /[...] lat/. Do odwołania dołączył kserokopie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, numer [...], o zaliczeniu go do lekkiego stopnia niepełnosprawności oraz świadectwo pracy za okres od [...]r. do [...]r. w wymiarze 1/2 etatu. Na podstawie akt ustalono, że R. K. zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w W. Oddział z/s w G. dnia [...]r., po okresie zatrudnienia od [...]r. do [...]r. (w tym okresie od [...]r. do [...]r. wykonywał prace w szczególnych warunkach), od [...]r. do [...]r., od [...]r. do [...]r., w pełnym wymiarze czasu pracy oraz od [...]r. do [...]r. w wymiarze 1/2 etatu (z okresu zatrudnienia na 1/2 etatu można było zaliczyć do okresu uprawniającego do zasiłku tylko okres od [...]r. do [...]r.), udokumentował okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...] lat, [...] miesięcy oraz [...] dni, w tym ponad [...] lat pracy w szczególnym warunkach i decyzją z dnia [...]r. został uznany z dniem [...]r. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia [...]r. Decyzją z dnia [...]r. R. K. został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...]r. w związku z podjęciem zatrudnienia. Po okresie wykonywania zatrudnienia od [...]r. do [...]r R. K. ponownie się zgłosił do Powiatowego Urzędu Pracy w W. Oddział z/s w G. dnia [...]r., udokumentował okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...] lat, [...] miesięcy oraz [...] dni, w tym ponad [...] lat pracy w szczególnym warunkach i decyzją z dnia [...]r. został uznany z dniem [...]r. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia [...]r. Decyzją z dnia [...]r. R. K. został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...]r. w związku z podjęciem zatrudnienia. Dalej ustalono, że R. K. zgłosił się, po raz kolejny, do Powiatowego Urzędu Pracy w W. Oddział z/s w G. dnia [...]r., po okresie zatrudnienia od [...]r. do [...]r., udokumentował okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...] lat, [...] miesiąc i [...] dni i decyzją z dnia [...]r. został uznany z dniem [...]r. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia [...]r. Następnie decyzją z dnia [...]r. R. K. został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...]r. w związku z podjęciem zatrudnienia. W dniu [...]r. R. K. złożył wniosek, o przyznanie zasiłku przedemerytalnego na zasadach obowiązujących w roku 2000 oraz wniósł o zaliczenie okresu zasiłku dla bezrobotnych do stażu pracy. Do wniosku dołączył świadectwo pracy z Zakładów Bawełnianych "A" sp. z o.o. w G. za okres od [...]r. do [...]r. oraz zaświadczenie o zatrudnieniu, w którym podano, że jest zatrudniony w Z.B. "B" sp. z o.o. w G. od dnia [...]r. na czas określony do dnia [...]r. w pełnym wymiarze czasu pracy jako mistrz. Rozpatrując odwołanie Wojewoda D. stwierdził, że Wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30.03.2005r., sygn. akt K 19/02, orzeczono o niezgodności z art. 2 Konstytucji, art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17.12.2001r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w części, w jakiej zawiera zwrot "zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i" wyłączający nabycie prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego przez osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy spełniały warunki do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego (na dotychczasowych zasadach), lecz nie zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy. Zatem uwzględniając treść orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, w świetle art. 11 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, prawo do zasiłku przedemerytalnego bądź świadczenia przedemerytalnego posiadają osoby, które przed dniem 01.01.2002r. spełniały warunki do jego nabycia (na zasadach obowiązujących do dnia 31.12.2001r.) niezależnie od faktu, czy zarejestrowały się do 31.12.2001r., czy też po 01.01.2002r. Realizując orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego oraz w celu jednolitego uregulowania sytuacji prawnej osób, których dotyczy ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego, ustawą z dnia 28.07.2005r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw wprowadzone zostały zmiany do ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z przepisem art. 150a ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31.12.2001r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002r. spełniała warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2. Zgodnie zaś z ust. 2 art. 150a ww. ustawy prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o których mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002r. nie spełniała warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 200 lr. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. Przepis art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31.12.2001r., stanowi, iż, prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Wyżej cytowany przepis art. 37 j ust. 1 uzależnia przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego od łącznego spełnienia wszystkich wyżej podanych przesłanek, tj. od spełnienia określonych w ustawie warunków do uzyskania statusu bezrobotnego, spełnienia określonych w ustawie warunków dla nabycia prawa do zasiłku, posiadania okresu uprawniającego do emerytury i posiadania okresu uprawniającego do zasiłku. Analizując sytuację R. K. należy stwierdzić, że jego prośba zawarta we wniosku z dnia [...]r., o przyznania zasiłku przedemerytalnego na zasadach obowiązujących w roku 2000, nie mogła zostać rozpatrzona pozytywnie, ponieważ w świetle obowiązujących aktualnie przepisów prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia 12.01.2002r. spełniała warunki do jego nabycia. R. K. do dnia [...]r. nie spełnił łącznie określonych w ustawie warunków do przyznania zasiłku przedemerytalnego, bo do [...]r. spełnił warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych, ale jego okres uprawniający do zasiłku był krótszy niż wymagany, wynosił bowiem (łącznie z zasiłkiem dla bezrobotnych od [...]r. do [...]r. oraz od [...]r. do [...]r.) [...] lat, [...] miesięcy i [...] dni, w tym ponad [...] lat pracy w warunkach szczególnych. Natomiast od [...]r. do [...]r. był zatrudniony oraz od [...]r. jest zatrudniony do nadal, w związku z czym do 12.01 2002r. nie mógł uzyskać statusu osoby bezrobotnego, a co za tym idzie świadczeń z nim związanych. Nie spełnił zatem warunków określonych w art. 150a ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004r o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przesądzających o przyznaniu zasiłku przedemerytalnego. Poza tym R. K. w dniu 31.12.2001r. nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych, nie ma więc podstaw do przyznania zasiłku przedemerytalnego na podstawie art 150a ust- 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Argumenty skarżącego wskazujące na fakt, iż na dzień [...]r. jego staż pracy wynosił ponad [...] lat, a w chwili obecnej [...] lat i wiek [...] lat, nie mogą stanowić podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego, ponieważ skarżący do dnia [...]r. nie ubiegał się o przyznanie zasiłku przedemerytalnego, a następnie od [...]r. do [...]r. był zatrudniony oraz od [...]r. pozostaje w zatrudnieniu do nadal. Poinformowano, że okresy zatrudnienia wykonywane w połowie wymiaru czasu pracy można zaliczać do łącznego okresu uprawniającego do zasiłku, tylko do dnia [...]r., dlatego w przypadku skarżącego organ I instancji mógł z jego okresu zatrudnienia w wymiarze 1/2 etatu od [...]r. do [...]r. zaliczyć tylko jego część. tj. od [...]r. do [...]r. do łącznego okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku. W skardze do sądu administracyjnego R. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Do wcześniejszej argumentacji dodał, że w dniu [...]r. zgłosił wniosek o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego, lecz uzyskał informację, iż zasiłek taki mu nie przysługuje /stwierdził, że na okoliczność tą nie posiada żadnego dokumentu/. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 150 "a" ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, powołanej wyżej, prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994r.o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002r. spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2 /ust. 1/. Prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego /ust. 2/. Na wstępie należy zaznaczyć, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 września 2006r., sygn. SK 15/05 stwierdzono niekonstytucyjność przepisów uzależniających prawo do świadczeń przedemerytalnych na starych, korzystniejszych zasadach od dopełnienia wszystkich wymogów do dnia 12 stycznia 2002r. Orzeczenie to odnosząc się do niekonstytucyjności przepisu wymagającego dopełnienia wszystkich formalności związanych z uzyskaniem zasiłku do dnia 12 stycznia 2002r., nie kwestionuje prawidłowości regulacji ustalającej tę datę jako dzień, do którego należało spełnić materialnoprawne warunki do nabycia prawa do zasiłku /świadczenia/ przedemerytalnego. Wyrok ten nie wpływał zatem na ocenę zaskarżonej decyzji. Organy administracyjne prawidłowo skonstatowały, że w związku z treścią przytoczonego na wstępie przepisu, art. 150 "a" ustawy materialnoprawne przesłanki przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego określa przepis art. 37 "j" ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001r. Przepis ten stanowi, że zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Nie budzi wątpliwości, że przesłanki wskazane w tym unormowaniu, tzn. spełnienie warunków uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, posiadanie okresu uprawniającego do emerytury , posiadanie okresu uprawniającego do zasiłku - muszą być spełnione łącznie. Z akt administracyjnych sprawy wynika, i co nie jest kwestionowane, że podczas pierwszej rejestracji usankcjonowanej decyzją z dnia [...]r. skarżący udokumentował okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...] lat [...] miesięcy i [...] dni, w tym ponad [...] lat pracy w szczególnych warunkach. Decyzją tą uznano go za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia [...]r.. W czasie pobierania zasiłku dwukrotnie tracił status bezrobotnego na okres krótszy niż [...] dni z powodu podjęcia zatrudnienia /od [...]. do [...]r. i od [...]r. do [...]r./, uzyskując następnie zasiłek na okres uzupełniający. Decyzją z dnia [...]r. skarżącego pozbawiono statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku w związku z podjęciem zatrudnienia trwającego od [...]r. do [...]r. W dniu [...]r. skarżący wniósł o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego "na zasadach obowiązujących w roku 2000". Zarówno w treści skargi, jak i podczas rozprawy skarżący wywodził, że do okresu uprawniającego go do zasiłku /"stażu pracy"/ wynoszącego podczas pierwszej rejestracji [...] lat [...] miesięcy i [...] dni należy doliczyć zarówno okresy krótkotrwałego zatrudnienia podejmowanego w czasie pobierania zasiłku, jak i sam okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, co daje w sumie ponad [...] letni okres uprawniający do zasiłku. Stanowisko skarżącego nie jest trafne. Należy mianowicie zauważyć, że ustawą z dnia 31 marca 2000r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. nr 31, poz. 384/ do przepisu art. 37 "l" tej ustawy wprowadzono zmianę polegającą na dodaniu do jego treści zwrotu, iż "do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego zalicza się okres aktualnie pobieranego zasiłku". Zmiana ta weszła w życie z dniem 6 maja 2000r. Następnie, ustawami nowelizacyjnymi z dnia 22 czerwca 2001r. /Dz.U. nr 89, poz. 973/ oraz z dnia 18 września 2001r. /Dz.U. nr 122, poz. 1323/ dyrektywą powyższą objęto osoby bezrobotne pobierające zasiłek z mocą od 1 stycznia 2001r. do końca tego roku. Powołane unormowania najogólniej mówiąc wprowadziły dyrektywę, zgodnie z którą, do okresu uprawniającego do zasiłku /świadczenia/ przedemerytalnego należy zaliczyć okres pobieranego zasiłku dla bezrobotnych przypadający między 6 maja 2000r. a 31 grudnia 2001r. Nie ma w nich natomiast mowy o możliwości zaliczenia do tego okresu również okresów krótkotrwałych zatrudnień /nieprzekraczających 365 dni/ podejmowanych w czasie pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Na rzecz takiego stanowiska wprost przemawia przepis art. 25 ust. 14 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu pozwalający zaliczyć okresy takiego krótkotrwałego zatrudnienia jedynie do okresów, o których mowa w art. 27 ust. 2 ustawy. Przepis ten dotyczy okresów oczekiwania na zasiłek przez tych bezrobotnych, którzy mimo spełnienia warunków zasiłkowych przewidzianych w art. 23 ustawy - ze względu na wypełnienie przesłanek sankcjonujących wyliczonych w art. 27 ust. 1 - świadczenie to uzyskiwali po upływie normatywnie wskazanego okresu czasu. Ze względu na szczególny charakter tego unormowania nie podlega ono wykładni rozszerzającej zawartą w nim dyrektywę na inne sytuacje niż uregulowane w art. 27 ust. 2. Na temat zasad rozważanej zaliczalności wypowiedziało się też orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego /NSA/. W uchwale NSA z dnia 19 czerwca 2000r., OPS 9/00, ONSA 2001r. nr 1, poz. 5 wyrażono pogląd, że osobie, której zgodnie z art. 25 ust. 11 i 12 powyższej ustawy przyznano zasiłek na okres uzupełniający do 12 lub 18 miesięcy, nie można na zasadach określonych w art. 23 ustawy zaliczyć do okresu pracy lub równorzędnego, od którego uzależnione jest prawo do zasiłku, okresu pracy stanowiącego podstawę przyznania zasiłku przy poprzedniej rejestracji i okresu pracy wykonywanej w przerwie zasiłkowej. Jeżeli bezrobotny łącznie wykorzystał już 12 - lub 18- miesięczny okres pobierania zasiłku, to prawo do kolejnego zasiłku nabędzie dopiero z chwilą spełnienia warunków określonych w art. 23 ustawy. Z przytoczonego orzeczenia NSA wynika, że jeżeli ponowna rejestracja odbywała się na podstawie art. 25 ust. 11 ustawy, to bezrobotny, który korzystał z tego przepisu powraca do tej samej sytuacji, jaka była w momencie rejestracji przed podjęciem zatrudnienia. Powyższe wskazuje zatem, że do okresu uprawniającego skarżącego do zasiłku przedemerytalnego można było zaliczyć jedynie okresy pobieranego przezeń zasiłku dla bezrobotnych mieszczące się między dniem [...]r., a [...]r. / po tej dacie skarżący podjął zatrudnienie trwające do [...]r./, a nie, jak błędnie przyjął organ, między [...]r., a [...]r./. Zestawienie takie nie uwzględnia bowiem tego, że przepis wprowadzający instytucję zaliczenia okresu aktualnie pobieranego zasiłku do zasiłku /świadczenia/ przedemerytalnego wszedł w życie dopiero 6 maja 2000r., nie przewidując działania wstecznego, jak i pomija zaliczenie okresu zasiłkowego przypadającego między dniem 1 stycznia 2001r. a 31 grudnia 2001r. Uchybienie to nie miało jednak wpływu na wynik rozstrzygnięcia, albowiem - bez względu na sposób liczenia, suma należnego skarżącemu okresu uprawniającego do zasiłku /[...] lat [...] miesięcy i [...] dni/ oraz okresów pobieranego zasiłku dla bezrobotnych /[...] dni jak twierdzi skarżący lub [...] dni obejmujące okres między [...]r. a [...]r./ będzie niższa od wymaganego minimalnego okresu 30 lat. Z treści uzasadnienia decyzji wynika również, że organ błędnie doliczał do okresu pracy stanowiącego podstawę przyznania pierwszego zasiłku /decyzją z [...]r./ krótkotrwałe okresy pracy wykonywanej w przerwie zasiłkowej. Powyższe nie wpłynęło jednak na wynik rozstrzygnięcia. Organy prawidłowo ustaliły, że skoro skarżący od dnia [...]r. do [...]r. był zatrudniony jak również od [...]r. do chwili podejmowania decyzji w sprawie, to do dnia 12 stycznia 2002r. nie mógł uzyskać statusu bezrobotnego i związanych z nim świadczeń. Oznacza to, że nie spełnił warunków wskazanych w art. 150 "a" ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, powołanej wyżej. Skarżący w dniu [...]r. nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych, a zatem nie spełniał przesłanek określonych w art. 150 "a" ust. 2 w.w. ustawy. Organ - zgodnie z obowiązującymi przepisami, prawidłowo zaliczył z okresu zatrudnienia skarżącego w wymiarze połowy etatu do okresu uprawniającego do zasiłku tylko okres od [...]r. do [...]r. W świetle przedstawionych wywodów, z których wynika, że skarżący nie spełnił materialnoprawnych przesłanek przyznania zasiłku przedemerytalnego, bez znaczenia pozostaje podniesiony dopiero w skardze zarzut naruszenia przez organ obowiązku informacyjnego, gdyż i tak nie mogło to mieć wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawujący kontrolę zaskarżonych rozstrzygnięć wyłącznie pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, nie znalazł podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja Wojewody D. prawa narusza, wobec czego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji.