IV SA/Wr 58/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 58/11 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [....] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte powyższym wnioskiem. Wyrokiem z dnia 24 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 58/11 oddalona została skarga Z. R., dalej skarżący, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. W dniu 25 maja 2011 r. skarżący złożył pismo nazwane "Wezwanie o wykładnię orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 58/11". Pismo to zostało przez tut. Sąd potraktowane, jako wniosek o dokonanie wykładni wskazanego wyroku. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 58/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, odmówił skarżącemu dokonania wykładni wyroku tego Sądu z dnia 24 maja 2011 r. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż wniosek o dokonanie wykładni wyroku nie może żądać usunięcia błędów merytorycznych orzeczenia, strona nie może też w drodze tego środka procesowego domagać się wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, jeśli wyjaśnione zostało ono w uzasadnieniu orzeczenia. Wniosek skarżącego, stanowiący w istocie polemikę, wykraczał daleko poza dyspozycję art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zgodnie z którym wykładnia orzeczenia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie brak było przesłanek pozwalających na uwzględnienie wniosku skarżącego. Na to postanowienie skarżący złożył zażalenie, twierdząc między innymi, iż nie zgadza się z zaskarżonym orzeczeniem, które uważa za niejasne i niezrozumiałe. Ponadto odniósł się do szeregu okoliczności związanych z postępowaniem administracyjnym, które toczyło się w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia 20 września 2011 r. sygn. akt I OZ 694/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Tut. Sądu z dnia 13 czerwca 2011 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek strony o dokonanie wykładni winien wskazywać wprost, który fragment uzasadnienia budzi jej wątpliwości bądź jest dla niej niezrozumiały i dlaczego. W przedmiotowej sprawie wniosek o dokonanie wykładni jest jednak w istocie polemiką z rozstrzygnięciem Sądu, strona nie chce bowiem aby wyjaśnić jej wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia, a stawia jedynie argumenty wskazujące, jej zdaniem, na błędny tok działania Sądu oraz podważa trafność rozstrzygnięcia. Wniosek taki, oraz podnoszone w nim zarzuty, posiada cechy środka zaskarżenia. Zasadnie zatem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji odmówił skarżącemu dokonania wykładni wskazanego wyroku. Pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. skarżący, na podstawie art. 158 p.p.s.a., ponownie wezwał Sąd "do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem" i stwierdzenia nieważności postępowania sądowoadministracyjnego oraz niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń wydanych w sprawie. Podobnie skarżący wnosił w piśmie z dnia 19 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że pisma skarżącego z dnia 6 i 19 sierpnia 2013 r. są ponownymi wnioskami o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 58/11. Wskazać należy, że postanowieniem z dnia 20 września 2011 r. sygn. akt I OZ 694/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Tut. Sądu z dnia 13 czerwca 2011 r. odmawiające dokonania wykładni wyroku z dnia 24 maja 2011 r. Tym samym ponowne postępowanie z wniosku skarżącego o dokonanie wykładni wyroku Tut. Sądu z dnia 24 maja 2011 r. wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 58/11 jest bezprzedmiotowe. Wskazać ponadto należy, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości stwierdzenia przez wojewódzki sąd administracyjny nieważności zapadłych przed tym sądem orzeczeń. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bada czy w sprawie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. Odnośnie zaś żądania stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem, przepisy p.p.s.a., wprowadzające na grunt tego postępowania tę instytucję prawną, wymagają spełnienia określonych przesłanek, w tym sporządzenia takiej skargi przez profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. postępowanie sądowe należało umorzyć.