IV SA/Wr 584/04

IV SA/Wr 584/04 POSTANOWIENIE. Dnia 20 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: S. NSA Bogumiła Skrzypczak po rozpoznaniu w dniu 20 października 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta B. na postanowienie D. Kuratora Oświaty z dnia [...] roku Nr [...] o przedmiocie negatywnej opinii w sprawie przekształcenia Szkoły Podstawowej Nr [...] w B. i Gimnazjum Nr [...] w B. w Zespół Szkół Nr [...] w B.; postanowił: 1. odrzucić skargę; 2. umorzyć postępowanie w sprawie z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. IV SA/Wr 584/04 2 Uzasadnienie. Postanowieniem z dnia [...] roku (Nr [...]) D. Kurator Oświaty - powołując się na art. 62 ust. 5b ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67 poz. 329 ze zmn.) i art. 123 kpa - negatywnie zaopiniował przekształcenie Szkoły Podstawowej Nr [...] w B. i Gimnazjum Nr [...] w B. w Zespół Szkół Nr [...] w B.. W postanowieniu Kurator zawarł pouczenie, że stronom służy zażalenie do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Prezydent Miasta B. wniósł na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie skarżący zgłosił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i zarzucił, że zaskarżone postanowienie zawiera błędne pouczenie co do możliwości wniesienia zażalenia do organu II stopnia, nie zawiera natomiast pouczenia, czy stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: 1. Skarga jest niedopuszczalna. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 62 ust. 5b ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67 poz. 329 ze zmn. Stosownie do tego przepisu połączenie w zespół przedszkola ze szkołą podstawową albo z gimnazjum, szkoły podstawowej z gimnazjum albo przedszkola ze szkołą podstawową i gimnazjum wymaga pozytywnej opinii kuratora. Przepis ten jednak nie zawiera unormowania wskazującego na to, w jakiej fomiie kurator wydaje opinię w tego rodzaju sprawie. Wniosku tego nie zmienia okoliczność, że w art. 59 ust. 2 b cyt. ustawy -odnoszącego się do innego zagadnienia, tj. likwidacji szkoły - zawarty jest przepis nakazujący wydanie przez kuratora opinii w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Taka redakcja przepisu art. 59 jest następstwem nowelizacji wprowadzonej art. 1 pkt. 46 lit. d) ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. (Dz.U.z 2003 Nr 137 poz. 304) zmieniającej wcześniej wskazaną ustawę z dniem 21 sierpnia 2003 r. Nowelizacją tą IV SA/Wr 584/04 3 ustawodawca nie objął treści art. 62 ust. 5b ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67 poz. 329 ze zmn.), który dotyczy innej kwestii, tj. połączenia placówek oświatowych w zespół szkół. Stąd też w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie ma podstaw do uznania, że wprowadzenie w art. 59 ust. 2b zasady, iż opinia kuratora wyrażana jest w formie postanowienia, na które służy zażalenie może odnosić się także do opinii kuratora, o której mowa w art. 62 ust. 5b. W związku z powyższym należy przyjąć, że żaden przepis ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67 poz. 329 ze zmn) nie reguluje kwestii w jakiej formie kurator oświaty wydaje opinię w sprawie połączenia szkół w zespół. Nie istnieje także przepis, który statuowałby zasadę, że stronom służą środki zaskarżania związane z opinia kuratora wydaną takiej sprawie. Zgodnie jednak z art. 123 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ może wydawać w toku postępowania administracyjnego postanowienia, które dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Stronom przysługuje zażalenie na wydane postanowienie jedynie wówczas, gdy tak stanowi wyraźny przepis (art. 141 § 1 Kpa). Stosownie jednak do art. 3 § 2 pkt.2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) skarga do sądu administracyjnego służy na te postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie nie spełnia tych warunków. Jak już bowiem wyżej wskazano, na takie postanowienie nie służy zażalenie, gdyż nie istnieje przepis ustanawiający takie uprawnienie strony. Zaskarżone postanowienie nie stanowi także postanowienia kończącego sprawę, gdyż jest aktem wydanym w toku postępowania dotyczącego łączenie szkół w zespół i z tych samych powodów nie rozstrzyga o istocie sprawy. IV SA/Wr 584/04 4 W związku z tym zaskarżone postanowienie nie należy do postanowień wymienionych w grupie tych postanowień, na które służy skarga do sądu administracyjnego. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga wniesiona w tej sprawie jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sąd administracyjny odrzuca skargę, która jest niedopuszczalna. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. 2. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w tych warunkach jest bezprzedmiotowy. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi może nastąpić tylko w takich przypadkach, gdy stronie służy prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak jednak już wskazano wyżej, nie istnieją podstawy prawne do uznania, że służy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie kuratora oświaty dotyczące negatywnej opinii wydanej w sprawie łączenia szkół. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do w niesienia skargi jest bezprzedmiotowy. Dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.