IV SA/Wr 585/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 95/07 postanawia: odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 95/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z. M. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Pismem z dnia 14 grudnia 2009 r. Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę w przedmiocie niewykonania powyższego wyroku. Skarżący m.in. podniósł, iż w dniu 6 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał orzeczenie zobowiązujące Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. "do wydania decyzji na podstawie kpa art. 35, w sprawie chorób zawodowych (...)", które nie zostało wykonane. W odpowiedzi na skargę D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Literalne brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, iż skarga, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., może być wniesiona tylko w jednym z dwu przypadków, a mianowicie w razie niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, albo bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Taka konstrukcja omawianego przepisu wiąże się z pojęciem wykonalności orzeczenia sądu administracyjnego. A zatem, aby można było mówić o "niewykonaniu wyroku" w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. musi zaistnieć sytuacja, w której sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia określonych działań z zakresu administracji publicznej. I tak, w przypadku niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność zobowiązującym go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa, będzie to sytuacja, w której organ nie wywiązuje się z tego obowiązku. Natomiast w drugim z wymienionych przypadków, będzie to sytuacja, w której organ nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego. Skarga z art. 154 § 1 powołanej ustawy nie może zatem dotyczyć niewykonania wyroku oddalającego skargę, albowiem w takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej zastrzeżonych prawem do jego właściwości. W tej sytuacji skargę Z.M. należało uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.