IV SA/Wr 585/11

WyrokWSA we Wrocławiu2011-12-01

Skład orzekający: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wojskowe komisje lekarskie, wydając decyzje o zdolności do zawodowej służby wojskowej, są zobowiązane do przestrzegania wymogów dotyczących uzasadnienia decyzji określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej wydające decyzje w indywidualnych sprawach, podlegają przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym wymogom dotyczącym uzasadnienia decyzji. Organy te muszą starannie wyjaśniać podstawę faktyczną i prawną swoich rozstrzygnięć, opierając się na wyczerpującym materiale dowodowym i wskazując przyczyny, dla których inne dowody zostały odrzucone. Brak spełnienia tych wymogów, jak również nieodpowiednie uzasadnienie kwalifikacji medycznych, stanowi naruszenie prawa mające wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu, która utrzymała w mocy decyzję Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Łodzi, uznającą J. K. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej z powodu kamicy nerek, hiperbilirubinemii i hipercholesterolemii. Skarżący kwestionował te ustalenia, wskazując na dobry stan zdrowia i prawidłowe wyniki badań. Sąd administracyjny rozpoznał skargę J. K. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie : Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.) Protokolant : Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 1 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ł. decyzją z [...] kwietnia 2011 r. na podstawie art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. nr 141, poz. 892 ze zm.), dalej: ustawa oraz § 4, 16, 21, ust. 1 i 2 i § 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r., nr 15, poz. 80), dalej: rozporządzenie, uznała J. K. niezdolnym do zawodowej służby wojskowej – kat. "N", rozpoznając u niego: 1) kamica nerek w wywiadzie (§ 48 pkt 4 załącznika nr 1 do rozporządzenia stanowiącego wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa, zwanego dalej. zał. do rozporządzenia), 2) hiperbilirubinemia (§ 44 pkt 10 zał. do rozporządzenia), 3) hipercholesterolemia (§ 60 pkt 1 zał. do rozporządzenia). W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że stwierdzone na podstawie wykonanych badań rozpoznanie powoduje niezdolność do zawodowej służby wojskowej. W odwołaniu od tej decyzji J. K. nie zgodził się z orzeczeniem i argumentami Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ł.. W uzasadnieniu podniósł, że jego stan zdrowia jest bardzo dobry, co jest regularnie monitorowane, ponieważ jest zawodowym sportowcem. Odnośnie przekroczenia nieznacznie normy bilirubiny wskazał, że wynika to ze skrajnego wysiłku przed badaniem. Podwyższenie cholesterolu wynika z diety, która zawiera dużo mięsa i jaj (dieta wysokobiałkowa). Odnośnie kamicy badanie USG i moczu wykluczył jej istnienie. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podała, że na podstawie przeprowadzonych badań laboratoryjnych w dniu 11.04.2011 r. jednoznacznie wynika, iż u orzekanego istnieją odchylenia od normy w poziomie cholesterolu i bilirubiny. W tej sytuacji TWKL prawidłowo ustaliła, że hiperbilirubinemia i hipercholesterolemia mieszczą się w zakresie pojęciowym § 44 pkt 10 i § 60 pkt 1 zał. nr 1 do rozporządzenia kwalifikuje w Gr I osób badanych do kategorii "N" – niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Prawidłowy wynik USG jamy brzusznej z dnia 13.04.2011 r. nie wyklucza wcześniej rozpoznanej kamicy nerkowej – prawomocnym orzeczeniem Powiatowej Komisji Lekarskiej Ł. – Śródmieście z dnia [...].02.2007 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący J. K. podniósł, że nie zgadza się z orzeczeniem RWKL i poprzedzającym go orzeczeniem TWKL, powtórzył zarzuty i argumenty zawarte w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując, że skarżący jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do kompetencji sądu administracyjnego należy kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej będącego decyzją administracyjną organu wojskowego, pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z postanowieniami art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Skarga jest zasadna. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowią przepisy powołanego wyżej rozporządzenia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że wojskowe komisje lekarskie stanowią organy administracji publicznej wydające decyzje w indywidualnych sprawach (...). Dlatego też do tego rodzaju rozstrzygnięć jak orzeczenia o zdolności do służby wojskowej odnoszą się przepisy kpa (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1999 r., I SA 2114/97 - LEX 47973, wyrok NSA z dnia 16 listopada 1995 r., SA/Gd 1655/95 - OSP z 1997 r. Nr 7-8, poz. 135). Tym samym w zakresie nienormowanym przepisami szczegółowymi do postępowania w sprawach tego rodzaju mają zastosowanie określone w kpa ogólne zasady postępowania administracyjnego. Rozstrzyganie o zdolności do zawodowej służby wojskowej odbywa się w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu. Według przepisu § 24 ust. 5 rozporządzenia orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej sporządza się według wzoru określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia, z którego wynika, że powinno ono zawierać uzasadnienie. Przepis art. 107 § 3 kpa zaś stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Obowiązkiem każdego organu administracji jest zatem jak najstaranniejsze wyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej decyzji co wypływa także z zasad ogólnych wyrażonych w art. 9 kpa (zasada udzielania informacji) oraz art. 11 kpa (zasada przekonywania czyli wyjaśniania stronie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia). Konieczność wydania prawidłowej decyzji jest podejmowanie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 7 i 77 § 1 kpa). Organ I jak i II instancji bezpodstawnie przyjęły, że skarżący kwalifikuje się jako niezdolny do zawodowej służby wojskowej z uwagi na przeprowadzone badania laboratoryjne w dniu 11.04.2011 r., z których jednoznacznie wynika, iż istnieją odchylenia od normy w poziomie cholesterolu (§ 60 pkt 1) i bilirubiny (§ 44 pkt 10). Z objaśnień szczegółowych do § 44 pkt 1 – 17 zał. Nr 1 rozporządzenia wynika, że ocena orzecznicza wymaga dokumentacji dotychczasowego leczenia lub wyników badań i konsultacji specjalistycznych zleconych przez wojskową komisję lekarską. Okoliczności powyższe zostały pominięte przez organ I jak i II instancji, gdyż oparły się one na wynikach badań laboratoryjnych z 11.04.2011 r. Ponadto nie wyjaśniono kwalifikacji N przy opcji Z/N. Odnośnie § 60 pkt 1 zał. Nr 1 rozporządzenia z objaśnień szczegółowych wynika, że rozpoznanie powinno być potwierdzone obserwacją lub leczeniem szpitalnym oraz dokumentacją z leczenia w poradni endokrynologicznej lub innej poradni specjalistycznej. Organy administracji również nie spełniły tego wymogu, tylko oparły się na wynikach badań laboratoryjnych z 11.04.2011 r. W zakresie kamicy nerek (§ 48 pkt 4) organy administracji nie wyjaśniły dostatecznie podstaw do przyjęcia stanowiska, że prawidłowy wynik USG jamy brzusznej z dnia 13.04.20011 r. nie wyklucza wcześniej rozpoznanej kamicy nerkowej – prawomocnym orzeczeniem Powiatowej Komisji Lekarskiej Ł. Śródmieście z dnia [...].02.2007 r. W ocenie Sądu zaskarżone orzeczenie w kontekście przywołanych uregulowań, a także w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nasuwa uzasadnione wątpliwości. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy orzekające, winny wydane przez siebie orzeczenia uzasadnić zgodnie z wymogiem art. 107 § 3 kpa i wskazać z jakich przyczyn zaliczyły skarżącego do określonej kategorii stanu zdrowia w myśl odpowiedniego paragrafu załącznika do rozporządzenia. W tym stanie rzeczy należało uznać, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja wydane zostały z naruszeniem prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji wyroku. Z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji Sąd nie orzekł w przedmiocie jej wykonania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło