IV SA/Wr 587/09
WyrokWSA we Wrocławiu2010-03-03
Skład orzekający: Henryk Ożóg, Tadeusz Kuczyński, Małgorzata Masternak – Kubiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania z powodu uchybienia terminu jest zgodne z prawem, jeśli strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania z powodu uchybienia terminu jest zgodne z prawem, ponieważ strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 134 k.p.a., w takiej sytuacji organ odwoławczy jest zobowiązany do stwierdzenia uchybienia terminu, co nie pozostawia mu swobody decyzyjnej.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi R. J. na postanowienie Wojewody D. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta W. o odmowie przyznania prawa do zasiłku. Decyzja została doręczona 16 lutego 2009 r., a termin na wniesienie odwołania upływał 2 marca 2009 r. R. J. wniósł odwołanie (poprzez pozew w Sądzie Pracy) dopiero 9 lipca 2009 r., nie składając wniosku o przywrócenie terminu. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania, a WSA we Wrocławiu oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Małgorzata Masternak – Kubiak Protokolant Katarzyna Leśniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 3 marca 2010 r. sprawy ze skargi R. J. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokata S. D. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda D. na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 k.p.a. stwierdził, że odwołanie R.J. od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] r. orzekającej o odmowie przyznania prawa do zasiłku, zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Z akt administracyjnych wynika, że decyzję doręczono za pośrednictwem poczty w dniu 16 lutego 2009 r. Powyższa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia od niej odwołania, które zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. winno być wniesione w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji tj. do dnia 2 marca 2009 r.
Z przekazanych akt sprawy wynika, że R. J. złożył w dniu 9 lipca 2009 r. do Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieście Wydziału IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pozew przeciwko Powiatowemu Urzędowi Pracy we W., o zapłatę 400.000 zł. Postanowieniem z dnia 2 września 2009 r. sygn. akt IV P 596/09 Sąd ten uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i przekazał ją jako właściwemu Wojewodzie D.. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Sąd ustalił, iż ze stroną, tj. Powiatowym Urzędem Pracy we W. nie łączył powoda stosunek pracy. Natomiast decyzją Prezydenta W. z dnia 6[...] r. orzeczono o uznaniu zainteresowanego za osobę bezrobotną z dniem 5 stycznia 2009 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku. W związku z tym, iż przed Sądem Pracy R. J. podał, że nie zgadza się ze stanowiskiem urzędu pracy, bowiem posiada dokumentację uzasadniającą prawo do zasiłku, Sąd stwierdził, że pozew powoda jest w istocie odwołaniem od decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia 6 lutego 2009 r.
Pismem Wydziału Polityki Społecznej DUW z dnia 16 października 2009 r. nr [...] zwrócono się do R. J. o złożenie dodatkowych wyjaśnień. R. J. w związku z tym oświadczył, że chce aby jego pozew złożony w Sądzie Pracy w dniu 9 lipca 2009 r. potraktować jako odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia 6 lutego 2009 r. nr [...] orzekającej o uznaniu zainteresowanego z dniem 5 stycznia 2009 r. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku. W wyjaśnieniach podał, że powodem nie złożenia odwołania w terminie 14 dni od doręczenia decyzji Prezydenta W. z dnia [...] jego wyjazd do Danii w sprawie pracy. Zainteresowany dodatkowo podał, że w Danii przebywał dłużej jak dwa tygodnie. Pouczono R. J., iż w przypadku uznania pozwu złożonego w Sądzie Pracy za odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] r. (doręczonej 16 lutego 2009 r.) to odwołanie to zostało złożone po terminie, tj. po upływie 14 dni od doręczenia decyzji Prezydenta W. z dnia 6 lutego 2009 r. Na pytanie pracownika D. Urzędu Wojewódzkiego -Wydziału Polityki Społecznej, czy w tej sytuacji zainteresowany chce złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, R. J. ponownie oświadczył, że nie złożył odwołania w terminie 14 dni od doręczenia decyzji bowiem wyjechał do Danii w sprawie pracy. Nie podał jednak konkretnej daty powrotu z Danii. W związku z tym, że R. J. złożył odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] r., orzekającej o uznaniu go z dniem 5 stycznia 2009 r. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku w dniu 9 lipca 2009 r. tj. po upływie 14 dni od jej doręczenia w dniu 16 lutego 2009 r. i nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania organ stwierdził, że wniesienie odwołania jest niedopuszczalne.
Pismem z dnia 27 października 2009 r. skarżący przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Wojewody D. skargę na powyższe postanowienie. W skardze wniósł "o powtórne rozpatrzenie sprawy", nie uzasadniając swego stanowiska, ani nie przytaczając argumentów na poparcie skargi.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej, wskazując, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego.
Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do badania, czy organ administracyjny wydając zaskarżony akt nie naruszył przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Warunkiem skuteczności czynności procesowej - odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego wniesienia. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, następstwem czego jest ostateczność decyzji.
Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. czternastodniowego terminu. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 1996 r., SA/Łd 2665, Biul. Skarb. 1997, nr 5, s. 32 oraz wyrok NSA z dnia 18 października 1995 r., SA/Gd 2865/94, niepubl.). Jest to bowiem okoliczność (kategoria) obiektywna (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, niepubl.).
Bezsporne jest, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] r., została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. Termin do wniesienia odwołania upływał więc w dniu 2 marca 2009 r. Pozew do Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia, uznany dalej jako odwołanie od decyzji organu I instancji, R. J. wniósł w dniu 9 lipca 2009 r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że organ orzekający w sprawie administracyjnej prawidłowo ustalił i ocenił datę doręczenia decyzji, datę rozpoczęcia i upływu terminu do złożenia odwołania, a także datę jego wniesienia.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy oraz z odpowiedzi na skargę, skarżący wraz z odwołaniem nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co w świetle art. 134 k.p.a., obligowało organ odwoławczy do stwierdzenia w drodze postanowienia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Treść art. 134 k.p.a. będącego bezwzględnie obowiązującą normą prawną wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia (zwrot "organ... stwierdza"). Nie pozostawiono tu organowi odwoławczemu jakiejkolwiek sfery uznania (por. wyroki NSA z dnia 30 grudnia 1998 r., IV SA 2294/96, niepubl. oraz z dnia 29 stycznia 1997 r., I SA/Gd 1482/96, niepubl.).
W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Z powyższych względów uznając, iż zaskarżone postanowienie, którym orzeczono, że odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu, nie narusza prawa, sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje oparcie w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348) w związku z art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło