IV SA/Wr 591/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg /spr./, Sędzia WSA Marcin Miemiec, Protokolant Anna Rudzińska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze /SKO/ w W. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy D. z dnia [...]r. Nr [...] o odmowie przyznania świadczeń rodzinnych na P. L., ur. [...]r., z powodu przekroczenia kryterium dochodowego uprawniającego do świadczeń rodzinnych, tj. kwoty 504 zł na osobę. Na decyzję tę J. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W jej uwzględnieniu SKO w W. uchyliło w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy D. z dnia [...] r. Nr [...] i orzekł o przyznaniu zasiłku rodzinnego na P. L. w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od [...]r. do [...]r. oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia przez P. L. roku szkolnego w wysokości [...] zł /decyzja z dnia [...]r. sygn. akt [...]/. Na tę decyzję J. L. również wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zarzucił w niej naruszenie art. art. 7, 75, 77 i 107 § 3 kpa. Podniósł, iż działanie organu naruszyło jego interes prawny w postaci braku świadczenia rodzinnego, tj. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowania dziecka, do którego prawo powinno mu być przyznane. Wniósł o: 1) orzeczenie co do istoty sprawy w zakresie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowania dziecka, 2) utrzymanie w mocy rozstrzygnięć przedmiotowej decyzji dotyczącej zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego i ponowne rozpatrzenie sprawy, 3) zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego. W uzasadnieniu skargi J. L. wskazał, iż wnioskiem z dnia [...]r. zwrócił się do organu I instancji o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych na syna P. L. oraz dodatków do tych świadczeń. Podczas załatwiania sprawy pominięto, że wniosek z dnia [...]r. dotyczył również przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Wskazuje na to decyzja z dnia [...] r., od której zostało wniesione odwołanie. Decyzja z dnia [...] r. jest kontynuacją tego samego postępowania w sprawie przyznania prawa do świadczeń rodzinnych. Rozstrzyga ona jednak tylko o dwóch świadczeniach pozostawiając nie rozstrzygniętą kwestię dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowania dziecka /.../. W świetle tego postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte skargą J. L. na decyzję SKO w W. z dnia [...]r., stało się bezprzedmiotowe. Uwzględnienie tej skargi przez organ odwoławczy w trybie samokontroli, pozytywne rozstrzygnięcie zawarte w decyzji SKO w W. z dnia [...]r., możliwość oceny jego legalności /choć skarżący kwestionując je wniósł o utrzymanie go w mocy/ świadczą o tym, że kontrola sądowoadministracyjna decyzji z dnia [...]r. stała się zbędna. Kontrola ta w istocie rzeczy przesuwa się na decyzję SKO w W. z dnia [...]r. Przy czym skarżący nie tyle oczekuje weryfikacji tego orzeczenia co zakończenia wszczętego wcześniej postępowania w przedmiocie świadczenia z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Temu natomiast powinny służyć przede wszystkim środki zwalczania bezczynności organu /zażalenie w trybie art. 37 kpa, a w przypadku jego nieskuteczności skarga do sądu administracyjnego/. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.s.a. Sąd zatem orzekł jak w sentencji postanowienia. W skardze do sądu administracyjnego J. L. wniósł o "zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego od pozwanego". W zawiadomieniu o terminie rozprawy skarżący został pouczony o prawie wynikającym z art. 210 § 1 p.s.a. Na rozprawie wniosku w tym przedmiocie jednakże nie sprecyzował wobec czego Sąd nie orzekł o kosztach postępowania.